Nu mijn rijbewijs eenmaal is gehaald merk ik dat het begint te kriebelen. In eerste instantie had ik nog zoiets van: ach, we wachten nog wel even. Het is winter, het weer is wisselvallig en er komt vanzelf wel een beter moment. Maar toen kwamen er ineens van die mooie winterse dagen tussendoor. Dagen waarop de zon schijnt, de wegen droog zijn en je denkt: eigenlijk zou ik nu best willen rijden..
Daarnaast begon er nog iets anders te knagen. Het gevoel dat je, als je te lang wacht, langzaam weer verliest wat je tijdens de lessen hebt geleerd. Mijn oorspronkelijke plan was om eerst verschillende motoren te huren. Gewoon om ervaring op te doen en uit te zoeken wat nou echt bij mij past. Alleen toen ik de huurprijzen zag, gecombineerd met het eigen risico en de mogelijke kosten als je onverhoopt een keer omvalt, was ik er eigenlijk vrij snel uit. Voor dat geld kon ik net zo goed een low-budget motor kopen, wat ervaring op te doen. En als je dan een keer valt, dan is het tenminste mijn eigen motor.
Maar ja, waar begin je? Ik heb zelf natuurlijk geen flauw idee. Dus ik deed wat iedere moderne millenial tegenwoordig doet, ik ging in gesprek met ChatGPT, lang leve AI. Ik ben natuurlijk maar 1.61m en ik moet wel (grotendeels) met mijn voeten bij de grond kunnen. Daarmee vallen direct al behoorlijk wat motoren af. Verder ben ik hypermobiel, waardoor een supersport geen handige keuze is. Maar een naked bike voelde ook niet helemaal als wat ik zocht. Na veel zoeken, vergelijken en eindeloos lijstjes bekijken kwam ik uiteindelijk uit bij een paar modellen. Een daarvan was een sport-tourmotor, namelijk de Yamaha Fazer.
