Tag: Maagverkleining

Biker Girl, Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Woordenbrij

40 🎉🎉

veel liefs, Renske

Ken je dat gevoel dat er soms mijlpalen zijn in je leven, maar dan op een minder positieve manier? Mijn 40ste verjaardag voelt ook een beetje zo. Ik dacht dat ik 30 worden al intens vond, maar 40. Like jeeeeez, nu is er echt geen ontkomen meer aan.

Zoals iedereen wel weet ben ik al weer even single. M’n laatste langere serieuze relatie waar ik ook mee samenwoonde eindigde in 2015. Daarna heb ik tot 2020 nog heel lang, heel veel energie gestoken in een gozer. En toen gooide ik het roer om. Ik wilde meer uit het leven halen. Ik verdiende beter. Ik ging m’n maagverkleiningstraject in, startte met psychotherapie en werkte enorm had aan mijzelf. Daarna heb ik nog wel een paar keer wat langer gedate. Maar na de zes maanden, zo’n twee jaar geleden met m’n laatste ex is het nooit meer écht serieus geweest.

En hoewel m’n leven oprecht positief is veranderd, is die ene wens.. het ‘huisje, boompje, beestje’ er wel één die altijd nog een beetje aan het randje van m’n gedachten rond zwerft. En langzaam lost die wens op, waar het gevoel van missing out en verdriet voor terug in de plaats komt. “Zou je het dan niet alleen willen doen?”. Ik kan je echt niet vertellen hoevaak ik de laatste vijf jaar die vraag heb gekregen. Soms word ik er een beetje gestoord van. Maar goed, nee. Ik wil het héle plaatje, oftewel een gezin inclusief die leuke man waar ik zielsgelukkig mee ben. Niet een alleenstaande moeder, die twee ouderrollen moet vervullen naast een fulltime baan (want hee het leven in m’n eentje is echt al teringduur) en dan de helft van je kind zijn (of haar) leven moeten missen. Als dat gebeurt omdat het niet anders is, dan is dat al lastig genoeg. Why the F.. zou ik daar vrijwillig voor kiezen?

Doorgaan met lezen “40 🎉🎉”

Afvallen, GLI, Intake & Aanvraag Beenlift, Maagverkleining, Mediale Beenlift, Medicatie, Natraject, Plastische Chirurgie

Gewichtsreducerende medicatie

veel liefs, Renske

Tsja, ik ben eigenlijk nog steeds een beetje boos. Of misschien is boos niet helemaal het goede woord. Gefrustreerd? Geirriteerd? Jup. Maar misschien nog wel het allermeest teleurgesteld. Mijn eerste afspraak in dit ziekenhuis voor mijn maagverkleiningstraject was in februari 2021. Bijna vier jaar en zeker 75 kilo geleden. Wat heb ik sindsdien toch een journey beleefd in dit ziekenhuis. En nu voelt het een beetje alsof ik weer ‘terug bij af’ ben.

En dat is natuurlijk niet zo, dat enorme gewicht is er nog steeds af. Maar voor wat ik nog meer wil, maakt het allemaal niet uit. En dat doet best wel veel met me. Toch wil ik laten zien, dat ik echt open sta voor meer. Maar meer betekent niet dat ik lukraak van alles ga doen of klakkeloos overal ja op zeg. Al kan een informatieve afspraak absoluut geen kwaad.

Dus ben ik weer terug bij bij de physician assistent van het bariatrisch centrum. “Tijdje geleden dat we elkaar hebben gezien“, zegt hij dan ook gelijk als ik binnenkom. En dat klopt, want waar ik voor al m’n eerste controles na de maagverkleining bij hem ben geweest word je na het eerste jaar overgedragen aan een bariatrisch verpleegkundige. “Je bent door de plastisch chirurg terugverwezen naar ons, vertel“. En dus begin ik te vertellen over de operatie aan mijn armen. En hoe ik dat ook graag aan mijn benen wil. Maar dat ondanks het behoorlijke gewichtsverlies en de strijd tegen de getalletjes van de BMI, dat het gewoonweg niet genoeg is. De verzekering hanteert een voorwaarde van een BMI van onder 35, maar dr. Jaquet opereert liever niet bij een BMI boven de 30. En dat daarom de assistent-arts mij mede deelde dat ik wellicht gewichtsreducerende medicatie kan overwegen.

“Ze houden zo ontzettend vast aan de BMI-eis, terwijl we weten dat BMI eigenlijk helemaal geen goede maat om te meten is.” zegt hij als hij laat weten dat hij het met me eens is hoe krom het eigenlijk is. En we praten dus nog over een gewichtsverlies van 15-20 kilo die je dan nog zou moeten behalen.

Doorgaan met lezen “Gewichtsreducerende medicatie”

Maagverkleining, Natraject

‘Beloop’ telefoontje

veel liefs, Renske

Het was weer zover, een controle telefoontje over het beloop van mijn vitamines. Vorige week ben ik gaan bloedprikken en ik had online binnen het account van mijn ziekenhuisportaal al gezien dat het behoorlijk mis was. Wat ergens fijn is, want de afgelopen maand heb ik mij echt belabberd gevoeld. En nu is er deels ook een oorzaak voor.

Dus gooi ik voor nu de handdoek in de ring als het gaat om natuurlijke supplementen. Hoe graag ik ook zou willen, mijn lichaam neemt het momenteel niet op. En dus is er geen andere optie meer dan toch synthetische multivitamine erbij gaan slikken. En omdat ik wel graag weer terug wil naar alles wat ik allemaal deed en niet iedere avond ‘uitgeblust’ na werktijd te ‘crashen’ op de bank vraag ik of naast de vitamine D ik toch een nieuw recept mag voor de ijzertabletten. En dat gaan we doen voor de komende twee maanden, naast de WLS vitamines. In de hoop dat we daarmee de bloedwaarden snel weer wat meer op peil krijgen.

Niet zoals ik het graag had gezien, maar soms moet je roeien met de riemen die je hebt. Ik denk dat ik niet helemaal ga stoppen met de natuurlijke vitamines, maar ze zal combineren met de synthetische supplementen. En dan even afwacht hoe mijn lichaam er op reageert..