Inmiddels ben ik al eventjes PO en vind dat het tijd wordt om gelijk door te pakken. Zoals jullie weten ben ik weer hard bezig om terug te komen in mijn sportroutine, maar ook qua voeding weer beter op te letten. Dit vanwege die ‘mysterieuze’ afspraak in December.
Die afspraak is de intake die ik gepland heb bij Dr. Jaquet, bijna een jaar later dan de intake voor mijn mediale armlift. En deze keer ga ik proberen om in aanmerking te komen (inclusief vergoeding) voor een correctie aan mijn benen.
Ik heb een teller van deze afspraak op mijn website staat en zo ook eentje voor hoelang ik nu al geopereerd ben. En het toeval wil dat ik er nu precies middenin zit! 112 dagen zijn inmiddels verstreken sinds de operatie en nog 112 dagen tot mijn intake afspraak voor een (hopelijk) nieuwe operatie!
Ik moet nog even geduld hebben en ondertussen heel hard m’n best doen om weer op tijd (en deze keer op een gezondere manier!) aan het gewenste gewicht te komen. En het klinkt echt nog wel eventjes weg, maar voor je het weet is het alweer zover! Dus aftellen maar!
Zucht. Wat vond ik het moeilijk om vorige week weer op die weegschaal te gaan staan. En te ontdekken wat de schade is…. Echt wel een aantal kilo’s erbij sinds de operatie.
Kijk, het is natuurlijk vorig jaar al een beetje begonnen. Ik heb na de operatie een gewicht gekregen waar ik redelijk stabiel in ben. De ene maand is het een paar kilo meer, dan weer een paar kilo minder. Maar gemiddeld was het wel altijd hetzelfde. Daar voelde ik me goed bij. Maar dan komt het ziekenhuis en de zorgverzekeraar die zeggen dat als ik in aanmerking wil komen voor een operatie dat ik dan lichter moet zijn. Op dat moment was dat een verschil van zo’n 10 kilo. En dan hoor ik je denken, wat is nu 10 kilo?
Nouja het resultaat weten we allemaal, want inmiddels ben ik zo’n 3,5 maand PO! Maar na de intake vlogen de kilo’s er weer aan. Ergens logisch natuurlijk want zeker die laatste kilo’s waren niet meer dan vocht. Het gebruik van laxeertabletten is misschien wel het meest domme dat ik ooit heb gedaan. En daarna viel ik echt even in een gat en raakte ik kwijt waar ik zo hard voor had gewerkt; balans. Niet heel lang daarna kwam de BPPD om de hoek kijken en vervolgens werd ik natuurlijk geopereerd. Er gebeurde heel veel en ik was alle grip verloren. Na m’n operatie was ik ook heel voorzichtig als het ging om fysieke beweging. Maar ik was na al die maanden van stil zitten ook wel echt lui geworden. En omdat je dan weinig kan/mag, ga je je vervelen en het snacken bleef dan ook niet uit.
22 maart 2025 is de laatste keer dat ik een run van ruim 8 km heb neergezet. In de week die volgde heb ik nog korte intervallen gedaan. Alles om te trainen voor mijn eerste Rotterdamse kwart marathon. En om op 13 april binnen de tijd te kunnen finishen. Maarja, toen kwam de BPPD voorbij zetten en was de marathon geen optie meer.
Veel liefs, Renske 