Afvallen, GLI, Intake & Aanvraag Beenlift, Maagverkleining, Mediale Beenlift, Medicatie, Natraject, Plastische Chirurgie

Gewichtsreducerende medicatie

Tsja, ik ben eigenlijk nog steeds een beetje boos. Of misschien is boos niet helemaal het goede woord. Gefrustreerd? Geirriteerd? Jup. Maar misschien nog wel het allermeest teleurgesteld. Mijn eerste afspraak in dit ziekenhuis voor mijn maagverkleiningstraject was in februari 2021. Bijna vier jaar en zeker 75 kilo geleden. Wat heb ik sindsdien toch een journey beleefd in dit ziekenhuis. En nu voelt het een beetje alsof ik weer ‘terug bij af’ ben.

En dat is natuurlijk niet zo, dat enorme gewicht is er nog steeds af. Maar voor wat ik nog meer wil, maakt het allemaal niet uit. En dat doet best wel veel met me. Toch wil ik laten zien, dat ik echt open sta voor meer. Maar meer betekent niet dat ik lukraak van alles ga doen of klakkeloos overal ja op zeg. Al kan een informatieve afspraak absoluut geen kwaad.

Dus ben ik weer terug bij bij de physician assistent van het bariatrisch centrum. “Tijdje geleden dat we elkaar hebben gezien“, zegt hij dan ook gelijk als ik binnenkom. En dat klopt, want waar ik voor al m’n eerste controles na de maagverkleining bij hem ben geweest word je na het eerste jaar overgedragen aan een bariatrisch verpleegkundige. “Je bent door de plastisch chirurg terugverwezen naar ons, vertel“. En dus begin ik te vertellen over de operatie aan mijn armen. En hoe ik dat ook graag aan mijn benen wil. Maar dat ondanks het behoorlijke gewichtsverlies en de strijd tegen de getalletjes van de BMI, dat het gewoonweg niet genoeg is. De verzekering hanteert een voorwaarde van een BMI van onder 35, maar dr. Jaquet opereert liever niet bij een BMI boven de 30. En dat daarom de assistent-arts mij mede deelde dat ik wellicht gewichtsreducerende medicatie kan overwegen.

Ze houden zo ontzettend vast aan de BMI-eis, terwijl we weten dat BMI eigenlijk helemaal geen goede maat om te meten is.” zegt hij als hij laat weten dat hij het met me eens is hoe krom het eigenlijk is. En we praten dus nog over een gewichtsverlies van 15-20 kilo die je dan nog zou moeten behalen.

Doorgaan met lezen “Gewichtsreducerende medicatie”

Afvallen, Intake & Aanvraag Beenlift, Mediale Beenlift, Medicatie

Intake benen

Daar gaan we dan… Ongeveer zes maanden geleden besloot ik een intake te plannen voor mijn benen. Na het fijne resultaat met mijn armen wist ik eigenlijk meteen: dit wil ik ook voor mijn benen. De uitdaging zit ’m alleen in het feit dat mijn stabiele gewicht nog zo’n vijf kilo boven de BMI-grens van 35 ligt, wat een vereiste is om in aanmerking te komen voor vergoeding.

Bij mijn vorige intake heb ik in de weken ervoor, naast mijn vaste sportroutine, echt alles op alles gezet. Ik deed een maximale cut en bracht veel tijd door in de sauna. Daarmee kreeg ik bijna alle laatste kilo’s eraf, maar nét niet genoeg. De wanhoop sloeg toe en in de laatste dagen besloot ik bisacodyl te gebruiken. Geen gezonde keuze, dat weet ik, maar wel eentje die uiteindelijk werkte.

Dit jaar liep het anders. In november kreeg ik bronchitis. En hoewel ik echt mijn best deed om te blijven sporten, dansen en zelfs hardlopen, was ik simpelweg niet fit. Ik hoestte me de tandjes, voelde me mentaal niet mezelf en kreeg zelfs een inhaler tegen de benauwdheid. Dan is het oprecht lastig om die kilo’s die, volgens de kleine lettertjes, standaard iets te veel aan mijn lijf zitten er ook nog eens vanaf te krijgen. Met als resultaat dat ik na de kerstdagen zelfs iets zwaarder was dan mijn ‘normale’ gewicht. Dat zorgde voor flinke twijfel: verplaats ik mijn afspraak, of ga ik gewoon en zie ik wel waar het schip strandt?

Doorgaan met lezen “Intake benen”

Intake & Aanvraag Armlift, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

PANIEK!

Ziekenhuis – Plastische Chirurgie” verschijnt er op het scherm van m’n telefoon. M’n hart schiet naar m’n keel als ik op neem. Een vriendelijke dame aan de andere kant van de lijn begint over m’n afspraak van morgen en vraagt naar mijn BMI. Nadat ik heb aangegeven dat ik die niet exact weet en m’n gewicht doorgeef als antwoord op haar vraag vertelt ze dat ze die moet weten in verband met dat deze te hoog is.

Ik adem nog een keer in en uit want ik merk dat m’n frustratie direct begint toe te nemen. Ik zeg tegen haar dat dat niet zo is, verwijs ook naar de situatie van vorig jaar, dat ik dit toen met dr. Jaquet zelf via social media heb besproken en leg uit dat we dit wél degelijk gaan doen. Ondanks al mijn effort van afgelopen maand is op dit moment mijn gewicht nét aan iets te hoog (1 kilo) en als dr. Jaquet dat niet accepteert nadat ik ruim 80,0 kilo ben afgevallen mag hij me dat dan deze keer mooi zelf vertellen.

Ik weet dat ze er niets aan kan doen, maar toch merk ik dat m’n toon wat scherper is. Ze is heel lief en ze legt uit dat dr. Jaquet heel streng is op BMI en alleen mensen behandelt waarbij deze rond de 30 ligt. En dat er verder geen enkele aantekening bij mijn afspraak staat. Die slordigheden vind ik wel kwalijk, maar dat kan zij natuurlijk niet helpen. Dus ik ontdooi een beetje en geef ook aan dat ik voor een correctie aan m’n armen kom en geen buikwandcorrectie. Ze belooft het allemaal te noteren om te voorkomen dat ze mij morgen weer een halve paniekaanval bezorgen en we sluiten het gesprek af.

Ik begrijp heus dat daar waar mensen werken fouten worden gemaakt. Maar vorig jaar begon het al met een afspraak die werd ingepland bij een andere arts dan ik had aangegeven. Ik heb deze afspraak aan laten passen naar dr. Jaquet, waardoor de intake datum veranderde van 9 april naar 12 augustus. Ruim vier maanden verschil. En eerlijk, daar kies ik zelf voor want je hebt maar één lichaam en water bij de wijn doen bij zulke intense ingrepen was ik absoluut niet van plan. Echter is er toen geen controle gedaan op mijn gewicht of BMI waardoor ik na 4 maanden wachten, 14 dagen voor mijn afspraak, kreeg te horen dat deze niet door kon gaan. En nu 5 maanden later, 1 dag voor mijn afspraak zou dan ‘bij wijze van’ bijna hetzelfde gebeuren. Dat vind ik wel echt erg.

Gelukkig komen we er uit en vindt mijn afspraak morgen gewoon plaats. Toch merk ik dat er een knoop in m’n maag is ontstaan. Want wat als ik morgen nog steeds een paar ons afwijk van het gewicht wat ik maximaal mag wegen. Wordt de aanvraag dan écht niet gedaan? Zenuwen, zenuwen. Nog bijna 30 uur te gaan, heel veel meer dan wat ik al doe kan ik er ook niet meer aan veranderen. Dus we laten het maar over ons heen komen.