Vandaag is het zover, mijn eerste groepsbijeenkomst! Ik had vorige week al een e-mail gehad om mijn eerste pre-bijeenkomst huiswerk te maken. Namelijk een e-learning waar er wordt kennisgemaakt bij het veranderen van je gedrag en met welke techniek dit in kleine stapjes kan worden gedaan.
De groepsbijeenkomst is een bijeenkomst van 1,5 uur waarin we in een teams-call inchecken samen met onze leefstijl coach. Zij vertelt aansluitend op de e-learning dingen, maar ook schept ze de verwachtingen. We hebben de eigen regie over het traject, maar daar hoort dan ook een stuk verantwoordelijkheid bij. Hoewel 1,5 uur best lang klinkt was het op zich best goed te doen. Je hebt veel interactie met elkaar, leert elkaar een beetje beter kennen en de informatie over waar het traject voor staat.
Het was nu nog redelijk globaal, maar ik denk dat ondanks dat ik het meeste wel weet dit niet per se iets is wat voelt als vervelend. Wat mij betreft een goede start en hopelijk verlopen de rest van de 16 bijeenkomsten net zo fijn!
Vandaag was de intake met mijn leefstijlcoach, L. Het was een fijn en open gesprek waarin ik mijn hele verhaal heb kunnen vertellen. We hebben gesproken over mijn bariatrische traject, de uitdagingen waar ik dagelijks tegenaan loop, de operatie aan mijn armen en natuurlijk ook over die eeuwige strijd met de BMI-regeltjes die nog altijd zo’n grote rol spelen in de zorg. Ik heb ook direct aangegeven hoe ik erin sta. Ik denk namelijk dat dit voor veel mensen een ontzettend waardevol traject kan zijn. Tegelijkertijd verwacht ik voor mezelf niet direct allerlei nieuwe inzichten.
Na alles wat ik de afgelopen jaren heb meegemaakt, gelezen, geleerd, geprobeerd en aangepast voelt dit vooral als een vakje dat afgevinkt moet worden. Een verplichte tussenstap. Een hoepeltje waar ik doorheen moet springen om straks eventueel voor medicatie in aanmerking te komen. Gelukkig kon mijn coach die eerlijkheid wel waarderen en wat ze zo hoorde, begreep ze dat wel. Ze gaf wel aan dat actieve deelname een vereiste is om aan de voorwaarden van de zorgverzekeraar te voldoen. Dat begrijp ik natuurlijk ook.
Het programma zelf is behoorlijk uitgebreid. In totaal zijn er zestien groepsbijeenkomsten, allemaal met een eigen thema. Daar hoort ook huiswerk bij. Daarnaast moet je gedurende het traject een aantal individuele gesprekken voeren (max. acht). Dat klinkt als best een flinke tijdsinvestering, maar er is ook goed nieuws: alles is volledig online. Daardoor verwacht ik dat het, afgezien van een paar uurtjes per maand, prima te combineren is met de rest van mijn leven. Voor nu ben ik vooral benieuwd hoe het gaat bevallen. Misschien leer ik inderdaad weinig nieuws. Misschien word ik juist verrast. Dat gaan we de komende maanden vanzelf merken.
In januari had ik een gesprek met de physician assistant over het Gecombineerde Leefstijlinterventie (GLI)-traject. Daarbij werd verteld dat ik zou worden doorverwezen naar MiGuide, waarna zij contact met mij zouden opnemen om het traject op te starten. Inmiddels zijn we bijna een maand verder en had ik nog steeds niets gehoord. Dus ik deed wat iedere ongeduldige patiënt op dat moment doet: ik pakte de telefoon en belde de afdeling bariatrie.
Kijk, fouten maken is menselijk. Dat gebeurt overal en door iedereen. Maar het blijft toch bijzonder dat het meer dan tien minuten kost om vast te stellen dat iets wat gedaan had moeten worden, simpelweg niet gedaan is. Gelukkig lijkt het nu alsnog geregeld te zijn. Na afloop heb ik nog even in mijn dossier gekeken en daar zag ik dat de verwijzing inmiddels wel is verstuurd.
Dus voor nu ga ik ervan uit dat alles alsnog in gang is gezet en wacht ik rustig af totdat MiGuide contact met mij opneemt. Wordt vervolgd…. Hoop ik!
Veel liefs, Renske 