Biker Girl, Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Woordenbrij

40 🎉🎉

Ken je dat gevoel dat er soms mijlpalen zijn in je leven, maar dan op een minder positieve manier? Mijn 40ste verjaardag voelt ook een beetje zo. Ik dacht dat ik 30 worden al intens vond, maar 40. Like jeeeeez, nu is er echt geen ontkomen meer aan.

Zoals iedereen wel weet ben ik al weer even single. M’n laatste langere serieuze relatie waar ik ook mee samenwoonde eindigde in 2015. Daarna heb ik tot 2020 nog heel lang, heel veel energie gestoken in een gozer. En toen gooide ik het roer om. Ik wilde meer uit het leven halen. Ik verdiende beter. Ik ging m’n maagverkleiningstraject in, startte met psychotherapie en werkte enorm had aan mijzelf. Daarna heb ik nog wel een paar keer wat langer gedate. Maar na de zes maanden, zo’n twee jaar geleden met m’n laatste ex is het nooit meer écht serieus geweest.

En hoewel m’n leven oprecht positief is veranderd, is die ene wens.. het ‘huisje, boompje, beestje’ er wel één die altijd nog een beetje aan het randje van m’n gedachten rond zwerft. En langzaam lost die wens op, waar het gevoel van missing out en verdriet voor terug in de plaats komt. “Zou je het dan niet alleen willen doen?”. Ik kan je echt niet vertellen hoevaak ik de laatste vijf jaar die vraag heb gekregen. Soms word ik er een beetje gestoord van. Maar goed, nee. Ik wil het héle plaatje, oftewel een gezin inclusief die leuke man waar ik zielsgelukkig mee ben. Niet een alleenstaande moeder, die twee ouderrollen moet vervullen naast een fulltime baan (want hee het leven in m’n eentje is echt al teringduur) en dan de helft van je kind zijn (of haar) leven moeten missen. Als dat gebeurt omdat het niet anders is, dan is dat al lastig genoeg. Why the F.. zou ik daar vrijwillig voor kiezen?

Doorgaan met lezen “40 🎉🎉”

Afvallen, GLI

MiGuide – Eerste groepsbijeenkomst

Vandaag is het zover, mijn eerste groepsbijeenkomst! Ik had vorige week al een e-mail gehad om mijn eerste pre-bijeenkomst huiswerk te maken. Namelijk een e-learning waar er wordt kennisgemaakt bij het veranderen van je gedrag en met welke techniek dit in kleine stapjes kan worden gedaan.

De groepsbijeenkomst is een bijeenkomst van 1,5 uur waarin we in een teams-call inchecken samen met onze leefstijl coach. Zij vertelt aansluitend op de e-learning dingen, maar ook schept ze de verwachtingen. We hebben de eigen regie over het traject, maar daar hoort dan ook een stuk verantwoordelijkheid bij. Hoewel 1,5 uur best lang klinkt was het op zich best goed te doen. Je hebt veel interactie met elkaar, leert elkaar een beetje beter kennen en de informatie over waar het traject voor staat.

Het was nu nog redelijk globaal, maar ik denk dat ondanks dat ik het meeste wel weet dit niet per se iets is wat voelt als vervelend. Wat mij betreft een goede start en hopelijk verlopen de rest van de 16 bijeenkomsten net zo fijn!

Afvallen, GLI

GLI MiGuide Intake

Begin dit jaar had ik een afspraak met de physician assistant. Ik was daar terechtgekomen nadat de plastisch chirurg mij had terugverwezen met het advies om gewichtsreducerende medicatie eens te overwegen. Medicatie waar nogal wat eisen aan zitten, zoals een GLI traject. Mijn eerste reactie was eerlijk gezegd vooral frustratie. Wéér een traject, wéér voorwaarden, wéér een extra stap voordat er überhaupt iets mogelijk is. Nadat de eerste frustratie wat was gezakt, ben ik me er toch maar eens in gaan verdiepen. Want als ik volgend jaar gebruik zou willen maken van die medicatie, dan moet ik minimaal een jaar deelnemen aan dit traject. Dus veel keuze had ik eigenlijk niet. Tegelijkertijd leer ik misschien nog iets nieuws.

Vandaag was de intake met mijn leefstijlcoach, L. Het was een fijn en open gesprek waarin ik mijn hele verhaal heb kunnen vertellen. We hebben gesproken over mijn bariatrische traject, de uitdagingen waar ik dagelijks tegenaan loop, de operatie aan mijn armen en natuurlijk ook over die eeuwige strijd met de BMI-regeltjes die nog altijd zo’n grote rol spelen in de zorg. Ik heb ook direct aangegeven hoe ik erin sta. Ik denk namelijk dat dit voor veel mensen een ontzettend waardevol traject kan zijn. Tegelijkertijd verwacht ik voor mezelf niet direct allerlei nieuwe inzichten.

Na alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt, gelezen, geleerd, geprobeerd en aangepast voelt dit vooral als een vakje dat afgevinkt moet worden. Een verplichte tussenstap. Een hoepeltje waar ik doorheen moet springen om straks eventueel voor medicatie in aanmerking te komen. Gelukkig kon mijn coach die eerlijkheid wel waarderen en wat ze zo hoorde, begreep ze dat wel. Ze gaf wel aan dat actieve deelname een vereiste is om aan de voorwaarden van de zorgverzekeraar te voldoen. Dat begrijp ik natuurlijk ook.

Het programma zelf is behoorlijk uitgebreid. In totaal zijn er zestien groepsbijeenkomsten, allemaal met een eigen thema. Daar hoort ook huiswerk bij. Daarnaast moet je gedurende het traject een aantal individuele gesprekken voeren (max. acht). Dat klinkt als best een flinke tijdsinvestering, maar er is ook goed nieuws: alles is volledig online. Daardoor verwacht ik dat het, afgezien van een paar uurtjes per maand, prima te combineren is met de rest van mijn leven. Voor nu ben ik vooral benieuwd hoe het gaat bevallen. Misschien leer ik inderdaad weinig nieuws. Misschien word ik juist verrast. Dat gaan we de komende maanden vanzelf merken.