“Jij gaat er ook iedere keer anders uit zien, wauw”, aldus drs. O. Het was inderdaad alweer eventjes geleden sinds onze laatste sessie, omdat we de frequentie wat terug geschroefd hadden. Tijdens m’n psychotherapie de afgelopen 1,5 jaar heb ik gewerkt aan m’n trauma wat betreft de narcistische man die mijn vader moet voorstellen. Welke impact dat heeft gehad op mijn handelen en denken. Maar ook heb ik heel hard gewerkt aan mijn zelfbeeld, aan wie ik mag zijn. Op de begeleiding rondom m’n ziekenhuistraject en een ander specifiek onderwerp na, had ik al veel afgestreept van m’n psych TO-DO list.
Dus voor de operatie koos ik er voor om tóch dat ene specifieke onderwerp aan te snijden. Wat leidde tot een behoorlijk heftige sessie. Deze had te maken met wie ik was de afgelopen jaren, nadat m’n relatie uit ging. Hoe ik mezelf zag, wat er zoal in mij omging, hoe ik de weg kwijt raakte en daarin probeerde te overleven. Alles waar ik niet aan toe durfde te geven, omdat ik bang was. Voor de pijn die het misschien nog teweeg zou brengen. Terwijl eraan vasthouden veel meer met mij deed. Maar het was belangrijk om dit los te kunnen laten vóór ik geopereerd werd en m’n nieuwe leven zou beginnen. Aangezien dat alles van me zou vergen.
