Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij

Vette zeug

Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker was of ik iets wilde schrijven over dit onderwerp. Want ik weet niet zeker of er ruchtbaarheid aan geven helpt en of dat zulke mensen überhaupt de aandacht verdienen. Maar als dingen mij maar vaak genoeg gaan irriteren, dan komt het vanzelf!

Feit; Mensen zijn judgemental. Je kan wel zeggen dat je dat niet bent. Maar hoe je het ook went of keert, er zal altijd een punt zijn dat je een mening hebt (en vindt dat je die mag hebben) over iemand. Omdat iemand iets doet wat jij nooit zou doen, omdat je ergens iets van vindt wat niet in je straatje past. Of in een aantal gevallen omdat iemand gewoon vindt dat ze alles maar mogen zeggen wat er in ze op komt. Dat is de maatschappij waar we in leven, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ikzelf mij daar ook wel eens schuldig aan maak.

Alleen als je niet voldoet aan het “perfecte plaatje” van de maatschappij, dan krijg je toch veel vaker dan gemiddeld ‘zomaar’ opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

Vandaag werd ik bijvoorbeeld zomaar een vette zeug genoemd. Ik was eigenlijk best verbaasd. Ja ik weet wel dat ik dik ben hoor, begrijp mij niet verkeerd. Maar dit werd gezegd door iemand die achter mij liep en wie ik geen enkele aanleiding gaf voor deze uitspraak. Of nouja, behalve overgewicht hebben dan 😉

Doorgaan met lezen “Vette zeug”

Let’s talk!, Psychotherapie

Insane bitch arrives..

28 juni, de dag wanneer ik psychotherapie had. Inmiddels 3 weken geleden. “Zullen we voor over 2 weken weer een afspraak plannen?” vraagt Drs. O. Dat was natuurlijk wel een optie geweest, maar ik moest zo ontzettend veel in die 2 weken dat ik vroeg of het oke was om een weekje op te schuiven. Dat was uiteraard geen probleem. Behalve dat het dat dus eigenlijk wel is.

De afgelopen weken waren er niet alleen veel verplichtingen, maar er is ook vrij veel gebeurd. En laten we het psychologisch onderzoek voor mijn bariatrie traject niet vergeten die er zo ontzettend hard in heeft gehakt. Veel zaken, met verschillende emoties. Emoties die ik soms toelaat, maar soms ook niet. Waar ik eigenlijk wat mee moet, maar dat pas meestal doe als ik therapie heb. Omdat ik dan onder ogen moet zien wat er zoal in mijn hoofd om gaat. Maar ook bij haar die veilige haven vind waar ik alles ongedwongen durf te vertellen wat er gebeurd is, wat ik vind/voel/denk. Zonder daarvoor “veroordeeld” te worden. En Drs. O. mij helpt (en leert) dingen beter in perspectief te plaatsen door te kijken naar waarom iets mij raakt.

Doorgaan met lezen “Insane bitch arrives..”

Here we go.., Maagverkleining, Working girl

Als een ballon

“Ik ga het doen! Nee toch niet. Jaweheeel! NEE! DOE het nou”. Zo zit ik na mijn lunchpauze een minuut of 5 achter mijn bureau. De operationeel directeur lijkt deze week wat rustiger te zijn in haar agenda, dus het zou het perfecte moment zijn om haar in te lichten. “oké genoeg”, ik sta op en begeef me naar haar kantoor. Iedere stap die ik zet maakt de knoop vol spanning in mijn maag groter. Ik voel mijn hart kloppen in mijn keel. Als ik mijn hoofd om de hoek laat zien merk ik dat ik mijn adem heb ingehouden. “Ben je druk, heb je even tijd?” vraag ik, terwijl alle ingehouden adem ontsnapt. “Ik ben druk, maar tijd kan ik maken”, antwoord ze.

Afgelopen weken heb ik diverse collega’s ingelicht. Niet allemaal, verre van maar wel een deel waar ik regelmatig mee samen werk. Dat ging soms met veel emotie gepaard, maar soms viel het mee. Wat de trigger daartoe is weet ik niet. Het is niet dat ik twijfel over mijn keuze voor dit traject. Ik ben er zelfs echt heel zeker van dat dit voor mij de juiste weg is naar een gezondere ik, een gezondere toekomst.

Doorgaan met lezen “Als een ballon”