Just life, Lifestyle

Leegte…

Ik ben net klaar met werken als ik gebeld word door de dierenarts. “De spulletjes van Diva zijn gebracht”. Ik ben echt onwijs moe, maar besluit direct op de motor te stappen en het op te gaan halen.

De afgelopen weken waren pittig. Niet alleen moet ik voor de derde keer in twee jaar tijd afscheid nemen van een diertje dat bijna m’n hele volwassen leven bij mij is geweest, maar Diva is ook de laatste van de drie. Na Bella en Boef is de leegte die ze achterlaat in huis is immens confronterend.

Dus als ik thuis kom en de spulletjes uit het tasje haal voel ik de bekende brok in m’n keel en komen de tranen langzaam maar onvermijdelijk.. 🤍😢

Just life, Lifestyle

Dromerige verjaardag ❤️

Ik word wakker met een warm maar ook wat weemoedig gevoel. Ik droomde over Bella. Eentje waar ze kwam kroelen in bed, samen even knuffelen. De afgelopen weken vliegen voorbij dus ik sta er iets minder bij stil, daarom voel ik me nog meer overweldigd door deze droom. Want ondanks dat ik niet iedere dag erbij stil sta, mis ik Bella nog altijd vreselijk. Mijn lieve aanhankelijke meisje ❤️

De dagen verstrijken en de droom verdwijnt naar de achtergrond. Ineens besef ik me dat het de 21ste is, de winter is officieel van start maar tegelijkertijd zullen de dagen ook weer lichter worden. En ineens besef ik me dat het ook de 17e is geweest. Bella’s verjaardag. Ze zou 13 zijn geworden.

En ineens denk ik aan die droom van dinsdag. Dinsdag? Was het de 17e. En toen droomde ik over Bella. Het klinkt heel zweefteverig, maar ik denk dat Bella een bezoekje heeft gebracht zodat we even samen konden knuffelen op haar verjaardag.

Beter laat dan nooit, maar gefeliciteerd met je verjaardag meisje. Dankjewel dat je die even met me kwam vieren. 🫶🏻

Just life, Let’s talk!, Woordenbrij

Allerlaatste afscheid

12,5 jaar.. Het is een lange tijd, maar als ik er op terugkijk was het veel te kort. Hoewel jou laten gaan de enige optie leek, vind ik het in mijn hoofd nog steeds erg moeilijk. Heb ik te snel opgegeven? Had ik meer moeten doen? Was er meer wat ik kon doen? Die vragen schieten soms door m’n gedachten. Er zijn momenten dat het al best oke met mij gaat, maar snel voel ik me dan schuldig. Hoe kan je iets leuks doen terwijl zij er niet meer is? Zij had ook nog moeten genieten van het leven. Maarja, als ze er wel was geweest, was het dan nog wel genieten? Fijn hoor, die rouw.

Toch denk ik ook veel aan alle mooie momenten die er zijn geweest. Als ik dan door de foto’s en video’s klik en ik zie jouw sprankelende karakter. Je was echt zo’n geweldig lief en puur beestje. Nee ik kon nooit alleen naar de wc of rustig visite ontvangen. Maar jouw liefde was onvoorwaardelijk. Je hebt me ook door zoveel moeilijke dingen heen gesleept. Je bent een van de mooiste dingen die mij is overkomen.

Doorgaan met lezen “Allerlaatste afscheid”