Ik app m’n psychotherapeut en vraag of ik misschien langs mag komen voor een of twee sessies. Want naast het verdriet rondom het in laten slapen van Diva merk ik dat het ongeluk en de spanning die ik sindsdien voel aan me vreet…
“Hoe gaat het met je?” begint drs. O. Nouja hoewel ik het ook fijn vind m’n psychotherapeut weer eventjes te zien, is het geen goed teken dat ik er weer ben. Ik vertel over de afgelopen paar weken en met name de week van m’n verjaardag. Het in laten slapen van Diva en de hoofdreden waarom ik langs wilde komen, mijn “front row ticket” voor het motorongeluk van m’n manager op z’n hayabusa tijdens de groepsrit met collega’s.
Ik heb in de paar jaar dat ik psychotherapie met behulp van EMDR heb gehad echt veel handvatten gekregen en geleerd hoe ik met dingen om moet gaan. Waar ik normaal best een open boek ben, merk ik dat ik het nu niet zo goed kwijt kan. “Stel je niet zo aan” hoor ik een stemmetje in m’n hoofd als ik kippenvel op m’n armen krijg als de betreffende scène voor de 300ste keer door m’n hoofd flitst. Ik duw het weer weg en ga door. Maar als ik met een groepsritje lichte paniek voel wanneer er een hayabusa mee rijdt en dat strakke gevoel in m’n onderbuik niet verdwijnt weet ik dat het menens is.
“Het zorgeloze is er af. Ik heb zo hard gewerkt om te kunnen motorrijden. En ik wil niet dat angst maakt dat ik dit straks niet meer kan doen” rond ik m’n verhaal af.
We besluiten dat ik gelijk voor een rondje EMDR ga. Waar ik dacht rustig te beginnen zet drs. O. juist alles op full mode. Koptelefoon, trillers voor in m’n handen en het lichtje gaat op standje extreem. Hoge snelheid, felle lichtjes in diverse kleuren, een kermisattractie is er niets bij. En ik voel dat er een aanslag wordt gepleegd op m’n zenuwstelsel en m’n hoofd. Na slechts 1 ronde kan ik al niet meer. De spanning is afgezakt maar ik voel me helemaal uitgeblust. Toch ben ik nog niet klaar. We praten, ik leg uit wat er in m’n hoofd zit. En probeer te delen wat ik voel. We werken aan m’n stress-systeem die ontregeld is.
Als ik eenmaal weer buiten ben, sta ik bijna te wankelen op m’n benen. Ik ben helemaal uitgeput en heb enorme hoofdpijn. Maar toch heb ik het idee dat ik mij ergens wel wat lichter voel. Het is echt niet makkelijk, maar toch ben ik blij met het resultaat. Ben heel benieuwd of dit geholpen heeft!
Veel liefs, Renske 