Intake & Aanvraag Beenlift, lasertherapie, Mediale Armlift, Mediale Beenlift, Plastische Chirurgie

Laser & Lastige gesprekken

Het was tijd voor mijn tweede en mogelijk laatste laserbehandeling. Zoals altijd werd ik hartelijk ontvangen, met veel grapjes en natuurlijk de nodige Feyenoord-referenties. Dr. Jaquet en veel van zijn collega’s zijn net als ik Feyenoorders in hart en nieren, wat altijd zorgt voor een fijne sfeer. Toch was ik deze keer wat minder enthousiast. Laat ik vooropstellen dat ik nog steeds iedere dag ontzettend blij ben met de ingreep aan mijn armen. Mijn littekens zien er echt heel netjes uit en hoewel het af en toe nog wat trekt, is het eindresultaat erg mooi geworden. Wat me echter nog steeds dwarszit, is de afwijzing rondom de intake van mijn benen . En ik zou mezelf niet zijn als ik dan maar “fake gezellig” ga zitten doen.

Dus wanneer ik plaatsneem, blijf ik rustig zitten en wacht ik tot Dr. Jaquet begint met de behandeling. Hij bekijkt mijn armen en de littekens en geeft aan dat dit wellicht de laatste laserbehandeling is, omdat het er al erg goed uitziet. De behandeling zelf duurt maar een minuut of vijf, maar is behoorlijk pijnlijk. Daardoor focus ik me vooral daarop en ga ik niet echt mee in de grapjes die gemaakt worden.

Na afloop krijg ik een knuffel ter afscheid. Toch vraagt hij of alles oké is en zegt hij dat we elkaar snel weer zien. Ik geef aan dat ik toch wat teleurgesteld ben over hoe het eerder is gegaan.

Wanneer ik uitleg dat ik het als bestaande patiënt teleurstellend vond dat ik min of meer werd afgescheept door een assistent-arts, terwijl ik onder dezelfde voorwaarden geopereerd wilde worden als bij mijn armen, reageert hij verrast. “Ik wist echt niet dat jij dat was. Je had gewoon om mij mogen vragen. We verdelen de patiënten, maar als het nodig is kom ik erbij bij patiënten die door de assistent-arts worden behandeld. En het klopt inderdaad dat een ingreep bij een BMI tussen de 30 en 35 iets is wat ik liever niet doe. Maar laten we anders een afspraak plannen tijdens mijn lunchpauze. Dan eet ik een broodje, maar hebben we net wat meer tijd om de mogelijkheden te bespreken.”

Dat gezegd hebbende, meld ik mij aan de balie en maak ik een afspraak voor een vervolg. Die laat nog eventjes op zich wachten, omdat ik de afgelopen periode ook wel iets zwaarder ben geworden. En daar eerst iets vanaf moet voordat ik hiermee aan de slag kan. Maar fijn dat ik in ieder geval het gesprek met hem aan kan gaan hierover.

Plaats een reactie