Sinds kort zit ik bij een bikercommunity genaamd Wie Rijdt. Een groep vol mensen met dezelfde passie: motorrijden. Nadat ik mijn motor had opgehaald, begon het natuurlijk meteen te kriebelen. Ik wilde rijden. Veel rijden. Alleen is mijn vaste motorvriendinnetje meer van het mooie weer, dus samen op pad gaan zou waarschijnlijk nog even op zich laten wachten. Maar ondertussen kreeg ik steeds meer zin om eropuit te gaan. Niet alleen om kilometers te maken, maar ook om mijn horizon wat te verbreden en nieuwe mensen te leren kennen.
Toen zowel Goedhart Motoren als Hans van Wijk hun seizoensopening aankondigden, leek dat een mooie gelegenheid. Via Wie Rijdt sprak ik af met een van de meiden uit de groep om samen naar Goedhart te rijden. Gewoon gezellig rondkijken tussen alle motoren, accessoires en andere motorgekken. En als we daarna nog zin hadden, konden we altijd nog doorrijden naar Hans van Wijk.
Eenmaal aangekomen bij Goedhart bleek al snel dat we niet de enigen waren met dat idee. Tussen de bezoekers door spotten we steeds meer bekende gezichten uit de Wie Rijdt-groep. Mensen die ik tot dan toe vooral kende van profielfoto’s, gebruikersnamen en berichtjes in de chat.
Ik heb m’n motor nu zo’n twee weken. Dus tijd voor een ritje… Ik ben niet zo goed nog in alle geleerde BRAVOK controles toe te passen, dus wil ik daar vandaag mee beginnen. Alleen ik schrik een beetje als ik het glaasje van m’n oliereservoir zie. Die is gewoon HÈ-LE-MAAL leeg. Maar hoe dan? Ik bel de man van m’n vriendin en die raad aan even een flesje motorolie te halen.
Dus terwijl ik richting de dichtstbijzijnde Shell wandel gooi ik een appje in de motorcommumity chat als reactie of iemand zin heeft om een ritje te maken; “Ik wilde net op pad maar m’n oliereservoir is helemaal leeg. Dus ik moet eerst maar eens ff olie halen 🫠🥲 lekker goed voorbereid ook”.
Bijna een maand verder. Helaas heb ik niets meer gehoord van de man met de fazer, dus was ik langzaamaan weer rond gaan kijken naar andere Fazers. Op een gegeven moment gaf de man van m’n vriendin, Y. me de tip om ook eens naar Suzuki bandits te kijken. En na een rondje ChatGPT vragen leek die inderdaad ook wel geschikt te zijn voor mij.
En zo trof ik uiteindelijk een blauwe Suzuki GSF650 via marktplaats. Wel een stukje boven mijn budget, maar met ook een redelijk hoge kilometerstand (bijna 87k) en glijdschade, waardoor het misschien mogelijk zou zijn om te onderhandelen hierover. Ik stelde de verkoper echt een bak aan vragen en het bleek dat de motor slechts 2 eigenaren had gehad. Hij had hem gekocht van een oud-collega die de eerste echte eigenaar was en altijd bij een motorzaak in onderhoud is geweest. Daarna heeft de motor twee jaar stilgestaan voordat hij verkocht werd aan de huidige eigenaar. Toen heeft er een grote beurt plaatsgevonden. Recentelijk is de accu nog vervangen omdat die er erg moeite mee had met het koude weer. De glijdschade is van een uitglijder in een bocht, maar zou enkel optische schade zijn. De motor is volledig nagelopen geweest. En verder “starten en rijden“.
Ja een mooi praatje natuurlijk, maar wat is waar? Toch vond ik hem er erg tof uit zien. En dus ging ik onderhandelen. En toen we daar uit waren gekomen stelde ik voor aan Y. om hier een afspraak voor te plannen. Eenmaal daar aangekomen mocht ik een proefrit maken. Ik stapte op en het voelde veel natuurlijk als die Fazer van vorige maand. Alsof dit model op mijn lijf geschreven is. Ik reed ermee en voelde na een paar minuten alle spanning en onzekerheid van mij afglijden. Ik wilde eigenlijk niet meer terug.
Vervolgens liet ik Y. toch ook nog wel even een rondje rijden, just to be sure. Want ja je kan natuurlijk niet overal op anticiperen, maar alle beetjes helpen. En toen werd het tijd om de knoop door te hakken. Ik rijd al een tijdje geen (eigen) auto meer, dus dit is by far de grootste aankoop die ik sinds tijden heb gedaan.
Wat onwijs spannend is, maar tegelijkertijd ben ik er echt ontzettend blij mee. Dus vanaf heden ben ik dus de eigenaresse van deze prachtige Suzuki GSF 650 S uit 2005. Op naar veel mooie momenten, avonturen en bovenal veel veilige kilometers! Omdat ik geen motorkleding verder bij me had, blijft hij vanavond nog een nachtje staan bij mijn vrienden. En morgen mag hij dan mee naar huis!
