Tag: therapie

Biker Girl, Let’s talk!, Lifestyle, Psychotherapie

Kleurtjes aanval! 😵‍💫

veel liefs, Renske

Ik app m’n psychotherapeut en vraag of ik misschien langs mag komen voor een of twee sessies. Want naast het verdriet rondom het in laten slapen van Diva merk ik dat het ongeluk en de spanning die ik sindsdien voel aan me vreet…

“Hoe gaat het met je?” begint drs. O. Nouja hoewel ik het ook fijn vind m’n psychotherapeut weer eventjes te zien, is het geen goed teken dat ik er weer ben. Ik vertel over de afgelopen paar weken en met name de week van m’n verjaardag. Het in laten slapen van Diva en de hoofdreden waarom ik langs wilde komen, mijn “front row ticket” voor het motorongeluk van m’n manager op z’n hayabusa tijdens de groepsrit met collega’s.

Ik heb in de paar jaar dat ik psychotherapie met behulp van EMDR heb gehad echt veel handvatten gekregen en geleerd hoe ik met dingen om moet gaan. Waar ik normaal best een open boek ben, merk ik dat ik het nu niet zo goed kwijt kan. “Stel je niet zo aan” hoor ik een stemmetje in m’n hoofd als ik kippenvel op m’n armen krijg als de betreffende scène voor de 300ste keer door m’n hoofd flitst. Ik duw het weer weg en ga door. Maar als ik met een groepsritje lichte paniek voel wanneer er een hayabusa mee rijdt en dat strakke gevoel in m’n onderbuik niet verdwijnt weet ik dat het menens is.

“Het zorgeloze is er af. Ik heb zo hard gewerkt om te kunnen motorrijden. En ik wil niet dat angst maakt dat ik dit straks niet meer kan doen” rond ik m’n verhaal af.

We besluiten dat ik gelijk voor een rondje EMDR ga. Waar ik dacht rustig te beginnen zet drs. O. juist alles op full mode. Koptelefoon, trillers voor in m’n handen en het lichtje gaat op standje extreem. Hoge snelheid, felle lichtjes in diverse kleuren, een kermisattractie is er niets bij. En ik voel dat er een aanslag wordt gepleegd op m’n zenuwstelsel en m’n hoofd. Na slechts 1 ronde kan ik al niet meer. De spanning is afgezakt maar ik voel me helemaal uitgeblust. Toch ben ik nog niet klaar. We praten, ik leg uit wat er in m’n hoofd zit. En probeer te delen wat ik voel. We werken aan m’n stress-systeem die ontregeld is.

Als ik eenmaal weer buiten ben, sta ik bijna te wankelen op m’n benen. Ik ben helemaal uitgeput en heb enorme hoofdpijn. Maar toch heb ik het idee dat ik mij ergens wel wat lichter voel. Het is echt niet makkelijk, maar toch ben ik blij met het resultaat. Ben heel benieuwd of dit geholpen heeft!

Biker Girl, Just life, Lifestyle

Oh my (AV)D-Day

veel liefs, Renske

Motor rijden. Ik vond het altijd echt fascinerend en geweldig stoer. Zeker als een vrouw op een motor rijdt. Toch voelde ik me nooit zeker genoeg om de daadwerkelijke stap te zetten en motorrijlessen te nemen.

Daarom zette ik deze op mijn doelenlijstje. De lijst met doelen die ik samenstelde toen ik het traject inging voor de maagverkleining. Eigenlijk is het een Bucket-list, maar dan met dingen die ik niet alleen heel graag wil doen maar ook echt ga doen… Als ik eenmaal het gewenste gewichtsverlies had bereikt. En eerlijk, die ruimte 75 kilo was er toch echt al een tijdje vanaf. Ik kon twee van die 4 dingen op dat lijstje toch ook al afvinken; namelijk weer gaan dansen én meedoen aan een obstakel run!

Op een gegeven moment vroeg één van mijn vriendinnen Geeta wat me tegenhield. En ik kwam met enkele excuses, waaronder de financiële kostenpost. Op dat moment liet ze me inzien dat als ik echt wilde, ik zeker een oplossing ervoor zou vinden. En dus hakte ik de knoop door en boekte via de ANWB een proefles via een “opstapdag” de eerste zaterdag na mijn verjaardag.

Ik was helemaal excited en vervolgde mijn bikergirl-journey, waarbij ik voor m’n verjaardag onder andere de materialen voor het theorie-examen kado kreeg en bijdrages voor de rijlessen van familie en vriendinnen 💖 . Zowel m’n theorie als m’n AVB examen haalde ik in één keer. Tegen al m’n eigen faalangst-achtige verwachtingen in. Maar wat was ik opgelucht!

Doorgaan met lezen “Oh my (AV)D-Day”

Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Overvoeler.

veel liefs, Renske

Mensen die mij kennen, of misschien moet ik zeggen die een deel van mij kennen zullen mij omschrijven als spontaan, gezellig maar ook direct en soms misschien zelfs wel een beetje bitchy. Ik laat wel het achterste van m’n tong zien, maar niet over dingen die me écht bezig houden of mij raken.

Ik heb door de jaren heen geleerd dat het beter is om je niet kwetsbaar op te stellen. Zodat het niet tegen je gebruikt kan worden. Of dat je er niet mee gekwetst kan worden. Therapie en Drs. O. hebben mij laten zien dat het ook anders kan. Dat als je je kwetsbaar opstelt en mensen laat zien wie je werkelijk bent dat het veel moois kan geven en niets is minder waar. Maar dat stukje Renske laten zien vind ik nog steeds niet altijd even makkelijk. Ik hou er niet van om kwetsbaar te zijn, waardoor slechts een handjevol mensen die kant van mij zien.

Dat komt misschien omdat ik echt een gevoelsmens ben. Alles wat ik doe komt voort uit een gevoel. Ik overdenk zaken altijd enorm en voel dingen daardoor soms wat heftiger. Zeker de mooie dingen, omdat ik niet altijd gewend ben dat ze gebeuren. En als dat gebeurt raken ze mij soms zo.

Doorgaan met lezen “Overvoeler.”