Just life, Lifestyle

M’n Divaatje ✨

Mijn lieve kleine Divaatje 🩷 Waar moet ik beginnen? Ik weet nog goed dat ik je op ging halen. Via via kwam ik in contact met je toenmalige baasje, omdat je grote broer zich toch wel erg alleen voelde en een maatje goed kon gebruiken. Je was zo ontzettend klein. Al zeker 10 weken oud, maar je paste nog steeds in mijn handpalm. Je moeder was ook heel klein van stuk en dat zou jij ook altijd blijven.

En wat was je een kleine dondersteen. Overal op, onder en zelfs achter. Doordat je zo klein was, raakte ik je regelmatig “kwijt”. Toen we in 2020 gingen verhuizen naar het nieuwe appartement, had ik jou en Boefje alvast overgebracht zodat jullie rustig konden wennen. De volgende ochtend kon ik je echt nérgens meer terug kon vinden. De verhuizers konden ieder moment vor de deur bij het oude appartement staan, terwijl ik voor de 1000ste keer alle kastjes en deuren open en dicht, totdat…

Verstopt op een plankje achter de inbouwkoelkast

Doorgaan met lezen “M’n Divaatje ✨”

Just life, Lifestyle

Mama

Ik schrijf niet zo vaak over mijn moeder, in tegenstelling tot mijzelf is zij erg op haarzelf. Waar niks mis mee is natuurlijk. Toch schreef ik over haar, 2 jaar geleden. Vooral ook om voor mezelf het even een plekje te geven, de ziekte het hoofd te bieden. Voor een gevecht die alleen zij kon voeren. Kanker is een ontzettende rotziekte en er zijn momenten geweest dat ik enorm schrok van hoe mijn moeder er uit zag. Maar wat is ze sterk geweest! Ik ben zo dankbaar en trots!

🩷🩷

Fijne moederdag mams, ik hoop dat er nog vele mogen volgen!

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Loslaten

Toen ik Bella kreeg was dat een impulsief besluit. Eigenlijk was ze een kadootje voor mijn moeder haar verjaardag, maar die wilde niet meer beginnen aan alles wat er komt kijken bij een pup. Dus na twee weken al helemaal verliefd op dit kleine diertje besloot ik haar toe te voegen aan mijn ‘pack’. Want ik had immers al twee katten. De afgelopen 12 jaar waren soms een beetje stressvol, Bella bleek namelijk nogal een brokkenpiloot te zijn. Maar dat weegt niet op tegen de onvoorwaardelijke liefde die Bella je gaf.

Ja sommige mensen vonden haar wellicht intens, omdat ze als een ware chihuahua vs. tekkel een echt keffertje is. Maar als je goed voor haar bent en ze leert je kennen, dan is ze enorm lief en wil ze niets liever dan met je kroelen of tegen je aan liggen. Helemaal als ze voelt dat je niet lekker in je vel zit of verdrietig bent.

De laatste paar jaren waren niet meer helemaal vanzelfsprekend. Drie jaar geleden kwam de dierenarts tot de conclusie dat naast de inmiddels geconstateerde artrose ze dicht tegen een hernia aan zat. Zes weken hokrust en iemand vertelde mij toen over glucosamine. Ze knapte helemaal op en behalve dat ze niet meer echt lange wandelingen kon maken, was het echt nog een energiek beestje. Sommigen dachten nog wel eens dat ze net pup af was, zoveel levenslust straalde ze uit.

Doorgaan met lezen “Loslaten”