Fitgirl, Maagverkleining, Natraject

2,5 jaar PO

Twee én een half jaar. 30 maanden sinds die ene dag die mijn leven heeft veranderd. Ik ga niet zeggen dat het leek alsof het gister was, want eerlijk die periode voelt als een lifetime geleden. En dat is het haast ook een beetje.

Teamuitje 2016

De Renske van toen bestaat niet meer. Ik ben met mezelf aan de slag gegaan, niet alleen fysiek maar ook mentaal. Ik heb hard gewerkt en nog steeds doe ik dat om de persoon te worden die ik graag wil zijn.

November 2024

Ik train veel, ik train hard. Ik geef alles. Want ik wil het maximale halen uit die tweede kans die ik heb gekregen. Een tweede kans op leven. Dus die lifetime ago is eigenlijk best wel waar. Want ik ren, ik dans, ik spring, ik klauter en ik vlieg. Oké dat laatste nog net niet 😬. Maar ik hijg ook niet meer als ik een paar stappen heb gezet.

Dus het enige wat ik kan zeggen is dat ik dankbaar ben. Dat ik die stap heb durven zetten om de strijd aan te gaan. De strijd met en tegen mijzelf. Ik ga nooit meer terug, alleen maar vooruit. -78,7 op de teller 💪🏻

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

En nu dan?

Gister werd ik gebeld door het ziekenhuis, zij wilden mijn afspraak met dr. Jaquet annuleren. Boos, gefrustreerd en verdrietig. Dat was ik zeker en ik besloot dr. Jaquet een berichtje te sturen via social media waarin ik hem schreef dat mijn afspraak waar ik al 4 maanden op wachtte niet door zou gaan omdat hij geen mensen met een BMI hoger dan 31 wilde opereren. En of ik bij een andere arts wilde. Mijn ongeloof kon dit gewoon geen plekje geven zonder een beter antwoord.

Inmiddels zag ik vanmorgen dat ik gister in de avond een reactie heb gehad.
Hi Renske, ik begreep van m’n baliemedewerkerster dat er onrust was. Heel vervelend! Mijn excuses daarvoor dat was niet de bedoeling. Tegenwoording komen patiënten uit heel Nederland en ook het buitenland naar mijn spreekuur. Ze hopen dan dat het vergoed kan worden. Ik moet hen dan bv 200 km rijden vertellen dat bij een BMI hoger dan 30 ik het niet kan aanvragen bij de zorgverzekeraar en na een gastric bypass mag de bmi niet boven de 35 zijn. Als het wel daarboven is kunnen wij de aanvraag niet eens opsturen. Wij kunnen dan in het vragen formulier niet verder met invullen en daardoor niet indienen. Natuurlijk kunnen mensen het dan zelf betalen maar wij wilden juist mensen vooraf goed informeren om een onnodige rit naar het ziekenhuis te voorkomen.

Dan het verhaal mbt de bmi van 31. Een bwc is een grote ingreep. Zeker als we ook liposuctie doen, de buiksperen reven en de venusheuvel moeten reconstrueren. Zeker dat reven van de buik is belangrijk voor een goed resultaat. Als de bmi dan te hoog is kunnen we de buik niet volledig reven. De inhoud van de buik wordt bij het reven tegen het middenrif gedrukt. Het middenrif is de belangrijkste ademhalingsspeir. Hoe platter we de buik proberen te maken hoe meer druk er op het middenrif komt. Zeker als de buik nog bol is dan kan ik het niet reven tot de buik helemaal plat is. Er zou dan te veel druk op het middenrif komen waardoor je niet goed kan ademen. De anesthesist houdt tijdens de operatie de beademinsdruk in de gaten en dit mag nooit boven de 39 komen. Dan moet ik stoppen met reven. Ik wil natuurlijk geen half resultaat afleveren en mensen uiteindelijk wakker worden met een bolle buik. We weten met alle buikwandcorrecties die wij gedaan hebben dat het sterk te adviseren is om een bmi van 31 of later te hebben. Dan kunnen we een zo optimaal mogelijk resultaat halen. Als de bmi te hoog is kan je wel de buikhuid weghalen en een beetje reven maar niet volledig. Ook is de kans op een longembolie of trombose groter bij hoge bmi. Het was alleen onze bedoeling om jullie zo goed mogelijk te informeren. Gr. Jean Bart Jaquet.

Doorgaan met lezen “En nu dan?”

Fitgirl, Maagverkleining, Natraject

Gewichtsplateau

Toen ik de weloverwogen keus maakte om het traject voor een maagverkleinende ingreep in te gaan, was ik niet de persoon die ik wilde zijn. Ik durfde mezelf ’s ochtends niet eens meer in de spiegel aan te kijken omdat het enige wat ik zag was een ongelukkige vrouw, waarvan haar ooit zo sprankelende ogen niets meer weerspiegelden dan een dof uitzicht. Geen glansje meer te vinden.

Het is heel moeilijk te accepteren dat je afzakt en nog erger; rock bottom hebt geraakt. Om hulp vragen is iets wat ik moeilijk vind. Ik heb heel veel dingen altijd alleen moeten doen, dat heeft me sterk gemaakt maar zorgde ook voor het onvermogen tot mezelf kwetsbaar op te stellen en aan mezelf te durven toegeven dat ik dit niet meer zelf op kon lossen. Voor dat alles veranderde rondom COVID, was ik lekker op weg. -30 kilo zei de teller, maar dan ben je er al met al nog niet. Tijdens COVID was het voor veel mensen moeilijk, eenzaam. Ik had gelukkig mijn dieren nog waar ik veel liefde van kreeg. Maar die eenzaamheid voelde ik uiteindelijk natuurlijk ook. Ik kan heel goed alleen zijn, maar dit was isolatie. Toen daaropvolgend mijn hart werd gebroken verloor ik het laatste beetje van mezelf en alles waar ik in geloofde. Ik keek nergens meer naar. Ik verdwaalde en kon de weg niet meer terugvinden.

De moed verzamelen om toe te geven dat ik het niet meer zelf kon is denk ik wel het allermoeilijkste dat ik ooit heb gedaan. Maar ik ben nog iedere dag dankbaar, dat ik tegen alle schaamte in die stap heb durven nemen. Want wat heerst er nog een ontzettend groot taboe op dit onderwerp. En wat word je (onbewust) hard veroordeeld als je overgewicht hebt.

Doorgaan met lezen “Gewichtsplateau”