Tag: BMI

Herstel, Intake & Aanvraag Beenlift, Maagverkleining, Mediale Armlift, Mediale Beenlift, Natraject

Road to the -12 k.

veel liefs, Renske

Zucht. Wat vond ik het moeilijk om vorige week weer op die weegschaal te gaan staan. En te ontdekken wat de schade is…. Echt wel een aantal kilo’s erbij sinds de operatie.

Kijk, het is natuurlijk vorig jaar al een beetje begonnen. Ik heb na de operatie een gewicht gekregen waar ik redelijk stabiel in ben. De ene maand is het een paar kilo meer, dan weer een paar kilo minder. Maar gemiddeld was het wel altijd hetzelfde. Daar voelde ik me goed bij. Maar dan komt het ziekenhuis en de zorgverzekeraar die zeggen dat als ik in aanmerking wil komen voor een operatie dat ik dan lichter moet zijn. Op dat moment was dat een verschil van zo’n 10 kilo. En dan hoor ik je denken, wat is nu 10 kilo?

Maar wanneer je al ruim 75 kilo bent afgevallen, is 10 kilo niet meer zo vanzelfsprekend. Na de operatie stabiliseerde ik al zo ongeveer bij 60 kilo. Die andere 15 heb ik echt héél hard voor moeten strijden. Ook omdat ik vooral gezond wil leven en niet meer in die dieetcultuur wil blijven hangen. Want dat is ook gewoon heel erg slecht voor je mindset. En dat ging me eigenlijk wel prima af. Alleen, ik had nu niet echt een keus meer.. Toen mijn intake afspraak in juli afgezegd werd, verstreken er wat maanden waar ik echt probeerde iets lichter te worden. En dat lukte ook wel, ietsje. Inmiddels was het november en ik was 5 kilo kwijt. Maar dat was nog steeds ruim 5 kilo te zwaar. 5 kilo in 50 dagen met de feestdagen voor de deur is wel een hele pittige klus. En hoewel ik de mijlpaal van – 80,0 kilo aantikte moest er op het allerlaatste moment nog steeds 1,5 kilo af. Waardoor ik gebruik heb gemaakt van een heleboel sauna bezoekjes, maar ook laxeertabletten…. En ja, ik weet dat dat heel slecht is. Maar als ik te zwaar was dan zou het allemaal weer uitgesteld worden. En dat wilde ik koste wat het kost (letterlijk) voorkomen.

Nouja het resultaat weten we allemaal, want inmiddels ben ik zo’n 3,5 maand PO! Maar na de intake vlogen de kilo’s er weer aan. Ergens logisch natuurlijk want zeker die laatste kilo’s waren niet meer dan vocht. Het gebruik van laxeertabletten is misschien wel het meest domme dat ik ooit heb gedaan. En daarna viel ik echt even in een gat en raakte ik kwijt waar ik zo hard voor had gewerkt; balans. Niet heel lang daarna kwam de BPPD om de hoek kijken en vervolgens werd ik natuurlijk geopereerd. Er gebeurde heel veel en ik was alle grip verloren. Na m’n operatie was ik ook heel voorzichtig als het ging om fysieke beweging. Maar ik was na al die maanden van stil zitten ook wel echt lui geworden. En omdat je dan weinig kan/mag, ga je je vervelen en het snacken bleef dan ook niet uit.

Inmiddels ben ik met behulp van mijn trainer én vrienden echt weer een poging aan het doen tot opbouwen van mijn routine. Dat gaat echt niet verkeerd en nu ik ook weer probeer beter op mijn voeding te letten zie ik wel wat resultaat. Want kostte me het vorige week enorm veel moeite om de weegschaal onder ogen te komen, sta ik er sindsdien juist weer iedere dag op. Maar voor nu maakt dat niet uit, ik moet even dat gevoel weer terug zien te krijgen van controle. Dat dingen gaan zoals ik dat wil en m’n balans terug vinden. En voor vandaag? -2,5 kilo! Het begin is er, “slechts” 10 kilo nog te gaan tot het vereiste gewicht…

Wish me luck!

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Buik vol zenuwen

veel liefs, Renske

Als een buik vol zenuwen je zwaarder zou maken, dan was ik zeker 20 kilo zwaarder. Het is echt lang geleden dat ik zó zenuwachtig was zeg. Zeker na het telefoontje van gister waar mijn BMI weer een punt van discussie was, werd de knoop in mijn maag toch weer wat aangetrokken. Het zou in principe goed moeten zijn, maar mijn weegschaal is die in het ziekenhuis niet. Om 16.20 weet je natuurlijk wel meer dan om 07.30 en je hebt veel meer kleding aan.

