Terwijl ik aan het werk ben word ik gebeld; anoniem. Ik neem op en een vriendelijke dame vertelt mij dat mijn afspraak van morgen (uitslag van psychologisch onderzoek) geen doorgang kan vinden omdat de psycholoog ziek is. Ze wil graag een nieuwe afspraak maken.
Stiekem heb ik gelijk al een beetje de balen erin. Ik wacht nu zo’n 5 weken op deze afspraak. En die met de casemanager is over 2 weken aan de beurt. Maar goed ik verbijt me en luister braaf haar voorstel af.
“25 oktober…”
“Wat dapper van je dit en wat open en eerlijk. Ten eerste heel erg fijn en leuk om een kijkje in jouw leven te mogen nemen. Je komt soms erg hard over naar mij en sommigen van de anderen. Al had ik al wel door dat dat niet echt Renske was“.
Als iemand dat tegen je zegt is dat best confronterend. Ik ben een fanatieke supporter van Feyenoord en ben sinds een aantal jaar ook trots seizoenkaarthouder. Dit was de reactie van één van de ‘vak-kameraden’ S., toen ik hem onlangs deelgenoot maakte van mijn traject.
Ik weet dat ik zo kan zijn. Ik ben een vrouw, ik heb ook echt mijn vrouwelijkheden. Maar mijn werk en voorliefde voor voetbal maakt dat ik veel met mannen te maken heb. En zeker als je geen mooi schattig poppetje bent, maar meer ‘one of the guys’ betekent het dat je echt wel tegen een stootje moet kunnen. Dat kan ik ook, maar dat maakt dan ook dat ik automatisch mezelf stoerder op stel of mij gedwongen voel mij zo op te stellen.
Het is een keerzijde. Want wie is Renske?
Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker was of ik iets wilde schrijven over dit onderwerp. Want ik weet niet zeker of er ruchtbaarheid aan geven helpt en of dat zulke mensen überhaupt de aandacht verdienen. Maar als dingen mij maar vaak genoeg gaan irriteren, dan komt het vanzelf!
Feit; Mensen zijn judgemental. Je kan wel zeggen dat je dat niet bent. Maar hoe je het ook went of keert, er zal altijd een punt zijn dat je een mening hebt (en vindt dat je die mag hebben) over iemand. Omdat iemand iets doet wat jij nooit zou doen, omdat je ergens iets van vindt wat niet in je straatje past. Of in een aantal gevallen omdat iemand gewoon vindt dat ze alles maar mogen zeggen wat er in ze op komt. Dat is de maatschappij waar we in leven, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ikzelf mij daar ook wel eens schuldig aan maak.
Alleen als je niet voldoet aan het “perfecte plaatje” van de maatschappij, dan krijg je toch veel vaker dan gemiddeld ‘zomaar’ opmerkingen naar je hoofd geslingerd.
Vandaag werd ik bijvoorbeeld zomaar een vette zeug genoemd. Ik was eigenlijk best verbaasd. Ja ik weet wel dat ik dik ben hoor, begrijp mij niet verkeerd. Maar dit werd gezegd door iemand die achter mij liep en wie ik geen enkele aanleiding gaf voor deze uitspraak. Of nouja, behalve overgewicht hebben dan 😉
Veel liefs, Renske 