“Heee ouwe motormuis” zegt dr. Jaquet als ik hem tref op de gang op de afdeling Plastische Chirurgie. “Ja ik volg je natuurlijk, erg leuk omte zien met al dat motoren”. Ik moet lachen maar loop richting de kamer en zeg hem dat de verpleegkundige wel heel erg streng kijkt en ik hem zo spreek.
Wanneer hij kort daarna de spreekkamer binnenloopt kan het niet anders dan dat hij me vraagt hoe dit nu kan met Feyenoord. “Tsja met Feyenoord is het 5 jaar kut, dan winnen we een keertje de beker en zijn we allemaal blij. En dan worden we ergens nog een keertje kampioen en dan beginnen we weer opnieuw”, antwoord ik met een kritische blik.
Na nog een beetje slap ouwehoeren vraagt hij wat hij voor me kan doen. En ik vertel hem dat de laatste intake van mijn benen, de “afwijzing” in verband met mijn toch nog te hoge BMI en dat we tijdens het laseren van m’n littekens besproken hadden hier nog eens een gesprek over zouden hebben wat mijn opties zijn. Dat ik inmiddels wel met het GLI programma ben gestart, maar dat de medicatie die momenteel vergoed wordt mij niet gaan brengen naar het gewicht waar hij me wil zien voor de operatie aan m’n benen.
Vandaag is het zover, mijn eerste groepsbijeenkomst! Ik had vorige week al een e-mail gehad om mijn eerste pre-bijeenkomst huiswerk te maken. Namelijk een e-learning waar er wordt kennisgemaakt bij het veranderen van je gedrag en met welke techniek dit in kleine stapjes kan worden gedaan.
De groepsbijeenkomst is een bijeenkomst van 1,5 uur waarin we in een teams-call inchecken samen met onze leefstijl coach. Zij vertelt aansluitend op de e-learning dingen, maar ook schept ze de verwachtingen. We hebben de eigen regie over het traject, maar daar hoort dan ook een stuk verantwoordelijkheid bij. Hoewel 1,5 uur best lang klinkt was het op zich best goed te doen. Je hebt veel interactie met elkaar, leert elkaar een beetje beter kennen en de informatie over waar het traject voor staat.
Het was nu nog redelijk globaal, maar ik denk dat ondanks dat ik het meeste wel weet dit niet per se iets is wat voelt als vervelend. Wat mij betreft een goede start en hopelijk verlopen de rest van de 16 bijeenkomsten net zo fijn!
Begin dit jaar had ik een afspraak met de physician assistant. Ik was daar terechtgekomen nadat de plastisch chirurg mij had terugverwezen met het advies om gewichtsreducerende medicatie eens te overwegen. Medicatie waar nogal wat eisen aan zitten, zoals een GLI traject. Mijn eerste reactie was eerlijk gezegd vooral frustratie. Wéér een traject, wéér voorwaarden, wéér een extra stap voordat er überhaupt iets mogelijk is. Nadat de eerste frustratie wat was gezakt, ben ik me er toch maar eens in gaan verdiepen. Want als ik volgend jaar gebruik zou willen maken van die medicatie, dan moet ik minimaal een jaar deelnemen aan dit traject. Dus veel keuze had ik eigenlijk niet. Tegelijkertijd leer ik misschien nog iets nieuws.
Vandaag was de intake met mijn leefstijlcoach, L. Het was een fijn en open gesprek waarin ik mijn hele verhaal heb kunnen vertellen. We hebben gesproken over mijn bariatrische traject, de uitdagingen waar ik dagelijks tegenaan loop, de operatie aan mijn armen en natuurlijk ook over die eeuwige strijd met de BMI-regeltjes die nog altijd zo’n grote rol spelen in de zorg. Ik heb ook direct aangegeven hoe ik erin sta. Ik denk namelijk dat dit voor veel mensen een ontzettend waardevol traject kan zijn. Tegelijkertijd verwacht ik voor mezelf niet direct allerlei nieuwe inzichten.
Na alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt, gelezen, geleerd, geprobeerd en aangepast voelt dit vooral als een vakje dat afgevinkt moet worden. Een verplichte tussenstap. Een hoepeltje waar ik doorheen moet springen om straks eventueel voor medicatie in aanmerking te komen. Gelukkig kon mijn coach die eerlijkheid wel waarderen en wat ze zo hoorde, begreep ze dat wel. Ze gaf wel aan dat actieve deelname een vereiste is om aan de voorwaarden van de zorgverzekeraar te voldoen. Dat begrijp ik natuurlijk ook.
Het programma zelf is behoorlijk uitgebreid. In totaal zijn er zestien groepsbijeenkomsten, allemaal met een eigen thema. Daar hoort ook huiswerk bij. Daarnaast moet je gedurende het traject een aantal individuele gesprekken voeren (max. acht). Dat klinkt als best een flinke tijdsinvestering, maar er is ook goed nieuws: alles is volledig online. Daardoor verwacht ik dat het, afgezien van een paar uurtjes per maand, prima te combineren is met de rest van mijn leven. Voor nu ben ik vooral benieuwd hoe het gaat bevallen. Misschien leer ik inderdaad weinig nieuws. Misschien word ik juist verrast. Dat gaan we de komende maanden vanzelf merken.
Veel liefs, Renske 