Herstel, Maagverkleining

2 weken post-OP

Wat een gekkigheid, vandaag is de operatie alweer 2 weken geleden. En sindsdien heb ik eigenlijk een herstel waar velen voor zouden tekenen inclusief ikzelf. Tot gisteren dan, sindsdien voel ik mij niet zo top. Slap, futloos, draaierig, duizelig. Om dat tegen te gaan at ik wat bananenbrood dat resulteerde in m’n eerste dumping.

Gelukkig werd ik vanmorgen al iets beter wakker. Tijd om te wegen!! Vandaag is het 4 weken sinds ik startte met mijn Modifast pre-op dieet. En 2 weken geleden dat het de befaamde D-DAY was. Wat een bizarre maand. Waar ik eind mei toch nog even wat kilo’s aankwam, gaan ze er deze maand al met al wel hard af. Al voelt het nog niet helemaal zo.

Maar ondanks de rollercoaster mag ik van de afgelopen week toch maar liefst 3,4 afschrijven van mijn gewicht. Hoewel het mij niet snel genoeg kan gaan merk ik dat mijn lichaam het niet bij kan benen. Ook vandaag heb ik namelijk problemen met duizeligheid, zwarte vlekken en het gevoel hebben dat ik ieder moment kan flauwvallen. Een bifi worstje en een dextro verhielpen het probleem, maar door een van m’n lieve Instagram volgers werd ik geattendeerd op het feit dat dextro kan leiden tot een hypo. Dus dat kan ik maar beter even afstemmen met de diëtiste hoe daar mee om te gaan.

Gelukkig is morgen mijn eerste (fysieke) controle én heb ik de eerste post-OP groepsbijeenkomst van de diëtiste. Ik hoop dat ik daar gelijk wat antwoorden op mijn vragen krijg. En hulp, veel hulp. Want dat kan ik goed gebruiken.

Lifestyle, Maagverkleining, Selflove, WLS Community

“Kledingmaten zeggen helemaal niks!”

Ik was nog niet zolang gestart met het traject voor een maagverkleining en zocht meer informatie. Het internet vertelt zeker niet alles, of maar deels. En ik was erg benieuwd hoe het anderen afging in zo’n voortraject. Natuurlijk ken ik lieve Florentine, zij heeft zo ontzettend veel engelengeduld gehad met mijn 1001 vragen, maar zij heeft het al een tijdje achter de rug. Dus ik zocht iets meer aansluiting met vrouwen die in dezelfde fase zaten als ikzelf.

Zo ging ik aan de slag met Instagram, ik maakte een speciaal account aan en startte met het volgen van een aantal vrouwen die net zoals ikzelf aan het traject gestart waren of al geopereerd waren. Ik vind het zo fijn om dagelijks bezig te zijn met hoe (hopelijk!) mijn toekomst eruit komt te zien, maar ik besef ook dat mijn eigen kring daar misschien niet altijd op zit te wachten. Dus vind ik aansluiting in die ‘community’.

Maar! Ja sorry, die is er wel. We nemen ook onbewust elkaars manier van denken over, of een mening terwijl we die toch eigenlijk niet delen. Ik weet nog dat ik een vrouw volgde, ze postte trots een story in haar slanke(re) versie. Oprecht geïnteresseerd stuurde ik haar hoe mooi ze eruit zag en van welke kledingmaat ze af kwam en welke ze nu had. Ik was nieuwsgierig! Haar reactie was “kledingmaten zeggen helemaal niks”. Samen met een relaas over hoe maten verschillend uitvallen. En hoewel ik daar het deels mee eens bent vond ik het echt een onvriendelijke reactie.

Doorgaan met lezen ““Kledingmaten zeggen helemaal niks!””

Here we go.., Maagverkleining

Dr. L. Longarts

Na mijn slaaponderzoek avontuur van vorige week mocht ik vandaag terug voor een afspraak met Dr. L, de longarts.

Wederom kreeg ik een shitload aan vragen, over het verleden. Maar ook over of ik rook, drink, drugs gebruik. Waar ik allergisch voor ben, huisdieren heb en zelfs wat voor een vloer er in mijn huis ligt. Na het kruisverhoor ging de arts nog naar mijn hart en longen luisteren en mijn nek/hals opmeten alvorens we de uitslag van het slaaponderzoek door zouden nemen.

Spijtig genoeg werden mijn eerdere twijfels over het slaaponderzoek alsnog bevestigd. Hij vroeg of het “klippertje” van mijn vinger was gegaan gedurende het onderzoek. Ik legde hem uit dat ik ook bij de OSAS consulent had aangegeven dat ik behalve een slechte nacht, ik heb voor mijn gevoel amper een uur fatsoenlijk geslapen, ook het idee had dat de sensor bij mijn vinger niet goed werkte. De avond ervoor voelde ik een soort elektrisch schokje, net alsof je statisch geladen bent en de sensor gaf deze keer geen licht in de ochtend in tegenstelling tot de keer ervoor.

Dr. L vertelt me dat er 2 manieren van meten zijn. Een is de luchtstroom, de ander via het “klippertje” op de vinger. daarmee gaf het onderzoek een vertekend beeld. Ik heb erg slecht geslapen en was continue bewust van het apparaat, zodoende was de luchtstroom niet het beste beeld. En het klippertje die heeft nooit gemeten, dus de andere manier van meten kon de uitkomst van de luchtstroom niet bevestigen.

Doorgaan met lezen “Dr. L. Longarts”