Tag: trainen

Fitgirl, Maagverkleining, Natraject

Gewichtsplateau

veel liefs, Renske

Toen ik de weloverwogen keus maakte om het traject voor een maagverkleinende ingreep in te gaan, was ik niet de persoon die ik wilde zijn. Ik durfde mezelf ’s ochtends niet eens meer in de spiegel aan te kijken omdat het enige wat ik zag was een ongelukkige vrouw, waarvan haar ooit zo sprankelende ogen niets meer weerspiegelden dan een dof uitzicht. Geen glansje meer te vinden.

Het is heel moeilijk te accepteren dat je afzakt en nog erger; rock bottom hebt geraakt. Om hulp vragen is iets wat ik moeilijk vind. Ik heb heel veel dingen altijd alleen moeten doen, dat heeft me sterk gemaakt maar zorgde ook voor het onvermogen tot mezelf kwetsbaar op te stellen en aan mezelf te durven toegeven dat ik dit niet meer zelf op kon lossen. Voor dat alles veranderde rondom COVID, was ik lekker op weg. -30 kilo zei de teller, maar dan ben je er al met al nog niet. Tijdens COVID was het voor veel mensen moeilijk, eenzaam. Ik had gelukkig mijn dieren nog waar ik veel liefde van kreeg. Maar die eenzaamheid voelde ik uiteindelijk natuurlijk ook. Ik kan heel goed alleen zijn, maar dit was isolatie. Toen daaropvolgend mijn hart werd gebroken verloor ik het laatste beetje van mezelf en alles waar ik in geloofde. Ik keek nergens meer naar. Ik verdwaalde en kon de weg niet meer terugvinden.

De moed verzamelen om toe te geven dat ik het niet meer zelf kon is denk ik wel het allermoeilijkste dat ik ooit heb gedaan. Maar ik ben nog iedere dag dankbaar, dat ik tegen alle schaamte in die stap heb durven nemen. Want wat heerst er nog een ontzettend groot taboe op dit onderwerp. En wat word je (onbewust) hard veroordeeld als je overgewicht hebt.

Doorgaan met lezen “Gewichtsplateau”

Fitgirl, Let's do this!

Bevlieging?

veel liefs, Renske

De afgelopen weken gaat het trainen ontzettend lekker. Ja ik ga tot het uiterste en ben na iedere les enorm gesloopt, want het is wel gewoon afzien. Maar nu denk ik vaker, goh lekker getraind in plaats van pfff ik ben dood. Daardoor ben ik gaan nadenken over wat ik nu qua beweging nog meer wil. De hoeveelheid keren dat ik sport per week vind ik op zich prima. Er zou her en der nog wel iets bij kunnen maar ik heb niet per se de ambitie om iedere dag bezig te zijn met sporten. Ik vind er zeker plezier in, maar het mag ook gewoon in balans zijn met de rest van m’n best wel drukke leven.

Plots moet ik aan een obstacle run denken. Op instagram zie ik met grote regelmaat story’s voorbij komen van diverse run’s, waaronder obstacle run’s en dat heeft mij altijd wel getriggerd. Maar voorheen was dit fysiek gezien never niet haalbaar. Die gedachte begint langzaam een beetje te veranderen. Nee, op dit moment zou ik dit wellicht niet kunnen maar ik zou wel kunnen gaan trainen zodat het mogelijk wel gaat lukken.

‘Vikings conquer their fears’

That’s that. Ik hak de knoop door. Ik wil volgend jaar meedoen aan de Strong Viking Obstacle Run en bij voorkeur de water editie, dus lekker in de zomer! Nu wil ik dus heel graag ook het onderdeel Fjord Drop doen. Het lijkt mij doodeng, maar tegelijkertijd teringvet! Het nadeel is dat dit enkel een onderdeel is bij de runs vanaf 13 km. Ik zou liever starten met de beginners (4 km) of de light variant (7 km). Maar goed, de ambitie is er dus zeker! Is dit een bevlieging? Ik heb daar wel eens vaker last van gehad, vol enthousiasme aan de slag met weer iets nieuws om relatief snel weer af te haken. Maar deze keer is het denk ik anders. Ik ben sportiever, m’n leven is beter in balans. En ik hang ik het nu aan de grote sociale klok. Een stok achter de deur. Maar ook omdat ik echt wel eens wil zien of ik mijn grenzen kan verleggen van ‘enigszins sportieve meid’ naar ‘Strong Viking’.

Doe je met me mee?