Tag: futloos

Herstel, Maagverkleining

2 weken post-OP

veel liefs, Renske

Wat een gekkigheid, vandaag is de operatie alweer 2 weken geleden. En sindsdien heb ik eigenlijk een herstel waar velen voor zouden tekenen inclusief ikzelf. Tot gisteren dan, sindsdien voel ik mij niet zo top. Slap, futloos, draaierig, duizelig. Om dat tegen te gaan at ik wat bananenbrood dat resulteerde in m’n eerste dumping.

Gelukkig werd ik vanmorgen al iets beter wakker. Tijd om te wegen!! Vandaag is het 4 weken sinds ik startte met mijn Modifast pre-op dieet. En 2 weken geleden dat het de befaamde D-DAY was. Wat een bizarre maand. Waar ik eind mei toch nog even wat kilo’s aankwam, gaan ze er deze maand al met al wel hard af. Al voelt het nog niet helemaal zo.

Maar ondanks de rollercoaster mag ik van de afgelopen week toch maar liefst 3,4 afschrijven van mijn gewicht. Hoewel het mij niet snel genoeg kan gaan merk ik dat mijn lichaam het niet bij kan benen. Ook vandaag heb ik namelijk problemen met duizeligheid, zwarte vlekken en het gevoel hebben dat ik ieder moment kan flauwvallen. Een bifi worstje en een dextro verhielpen het probleem, maar door een van m’n lieve Instagram volgers werd ik geattendeerd op het feit dat dextro kan leiden tot een hypo. Dus dat kan ik maar beter even afstemmen met de diëtiste hoe daar mee om te gaan.

Gelukkig is morgen mijn eerste (fysieke) controle én heb ik de eerste post-OP groepsbijeenkomst van de diëtiste. Ik hoop dat ik daar gelijk wat antwoorden op mijn vragen krijg. En hulp, veel hulp. Want dat kan ik goed gebruiken.

Dumpings, Herstel, Maagverkleining

Dump & Dumper

veel liefs, Renske

Als ik wakker word voel ik direct hoe laat het is. Vorige week vrijdag voelde ik me namelijk ook al zo. Alleen vandaag lijkt het nog wat erger. M’n lichaam is moe. Er is geen enkel spoor van energie te bekennen. Ik sta op om naar de wc te gaan, ik grijp het bed vast. Duizelingen en licht in mijn hoofd. Oef.. Zo maar direct terug naar bed.

Slapen komt er niet van, maar ik lig en scroll wat af op m’n telefoon. Rust. Toch voel ik me steeds futlozer in plaats van dat het enigszins beter voelt. Tegen half 10 besluit ik om toch m’n gemiste eetmomenten van die ochtend te gaan pakken; een beschuitje en een glas Optimel (150 ml). Die neem ik mee terug naar bed.

Hoewel ik mijn eetmoment van 11:00 mis neem ik om half 1 wel braaf weer wat te eten. Een beschuitje met het groente-eimengsel dat gister overbleef. Vorige week voelde ik me duidelijk beter na de lunch, hetgeen wat nu helaas niet het geval is. Dus ga ik toch maar weer terug naar bed. De middag sluipt voorbij en ik eet nog 100 gram aardbeien en 100 gram magere proteïne vruchtenkwark in etappes en met flinke tegenzin op.

Tegen 17:00 besluit ik dat het maar eens tijd wordt om op te staan. Hier wordt het toch allemaal niet beter van. Ik haal nog snel een bakje met eten, die m’n vriendin vorige week maakte, uit de diepvries en zet die in de magnetron op ontdooistand. Het voordeel aan de kleine hoeveelheden is dat ook al is het bevroren, dat het snel te ontdooien is. Het eten smaakt me bijzonder goed, al krijg ik het niet in 1x erin. Ik ben amper op de helft als m’n maag in opstand komt. “Allejezus…” verzucht ik geïrriteerd, op deze manier ga ik me vast niet minder gammel voelen. Ik zet het bakje weg en een half uurtje later probeer ik het restant op te eten. Dat lukt, maar het gebrek aan energie blijft.

Doorgaan met lezen “Dump & Dumper”

De Ingreep, Lifestyle, Maagverkleining, Working girl

Laatste loodjes… futloos.

veel liefs, Renske

Opstaan Renske, kom op je moet opstaan. Ik had al een keer gesnoozed dus ik moest echt op staan. Veel ruimte heb ik namelijk niet voor snoozen in mijn ochtend routine. En hoewel ik niet een vast tijdstip heb om te starten, wil ik gewoon op tijd op mijn werk zijn. Maar god wat ben ik moe. Gister was ik in de laatste 2 uur van mijn werkdag al op een punt dat ik geen enkele concentratie meer over had en gewoon mijn bed in wilde duiken. “Als het fijner voelt om bijvoorbeeld woensdag een dagje vrij te nemen, voel je dan echt niet bezwaard hoor” zei mijn baas. Ik wuifde het weg, maar tegelijkertijd zat ik de minuten weg te kijken. Ik herken mezelf even niet terug. Ik houd van werken. Hoeveel energie kan het nou helemaal kosten om een beetje werk te verrichten? Heb ik dat even onderschat zeg.. Zwaar onderschat.

En vandaag beloofde niet beter te worden. Gedurende de dag leek mijn energiepeil wel te verbeteren, maar werd ik wel nog een paar keer licht in mijn hoofd. Zoals ik vanmorgen al tegen mijn zusje zat te klagen ik kán gewoon niet meer. Het calorie- en dus ook energietekort haalt me in. Als ook één van m’n vriendinnen mij probeert op te beuren met een lief appje, springen de tranen in mijn ogen.

Oké genoeg. Ik had beloofd wat beter voor mezelf te zorgen. En zodra ik aan mijn baas vertel dat ik toch wel graag vrij zou willen zijn morgen, valt er een last van mijn schouders. “Natuurlijk Renske, denk vooral even aan je gezondheid. Werk komt wel weer“.

Nog maar 1 dag te gaan, maar wel eentje waar ik iets minder van mezelf hoef te eisen!