“Heee ouwe motormuis” zegt dr. Jaquet als ik hem tref op de gang op de afdeling Plastische Chirurgie. “Ja ik volg je natuurlijk, erg leuk om te zien met al die motoren”. Ik moet lachen maar loop richting de kamer en zeg hem dat de verpleegkundige wel heel erg streng kijkt en ik hem zo spreek.
Wanneer hij kort daarna de spreekkamer binnenloopt kan het niet anders dan dat hij me vraagt hoe dit nu kan met Feyenoord. “Tsja met Feyenoord is het 5 jaar kut, dan winnen we een keertje de beker en zijn we allemaal blij. En dan worden we ergens nog een keertje kampioen en dan beginnen we weer opnieuw”, antwoord ik met een kritische blik.
Na nog een beetje slap ouwehoeren vraagt hij wat hij voor me kan doen. En ik vertel hem dat de laatste intake van mijn benen, de “afwijzing” in verband met mijn toch nog te hoge BMI en dat we tijdens het laseren van m’n littekens besproken hadden hier nog eens een gesprek over zouden hebben wat mijn opties zijn. Dat ik inmiddels wel met het GLI programma ben gestart, maar dat de medicatie die momenteel vergoed wordt mij niet gaan brengen naar het gewicht waar hij me wil zien voor de operatie aan m’n benen.
