Nu mijn rijbewijs eenmaal is gehaald merk ik dat het begint te kriebelen. In eerste instantie had ik nog zoiets van: ach, we wachten nog wel even. Het is winter, het weer is wisselvallig en er komt vanzelf wel een beter moment. Maar toen kwamen er ineens van die mooie winterse dagen tussendoor. Dagen waarop de zon schijnt, de wegen droog zijn en je denkt: eigenlijk zou ik nu best willen rijden..
Daarnaast begon er nog iets anders te knagen. Het gevoel dat je, als je te lang wacht, langzaam weer verliest wat je tijdens de lessen hebt geleerd. Mijn oorspronkelijke plan was om eerst verschillende motoren te huren. Gewoon om ervaring op te doen en uit te zoeken wat nou echt bij mij past. Alleen toen ik de huurprijzen zag, gecombineerd met het eigen risico en de mogelijke kosten als je onverhoopt een keer omvalt, was ik er eigenlijk vrij snel uit. Voor dat geld kon ik net zo goed een low-budget motor kopen, wat ervaring op te doen. En als je dan een keer valt, dan is het tenminste mijn eigen motor.
Maar ja, waar begin je? Ik heb zelf natuurlijk geen flauw idee. Dus ik deed wat iedere moderne millenial tegenwoordig doet, ik ging in gesprek met ChatGPT, lang leve AI. Ik ben natuurlijk maar 1.61m en ik moet wel (grotendeels) met mijn voeten bij de grond kunnen. Daarmee vallen direct al behoorlijk wat motoren af. Verder ben ik hypermobiel, waardoor een supersport geen handige keuze is. Maar een naked bike voelde ook niet helemaal als wat ik zocht. Na veel zoeken, vergelijken en eindeloos lijstjes bekijken kwam ik uiteindelijk uit bij een paar modellen. Een daarvan was een sport-tourmotor, namelijk de Yamaha Fazer.

Voor mijn zoektocht had ik gelukkig in mogen schakelen van de man van mijn vriendin, Y. Iemand die aanzienlijk meer verstand van motoren heeft dan ik. En dat bleek geen overbodige luxe. In de periode die volgde, stuurde ik hem een absurde hoeveelheid advertenties en vragen door. Ik kwam op een gegeven moment een prachtige blauwe Fazer tegen. Ik dacht echt, dit is hem! Maakte direct een afspraak maar helaas net voor de afgesproken datum kocht iemand anders hem al. God wat een teleurstelling!

Vervolgens na wat andere mislukte pogingen kwam ik een geweldig mooie fazer tegen. Ook de man van mijn vriendin vond hem erg mooi en qua omschrijving leek het een goede deal, dus spraken we af om langs te gaan en een kijkje te nemen. Het was erg koud en het had enigszins gevroren, dus ik vond het maar wat spannend om te gaan rijden. Ook is de fazer een heel ander model dan de naked bike die ik van de rijschool gewend ben. Je zit wat hoger, maar ook is het stuur een stuk smaller. En na de bijna 2 maanden dat ik niet gereden heb, vind ik het toch ook wel spannend om weer op een motor te stappen. Ik kan gelukkig bij de grond, dus op dat vlak is de fazer goedgekeurd. Maar als ik ga rijden merk ik dat de motor het moeilijk heeft. Het is een beetje koud, maar hij begint al gelijk met haperen. En ook door de gladheid maakt dat ik in de bocht bijna onderuit ga door het “stotterende” gevoel. Verder rijdt hij wel leuk, maar dat haperen voelt niet goed.
Als ik terugkom vertel ik Y. wat ik er van vindt en hij besluit dat hij ook nog even een proefrit gaat maken. Een stukje verder om te zien wat de motor nu precies doet. Toen hij eenmaal terug kwam gaf hij aan dat hij begrijpt wat ik bedoel en dat het er op lijkt dat de carburateur het probleem is. Deze oudere modellen staan er om bekend dat dit wel een dingetje is. En ondanks dat ik een leuk bedrag nog eraf had weten te onderhandelen is het reviseren van een carburateur geen goedkope kwestie. Dus spraken we af dat hij er mee naar zijn adresje ging en binnenkort in de lucht zou komen als dit gebeurd is.

Toch een klein beetje teleurstelling, maar er is kans dat dit pareltje straks alsnog van mij wordt!

