Maagverkleining, Natraject

Controle afspraak GBP – 4 jaar PO

Hoewel ik pas in juni officieel vier jaar post-operatief ben, lopen de controles altijd een beetje voor. En dus was het weer tijd voor mijn jaarlijkse controle. Vier jaar. Dat klinkt enerzijds als een hele lange tijd, zeker als je bedenkt dat ik zelf nog steeds graag wat stappen zou willen zetten. Maar tegelijkertijd voelt het ook helemaal niet zo lang geleden dat ik aan dit avontuur begon. Hoe dan ook: het was tijd voor mijn een-na-laatste jaarlijkse controle van het vijf jaar durende nazorgtraject. Vorige week ben ik nog even gaan bloedprikken, zodat die waarden vandaag besproken kunnen worden.

Daarnaast is het een controle waarbij ik samen met mijn bariatrisch verpleegkundige terugkijk op het afgelopen jaar. Zij is er namelijk al bij geweest tijdens bijna iedere stap van mijn traject, wat het altijd een fijn gesprek maakt. Ik vertel haar dat het op zich goed met me gaat, maar dat de afgelopen maanden niet helemaal zijn verlopen zoals ik had gehoopt. In november kreeg ik bronchitis, waren mijn bloedwaarden niet zo lekker op orde en daarna besloot ook de BPPD weer eens terug te komen. Precies op het moment dat ik net weer lekker in mijn sportritme begon te komen.

De duizeligheid heeft behoorlijk lang aangehouden en hoewel het inmiddels een stuk beter gaat, is het nog niet helemaal verdwenen. Daardoor ben ik voorzichtig weer begonnen met sporten, maar ik merk ook dat ik het spannend vind om mijn grenzen op te zoeken. Het hardlopen gaat redelijk. Dat heb ik inmiddels weer een paar keer gedaan. Mijn conditie is alleen nog lang niet waar ik was gebleven. Bokszaktraining en salsa laat ik voorlopig nog even voor wat het is. Vooral salsa lijkt me op dit moment niet zo’n geweldig idee met al dat draaien.

Doorgaan met lezen “Controle afspraak GBP – 4 jaar PO”

Afvallen, GLI, Intake & Aanvraag Beenlift, Maagverkleining, Mediale Beenlift, Medicatie, Natraject, Plastische Chirurgie

Gewichtsreducerende medicatie

Tsja, ik ben eigenlijk nog steeds een beetje boos. Of misschien is boos niet helemaal het goede woord. Gefrustreerd? Geirriteerd? Jup. Maar misschien nog wel het allermeest teleurgesteld. Mijn eerste afspraak in dit ziekenhuis voor mijn maagverkleiningstraject was in februari 2021. Bijna vier jaar en zeker 75 kilo geleden. Wat heb ik sindsdien toch een journey beleefd in dit ziekenhuis. En nu voelt het een beetje alsof ik weer ‘terug bij af’ ben.

En dat is natuurlijk niet zo, dat enorme gewicht is er nog steeds af. Maar voor wat ik nog meer wil, maakt het allemaal niet uit. En dat doet best wel veel met me. Toch wil ik laten zien, dat ik echt open sta voor meer. Maar meer betekent niet dat ik lukraak van alles ga doen of klakkeloos overal ja op zeg. Al kan een informatieve afspraak absoluut geen kwaad.

Dus ben ik weer terug bij bij de physician assistent van het bariatrisch centrum. “Tijdje geleden dat we elkaar hebben gezien“, zegt hij dan ook gelijk als ik binnenkom. En dat klopt, want waar ik voor al m’n eerste controles na de maagverkleining bij hem ben geweest word je na het eerste jaar overgedragen aan een bariatrisch verpleegkundige. “Je bent door de plastisch chirurg terugverwezen naar ons, vertel“. En dus begin ik te vertellen over de operatie aan mijn armen. En hoe ik dat ook graag aan mijn benen wil. Maar dat ondanks het behoorlijke gewichtsverlies en de strijd tegen de getalletjes van de BMI, dat het gewoonweg niet genoeg is. De verzekering hanteert een voorwaarde van een BMI van onder 35, maar dr. Jaquet opereert liever niet bij een BMI boven de 30. En dat daarom de assistent-arts mij mede deelde dat ik wellicht gewichtsreducerende medicatie kan overwegen.

Ze houden zo ontzettend vast aan de BMI-eis, terwijl we weten dat BMI eigenlijk helemaal geen goede maat om te meten is.” zegt hij als hij laat weten dat hij het met me eens is hoe krom het eigenlijk is. En we praten dus nog over een gewichtsverlies van 15-20 kilo die je dan nog zou moeten behalen.

Doorgaan met lezen “Gewichtsreducerende medicatie”

Maagverkleining, Natraject

‘Beloop’ telefoontje

Het was weer zover, een controle telefoontje over het beloop van mijn vitamines. Vorige week ben ik gaan bloedprikken en ik had online binnen het account van mijn ziekenhuisportaal al gezien dat het behoorlijk mis was. Wat ergens fijn is, want de afgelopen maand heb ik mij echt belabberd gevoeld. En nu is er deels ook een oorzaak voor.

Dus gooi ik voor nu de handdoek in de ring als het gaat om natuurlijke supplementen. Hoe graag ik ook zou willen, mijn lichaam neemt het momenteel niet op. En dus is er geen andere optie meer dan toch synthetische multivitamine erbij gaan slikken. En omdat ik wel graag weer terug wil naar alles wat ik allemaal deed en niet iedere avond ‘uitgeblust’ na werktijd te ‘crashen’ op de bank vraag ik of naast de vitamine D ik toch een nieuw recept mag voor de ijzertabletten. En dat gaan we doen voor de komende twee maanden, naast de WLS vitamines. In de hoop dat we daarmee de bloedwaarden snel weer wat meer op peil krijgen.

Niet zoals ik het graag had gezien, maar soms moet je roeien met de riemen die je hebt. Ik denk dat ik niet helemaal ga stoppen met de natuurlijke vitamines, maar ze zal combineren met de synthetische supplementen. En dan even afwacht hoe mijn lichaam er op reageert..