Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Bella ✨

Ik word wakker en wil opstaan. Ik kijk om me heen waar ze ligt zodat ik haar niet per ongeluk raak. Dan besef ik het.. Ze is er niet meer. Gister heb ik afscheid moeten nemen en haar in moeten laten slapen. Vandaag is er een nieuwe dag aangebroken en slaat me direct hard in m’n gezicht. Mijn hele huis is doordrenkt met haar overduidelijke afwezigheid en het doet pijn.

Ja, ik weet het. Dit was voor haar de beste keuze. Ze had pijn en was nog maar een glimp van haar geweldige, lieve en prachtige wezentje. Maar 12,5 jaar is ze mijn zielsmaatje geweest. En niet eens de keus maken om haar los te laten en te laten gaan, maar een einde te maken aan haar leven is het allermoeilijkste wat ik ooit heb gedaan. Ook al was dat wat ze nodig had.

💖✨ 27-12-2011 ~ 02-07-2024 ✨💖

Ik mis haar vreselijk. En als de tranen over m’n wangen lopen, gaat het over in een hysterische snikken als er geen koppie om de hoek steekt om te kijken waarom ik verdrietig ben. Zij heeft mijn leven verrijkt, mede dankzij haar heb ik nooit eenzaamheid gekend ook al was ik ‘alleen’. Onvoorwaardelijke pure liefde, dat zag ik als ik in haar ogen keek.

Wat moet ik nou zonder jou? Het leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Zelfs de katjes voelen het. Boef heeft zelfs nog even in je mandje gelegen. We missen je meissie, in ons hart ben je dichtbij maar je voelt wel heel ver weg.

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Loslaten

Toen ik Bella kreeg was dat een impulsief besluit. Eigenlijk was ze een kadootje voor mijn moeder haar verjaardag, maar die wilde niet meer beginnen aan alles wat er komt kijken bij een pup. Dus na twee weken al helemaal verliefd op dit kleine diertje besloot ik haar toe te voegen aan mijn ‘pack’. Want ik had immers al twee katten. De afgelopen 12 jaar waren soms een beetje stressvol, Bella bleek namelijk nogal een brokkenpiloot te zijn. Maar dat weegt niet op tegen de onvoorwaardelijke liefde die Bella je gaf.

Ja sommige mensen vonden haar wellicht intens, omdat ze als een ware chihuahua vs. tekkel een echt keffertje is. Maar als je goed voor haar bent en ze leert je kennen, dan is ze enorm lief en wil ze niets liever dan met je kroelen of tegen je aan liggen. Helemaal als ze voelt dat je niet lekker in je vel zit of verdrietig bent.

De laatste paar jaren waren niet meer helemaal vanzelfsprekend. Drie jaar geleden kwam de dierenarts tot de conclusie dat naast de inmiddels geconstateerde artrose ze dicht tegen een hernia aan zat. Zes weken hokrust en iemand vertelde mij toen over glucosamine. Ze knapte helemaal op en behalve dat ze niet meer echt lange wandelingen kon maken, was het echt nog een energiek beestje. Sommigen dachten nog wel eens dat ze net pup af was, zoveel levenslust straalde ze uit.

Doorgaan met lezen “Loslaten”

Let’s talk!, Psychotherapie

Weggestuurd

Als dochter van een narcist is het leven niet altijd makkelijk geweest. Niet dat ik hem alles kan toeschrijven wat er allemaal is gebeurd in mijn leven, die eer gun ik hem ook niet. Maar het heeft natuurlijk wel impact. Je mist een stukje in de basis. Het stukje waar je beide ouders je onvoorwaardelijk lief hebben, zodat je je goed voelt zoals je bent. En die eigenwaarde en zelfliefde zich ontwikkelt. Als je dan uiteindelijk je durft uit te spreken tegen onrecht wil dat niet automatisch zeggen dat je van jezelf houdt. Want die onbeduidende mening van een ander telt nog steeds zwaarder dan noodzakelijk is. Het onverwerkte trauma heeft lang mijn leven beïnvloed zonder dat ik dat zelf in zag. Waarin ik wel veel van de standaard boxen aantikte..

Tot ik er voor koos om in therapie te gaan. Psychotherapie en de bijbehorende EMDR sessies hebben mijn leven positief veranderd. Toch is dat geen garantie. Want nee, ook ik ben niet perfect, ik stap soms nog steeds in valkuilen en val dan terug in oude gewoontes. In plaats van het me te laten definiëren probeer ik alleen nu daar van te blijven leren, mijzelf te ontwikkelen en er handvatten voor te vinden om er een beter mens door te worden.

Is dat makkelijk? Zeker niet. Mensen en met name (oudere) mannen die trekjes hebben zoals mijn vader die had, zitten al snel in mijn allergie. Denk aan overdreven veel aandacht hebben voor jongere vrouwen, zeker als ze een leuk snuutje hebben. Charmanter reageren dan ze daadwerkelijk zijn. Of het gebrek van respect voor vrouwen die een eigen mening durven te hebben omdat ze of nog van de oude stempel zijn of zich geïntimideerd voelen (lees: er niet mee om kunnen gaan).

Doorgaan met lezen “Weggestuurd”