Fitgirl, Intake & Aanvraag Armlift, Lifestyle, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Get a f*ckin’ Grip

Ik sta op de weegschaal voor mijn maandelijkse weeg- en meetmoment. Hoewel ik niet verbaasd mag zijn schrik ik toch wel een beetje. +4,7 kilo ten opzichte van de intake-afspraak met dr. Jaquet, welke nog maar enkele weken geleden is.

Ik wil zeggen dat ik de afgelopen weken enorm gestruggled heb, maar eigenlijk is het al wel iets langer. De intake met de plastisch chirurg had nogal wat voeten in de aarde en de tijd om dat in te kunnen doen werd steeds minder. Eind November wist ik hoeveel kilo er af moest, maar toch bleef m’n gewicht op en neer gaan. Dus zo bleef ik bezig. Voor de aftrap van de feestdagen wist ik dat het echt niet anders kon, er moest iets veranderen want anders werd die afspraak wéér geannuleerd. Met nog maar een krappe 2 weken te gaan gooide ik alles overboord en ging aan een rigoreus ‘dieet’. Of nouja in de sportwereld noemen ze het cutten, waarbij je je inname beperkt tot heel veel water en eiwitten. En verder eigenlijk niet zo heel veel. Het werkte, want prompt kwam er ineens die mijlpaal van -80,0 kilo voorbij zetten.

Toch was het nét niet genoeg, in de laatste week stagneerde mijn gewichtsverlies ondanks de grote hoeveelheden water die ik dronk en het weinige eten dat ik at. Toen deed ik iets wat ik mezelf nooit had voorgenomen te doen, ik ging tijdelijk (!) aan de laxeermiddelen. Het bracht me absoluut waar ik heen wilde, namelijk het gewicht wat het ziekenhuis (en de zorgverzekeraar) van je eist om in aanmerking te komen voor zo’n ingreep. Maar na de intake afspraak ben ik daar natuurlijk direct weer mee gestopt, met alle gevolgen van dien.

Doorgaan met lezen “Get a f*ckin’ Grip”

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Buik vol zenuwen

Als een buik vol zenuwen je zwaarder zou maken, dan was ik zeker 20 kilo zwaarder. Het is echt lang geleden dat ik zó zenuwachtig was zeg. Zeker na het telefoontje van gister waar mijn BMI weer een punt van discussie was, werd de knoop in mijn maag toch weer wat aangetrokken. Het zou in principe goed moeten zijn, maar mijn weegschaal is die in het ziekenhuis niet. Om 16.20 weet je natuurlijk wel meer dan om 07.30 en je hebt veel meer kleding aan.

De afgelopen week heb ik een bijna maximale cut gedaan. En eerlijk gezegd was het mij niet eens heel slecht afgegaan. Maar die laatste 2 kilo was echt een drama. Het lijkt gewoon alsof m’n lichaam er écht niet naartoe wil. Maar goed, dat heb ik eerder gezien met het gewichtsplateau nu bijna een jaar geleden. Het kan, als je maar een beetje doorhebt hoe. M’n hoofd maakt echt overuren als ik besluit de middag maar gewoon vrij te nemen en nog een bezoekje aan de sauna te brengen. Met enkel een op water gebaseerde proteïne “chocolademelk” in m’n mik nog even dat laatste beetje vocht proberen er uit te zweten en tegelijkertijd wat te ontspannen.

Ondertussen krijg ik veel lieve berichtjes. Van vriendinnen, collega’s en ook op Instagram naar aanleiding van m’n laatste blog. “Dat rotte BMI! Dat ze eerst eens kijken naar je lichaam en je spiermassa! Die ene kilo, kom op zeg! Wat een gedoe snap dat je hier heel veel stress van krijgt… Hou je taai meiss en veel succes!!”

Ik kan niet anders dan het beamen. Al die kut-regeltjes. Maar goed, het is wat het is. Let’s do this en we zien wel hoe het gaat. Meer kan ik ook gewoon echt letterlijk niet meer doen.

Doorgaan met lezen “Buik vol zenuwen”

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

PANIEK!

“Ziekenhuis – Plastische Chirurgie” verschijnt er op het scherm van m’n telefoon. M’n hart schiet naar m’n keel als ik op neem. Een vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn begint over m’n afspraak van morgen en vraagt naar mijn BMI. Nadat ik heb aangegeven dat ik die niet exact weet en m’n gewicht doorgeef als antwoord op haar vraag vertelt ze dat ze die moet weten in verband met dat deze te hoog is.

Ik adem nog een keer in en uit want ik merk dat m’n frustratie direct begint toe te nemen. Ik zeg tegen haar dat dat niet zo is, verwijs ook naar de situatie van vorig jaar, dat ik dit toen met dr. Jaquet zelf via social media heb besproken en leg uit dat we dit wél degelijk gaan doen. Ondanks al mijn effort van afgelopen maand is op dit moment mijn gewicht nét aan iets te hoog (1 kilo) en als dr. Jaquet dat niet accepteert nadat ik ruim 80,0 kilo ben afgevallen mag hij me dat dan deze keer mooi zelf vertellen.

Ik weet dat ze er niets aan kan doen, maar toch merk ik dat m’n toon wat scherper is. Ze is heel lief en ze legt uit dat dr. Jaquet heel streng is op BMI en alleen mensen behandelt waarbij deze rond de 30 ligt. En dat er verder geen enkele aantekening bij mijn afspraak staat. Die slordigheden vind ik wel kwalijk, maar dat kan zij natuurlijk niet helpen. Dus ik ontdooi een beetje en geef ook aan dat ik voor een correctie aan m’n armen kom en geen buikwandcorrectie. Ze belooft het allemaal te noteren om te voorkomen dat ze mij morgen weer een halve paniekaanval bezorgen en we sluiten het gesprek af.

Ik begrijp heus dat daar waar mensen werken fouten worden gemaakt. Maar vorig jaar begon het al met een afspraak die werd ingepland bij een andere arts dan ik had aangegeven. Ik heb deze afspraak aan laten passen naar dr. Jaquet, waardoor de intake datum veranderde van 9 april naar 12 augustus. Ruim vier maanden verschil. En eerlijk, daar kies ik zelf voor want je hebt maar één lichaam en water bij de wijn doen bij zulke intense ingrepen was ik absoluut niet van plan. Echter is er toen geen controle gedaan op mijn gewicht of BMI waardoor ik na 4 maanden wachten, 14 dagen voor mijn afspraak, kreeg te horen dat deze niet door kon gaan. En nu 5 maanden later, 1 dag voor mijn afspraak zou dan ‘bij wijze van’ bijna hetzelfde gebeuren. Dat vind ik wel echt erg.

Gelukkig komen we er uit en vindt mijn afspraak morgen gewoon plaats. Toch merk ik dat er een knoop in m’n maag is ontstaan. Want wat als ik morgen nog steeds een paar ons afwijk van het gewicht wat ik maximaal mag wegen. Wordt de aanvraag dan écht niet gedaan? Zenuwen, zenuwen. Nog bijna 30 uur te gaan, heel veel meer dan wat ik al doe kan ik er ook niet meer aan veranderen. Dus we laten het maar over ons heen komen.