Tag: trauma

Biker Girl, Lifestyle

Bucketlist; Motor rijden

veel liefs, Renske

Mijn moeder zei wel eens dat toen ze zwanger was van mij, bij mijn vader achterop de motor heeft gezeten. Hij reed toen zo hard, dat ik er misschien ook wel een trauma van had gekregen.. En hoewel ik op mijn 14e eens een klein stukje achterop had gezeten bij de vader van een vriendin, wat ik echt dood eng vond is trauma wel het laatste waar ik aan denk bij motorrijden. Want vaak als ik motorrijders voorbij zie komen kijk ik vooral vol bewondering. En misschien ook wel een beetje angst. Want indrukwekkend is het wel he.

Toen ik aan mijn maagverkleiningstraject begon ben ik samen met de diëtiste doelen gaan stellen. Wat zou je nou willen als je eenmaal dat gewichtsverlies hebt bereikt? Welke doelen heb je voor ogen? En hoewel weer gaan dansen met stipt op 1 stond, volgde motorrijden direct. En een van mijn vriendinnen heeft niet alleen haar rijbewijs maar ook een gave motor, wat maakt dat je er steeds meer mee te maken krijgt en het dus ook echt vaker begint te kriebelen. “Wat houd je tegen?” vraagt ze me dan ook.

Behalve dat het wel wat prijzig is, weet ik het niet goed. Dus ik begin met rijscholen op te zoeken in Rotterdam om wat te vergelijken en te kijken naar reviews. Op instagram komt dan reclame over de ‘ANWB opstapdagen’ voorbij. 30 euro voor een proefles van een uur. Even kennismaken met de motor en het rijden. Op dat moment hak ik de knoop door en boek ik een les. 28 juni om 13:00, de zaterdag na mijn verjaardag.

Ik ben heel benieuwd, ik vind het best een beetje spannend. Maar tegelijkertijd kan ik ook niet wachten!

Let’s talk!, Psychotherapie

Weggestuurd

veel liefs, Renske

Als dochter van een narcist is het leven niet altijd makkelijk geweest. Niet dat ik hem alles kan toeschrijven wat er allemaal is gebeurd in mijn leven, die eer gun ik hem ook niet. Maar het heeft natuurlijk wel impact. Je mist een stukje in de basis. Het stukje waar je beide ouders je onvoorwaardelijk lief hebben, zodat je je goed voelt zoals je bent. En die eigenwaarde en zelfliefde zich ontwikkelt. Als je dan uiteindelijk je durft uit te spreken tegen onrecht wil dat niet automatisch zeggen dat je van jezelf houdt. Want die onbeduidende mening van een ander telt nog steeds zwaarder dan noodzakelijk is. Het onverwerkte trauma heeft lang mijn leven beïnvloed zonder dat ik dat zelf in zag. Waarin ik wel veel van de standaard boxen aantikte..

Tot ik er voor koos om in therapie te gaan. Psychotherapie en de bijbehorende EMDR sessies hebben mijn leven positief veranderd. Toch is dat geen garantie. Want nee, ook ik ben niet perfect, ik stap soms nog steeds in valkuilen en val dan terug in oude gewoontes. In plaats van het me te laten definiëren probeer ik alleen nu daar van te blijven leren, mijzelf te ontwikkelen en er handvatten voor te vinden om er een beter mens door te worden.

Is dat makkelijk? Zeker niet. Mensen en met name (oudere) mannen die trekjes hebben zoals mijn vader die had, zitten al snel in mijn allergie. Denk aan overdreven veel aandacht hebben voor jongere vrouwen, zeker als ze een leuk snuutje hebben. Charmanter reageren dan ze daadwerkelijk zijn. Of het gebrek van respect voor vrouwen die een eigen mening durven te hebben omdat ze of nog van de oude stempel zijn of zich geïntimideerd voelen (lees: er niet mee om kunnen gaan).

Doorgaan met lezen “Weggestuurd”