De afgelopen week heb ik een bijna maximale cut gedaan. En eerlijk gezegd was het mij niet eens heel slecht afgegaan. Maar die laatste 2 kilo was echt een drama. Het lijkt gewoon alsof m’n lichaam er écht niet naartoe wil. Maar goed, dat heb ik eerder gezien met het gewichtsplateau nu bijna een jaar geleden. Het kan, als je maar een beetje doorhebt hoe. M’n hoofd maakt echt overuren als ik besluit de middag maar gewoon vrij te nemen en nog een bezoekje aan de sauna te brengen. Met enkel een op water gebaseerde proteïne “chocolademelk” in m’n mik nog even dat laatste beetje vocht proberen er uit te zweten en tegelijkertijd wat te ontspannen.

Ondertussen krijg ik veel lieve berichtjes. Van vriendinnen, collega’s en ook op Instagram naar aanleiding van m’n laatste blog. “Dat rotte BMI! Dat ze eerst eens kijken naar je lichaam en je spiermassa! Die ene kilo, kom op zeg! Wat een gedoe snap dat je hier heel veel stress van krijgt… Hou je taai meiss en veel succes!!”

Ik kan niet anders dan het beamen. Al die kut-regeltjes. Maar goed, het is wat het is. Let’s do this en we zien wel hoe het gaat. Meer kan ik ook gewoon echt letterlijk niet meer doen.

Doorgaan met lezen “Buik vol zenuwen”

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

PANIEK!

veel liefs, Renske

“Ziekenhuis – Plastische Chirurgie” verschijnt er op het scherm van m’n telefoon. M’n hart schiet naar m’n keel als ik op neem. Een vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn begint over m’n afspraak van morgen en vraagt naar mijn BMI. Nadat ik heb aangegeven dat ik die niet exact weet en m’n gewicht doorgeef als antwoord op haar vraag vertelt ze dat ze die moet weten in verband met dat deze te hoog is.

Ik adem nog een keer in en uit want ik merk dat m’n frustratie direct begint toe te nemen. Ik zeg tegen haar dat dat niet zo is, verwijs ook naar de situatie van vorig jaar, dat ik dit toen met dr. Jaquet zelf via social media heb besproken en leg uit dat we dit wél degelijk gaan doen. Ondanks al mijn effort van afgelopen maand is op dit moment mijn gewicht nét aan iets te hoog (1 kilo) en als dr. Jaquet dat niet accepteert nadat ik ruim 80,0 kilo ben afgevallen mag hij me dat dan deze keer mooi zelf vertellen.

Ik weet dat ze er niets aan kan doen, maar toch merk ik dat m’n toon wat scherper is. Ze is heel lief en ze legt uit dat dr. Jaquet heel streng is op BMI en alleen mensen behandelt waarbij deze rond de 30 ligt. En dat er verder geen enkele aantekening bij mijn afspraak staat. Die slordigheden vind ik wel kwalijk, maar dat kan zij natuurlijk niet helpen. Dus ik ontdooi een beetje en geef ook aan dat ik voor een correctie aan m’n armen kom en geen buikwandcorrectie. Ze belooft het allemaal te noteren om te voorkomen dat ze mij morgen weer een halve paniekaanval bezorgen en we sluiten het gesprek af.

Ik begrijp heus dat daar waar mensen werken fouten worden gemaakt. Maar vorig jaar begon het al met een afspraak die werd ingepland bij een andere arts dan ik had aangegeven. Ik heb deze afspraak aan laten passen naar dr. Jaquet, waardoor de intake datum veranderde van 9 april naar 12 augustus. Ruim vier maanden verschil. En eerlijk, daar kies ik zelf voor want je hebt maar één lichaam en water bij de wijn doen bij zulke intense ingrepen was ik absoluut niet van plan. Echter is er toen geen controle gedaan op mijn gewicht of BMI waardoor ik na 4 maanden wachten, 14 dagen voor mijn afspraak, kreeg te horen dat deze niet door kon gaan. En nu 5 maanden later, 1 dag voor mijn afspraak zou dan ‘bij wijze van’ bijna hetzelfde gebeuren. Dat vind ik wel echt erg.

Gelukkig komen we er uit en vindt mijn afspraak morgen gewoon plaats. Toch merk ik dat er een knoop in m’n maag is ontstaan. Want wat als ik morgen nog steeds een paar ons afwijk van het gewicht wat ik maximaal mag wegen. Wordt de aanvraag dan écht niet gedaan? Zenuwen, zenuwen. Nog bijna 30 uur te gaan, heel veel meer dan wat ik al doe kan ik er ook niet meer aan veranderen. Dus we laten het maar over ons heen komen.