Fitgirl, Let's do this!, Lifestyle

Tot over de finish ðŸ©·

22 maart 2025 is de laatste keer dat ik een run van ruim 8 km heb neergezet. In de week die volgde heb ik nog korte intervallen gedaan. Alles om te trainen voor mijn eerste Rotterdamse kwart marathon. En om op 13 april binnen de tijd te kunnen finishen. Maarja, toen kwam de BPPD voorbij zetten en was de marathon geen optie meer.

2024

Ook de Strong Viking run van 13 km die ik gepland had staan, als follow-up van vorig jaar, samen met één van m’n liefste vriendinnen; Jade, moest ik helaas vanaf zien. En sindsdien is het stil. Ik probeer na het herstel van de BPPD en daarna de operatie mijn sportroutine weer op te pakken. Maar eerlijk? Het is moeilijk. Ik ben ruim 3 maanden uit de running geweest en vanuit dat punt ben ik heel rustig aan gaan opbouwen. Want niet alleen fysiek, maar ook mentaal stond ik buiten spel. En uiteindelijk kon ik niets anders dan toegeven aan alle signalen die mijn lichaam en geest hebben afgegeven.

Toch kocht ik in april nieuwe hardloopschoenen. Niet lang na de eerste aanval, want ik ga dit gewoon rocken dacht ik. Maar mijn roze blitse lopers heb ik slechts één keer kunnen dragen. Maar dat was absoluut geen succes. En nu? Mijn kracht is nagenoeg verdwenen en mijn conditie is ronduit verschrikkelijk. Ik voel me zwak, lui en sloom. En ik vind het moeilijk dat gevoel te doorbreken.

Doorgaan met lezen “Tot over de finish ðŸ©·”

Let’s talk!, Psychotherapie

Weggestuurd

Als dochter van een narcist is het leven niet altijd makkelijk geweest. Niet dat ik hem alles kan toeschrijven wat er allemaal is gebeurd in mijn leven, die eer gun ik hem ook niet. Maar het heeft natuurlijk wel impact. Je mist een stukje in de basis. Het stukje waar je beide ouders je onvoorwaardelijk lief hebben, zodat je je goed voelt zoals je bent. En die eigenwaarde en zelfliefde zich ontwikkelt. Als je dan uiteindelijk je durft uit te spreken tegen onrecht wil dat niet automatisch zeggen dat je van jezelf houdt. Want die onbeduidende mening van een ander telt nog steeds zwaarder dan noodzakelijk is. Het onverwerkte trauma heeft lang mijn leven beïnvloed zonder dat ik dat zelf in zag. Waarin ik wel veel van de standaard boxen aantikte..

Tot ik er voor koos om in therapie te gaan. Psychotherapie en de bijbehorende EMDR sessies hebben mijn leven positief veranderd. Toch is dat geen garantie. Want nee, ook ik ben niet perfect, ik stap soms nog steeds in valkuilen en val dan terug in oude gewoontes. In plaats van het me te laten definiëren probeer ik alleen nu daar van te blijven leren, mijzelf te ontwikkelen en er handvatten voor te vinden om er een beter mens door te worden.

Is dat makkelijk? Zeker niet. Mensen en met name (oudere) mannen die trekjes hebben zoals mijn vader die had, zitten al snel in mijn allergie. Denk aan overdreven veel aandacht hebben voor jongere vrouwen, zeker als ze een leuk snuutje hebben. Charmanter reageren dan ze daadwerkelijk zijn. Of het gebrek van respect voor vrouwen die een eigen mening durven te hebben omdat ze of nog van de oude stempel zijn of zich geïntimideerd voelen (lees: er niet mee om kunnen gaan).

Doorgaan met lezen “Weggestuurd”