Maagverkleining, Voortraject

11 maanden

Toen ik eind januari dan eíndelijk de stap nam, weloverwogen de keus had gemaakt om hulp te vragen omdat ik zelf mijn weg niet meer terug kon vinden, had ik nooit verwacht dat het zo’n bewogen jaar zou worden. Ik had er zoveel van verwacht, maar toch ook weer niet. Vooral heb ik het een beetje onderschat.

Vandaag is het exact 11 maanden geleden dat ik die beldate had met de HA assistente. Enerzijds baal ik, dat ik het niet heb gehaald om dit jaar nog de ingreep te ondergaan. Daar had ik zo op gehoopt. Anderzijds is er zo ontzettend veel gebeurd het afgelopen jaar; psychotherapie, gedragsveranderingen, korter lontje, langer lontje, polygrafie (x2!), hard werken voor de conditietest, diëtiste en alle aanpassingen op het gebied van eten en drinken, psychologisch onderzoek en op de valreep scheur ik ook nog even mijn kuitspier in de tijd dat ik wachtte op de afspraak met de internist. Maar bovenal is er veel veranderd, ben ik al echt wat veranderd.

En hoe ik alles ook bedacht had en vooral hoe het dat niet is geworden, heb ik zoveel mogen leren. Het maakt dat ik uitkijk, durf uit te kijken naar het nieuwe jaar. Waar ook weer ontzettend veel op mij te wachten staat.

Wat dat allemaal is gaan we ontdekken. Want dit ritje in de achtbaan is nog lang niet klaar!

Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Voortraject

Mevrouwtje klaagvaak

Ik voel me soms echt mevrouwtje klaagvaak. Alleen begint het langzaamaan wat anders aan te voelen. Ik klaag nog steeds met regelmaat hoor; over werk, m’n moeheid of dingen die gewoonweg kut gaan.

Toch ga ik door. Want ermee stoppen is gewoonweg geen optie. Ik wil een gezondere en gelukkigere versie van mijzelf en daarvoor doe ik dit. En dat begint op sommige vlakken al een beetje zijn vruchten af te werpen.

Hoewel er veel gedoe is (geweest) over het slaapapparaat, heb ik besloten de therapie toch weer te hervatten. Ik voelde me steeds zó uitgeblust. En ik merk dat nu ik hem her en der weer gebruik dat ik beter in m’n energie lijk te zitten. Ik ren geen marathon, maar ik ben ook niet om 10:00 al weer klaar om terug naar bed te gaan.

Op het maagverkleiningstraject sta ik voor mijn gevoel even stil. Het wachten is op dé afspraak van 24 augustus met de obesitas verpleegkundige die mijn “case-manager” wordt. Verder staan er namelijk geen nieuwe afspraken op de agenda.

Maar de psychotherapie daarentegen is de afgelopen periode volop in gang geweest. En wat gebeurt daar ontzettend veel. Ik leer over mijzelf, mijn gedrag, wie ik nou eigenlijk ben, mijn verleden en waar ik naartoe wil.

En dat is fijn! Om die progressie te voelen! En dat wilde ik graag even delen met jullie😊😊

Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij

Vette zeug

Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker was of ik iets wilde schrijven over dit onderwerp. Want ik weet niet zeker of er ruchtbaarheid aan geven helpt en of dat zulke mensen überhaupt de aandacht verdienen. Maar als dingen mij maar vaak genoeg gaan irriteren, dan komt het vanzelf!

Feit; Mensen zijn judgemental. Je kan wel zeggen dat je dat niet bent. Maar hoe je het ook went of keert, er zal altijd een punt zijn dat je een mening hebt (en vindt dat je die mag hebben) over iemand. Omdat iemand iets doet wat jij nooit zou doen, omdat je ergens iets van vindt wat niet in je straatje past. Of in een aantal gevallen omdat iemand gewoon vindt dat ze alles maar mogen zeggen wat er in ze op komt. Dat is de maatschappij waar we in leven, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ikzelf mij daar ook wel eens schuldig aan maak.

Alleen als je niet voldoet aan het “perfecte plaatje” van de maatschappij, dan krijg je toch veel vaker dan gemiddeld ‘zomaar’ opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

Vandaag werd ik bijvoorbeeld zomaar een vette zeug genoemd. Ik was eigenlijk best verbaasd. Ja ik weet wel dat ik dik ben hoor, begrijp mij niet verkeerd. Maar dit werd gezegd door iemand die achter mij liep en wie ik geen enkele aanleiding gaf voor deze uitspraak. Of nouja, behalve overgewicht hebben dan 😉

Doorgaan met lezen “Vette zeug”