Tag: EMDR

Let’s talk!, Psychotherapie

Het zegt niks over jou

veel liefs, Renske

Afgelopen week was mijn weekje vakantie. Slechts een weekje omdat door de moeheid en het traject ik verlofdagen gebruik als ik mij niet zo lekker voel. Resultaat? Verlofdagen die er doorheen vliegen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Even een weekje alleen maar dingen doen die leuk zijn.

Totdat ik afgelopen maandag te horen kreeg dat er dingen gedaan en gezegd zijn die mij heel boos maakten. Boos, gefrustreerd en een gevoel van oneerlijkheid. Daarna een stukje teleurstelling. En dat net in m’n vakantie. Toch verbaasde ik mij over het feit dat ik het relatief goed van mij af kon zetten. Ik kon op dat moment niets aan de situatie veranderen. En ik wist dat ik op zaterdag psychotherapie zou hebben. Dus mooi om EMDR even goed z’n werk te laten doen.

Toen ik eenmaal mijn hart had gelucht, gingen we aan de slag. Met EMDR zijn we de vorige keer overgeschakeld op kleurtjes en daar bleven we nu ook bij. Terwijl ik dacht dat ik het al best een beetje had laten zinken allemaal, viel dat even onwijs tegen. Alle emotie kwam eruit en zelfs met de EMDR bleef er een gevoel achter van als ik dit op wil lossen, of minstens er niet meer door geraakt wil worden moet ik op bepaalde vlakken enorm veranderen in hoe ik ben als persoon. “Nou nee helemáál niet” zegt Drs. O. als ze mijn gedachte aanhoort. “Als jij blijft bij waar je voor staat en wat je doet, dan is dat goed. Wat een ander zegt of doet zegt namelijk helemaal niets over jou”.

En dat is het huiswerk voor de komende periode. Mij niet druk maken (of althans, proberen) om wat een ander doet of zegt. Zolang ik maar ben wie ik zijn wil. Want wat een ander vindt zegt niets over mij!

Dus we gaan zien of dat gaat lukken. Drs. O. is nu 3 weken met vakantie. Wie weet wat het ons gaat brengen.

Let’s talk!, Psychotherapie

Speeddate?

veel liefs, Renske

Hoe gaat het met je, vraagt drs. O. “Nou… Laat ik voorop stellen dat ik noooooooit meer zolang zonder je wil hoor.” Ze lacht maar kijkt wat bezorgd. Vandaag is het ruim 3,5 week geleden dat ik m’n psycholoog voor het laatst sprak. De eerste keer met zo’n lange periode ertussen. Op mijn eigen initiatief, maar er is zóveel gebeurd in de tussentijd. Dus absoluut niet voor herhaling vatbaar. “Maar vertel, wat is er allemaal gebeurd dan??”

Dit is waarschijnlijk hoe speeddaten voelt. Je hebt 3 minuten en moet het maximale eruit weten te halen. Praten praten praten en nog meer praten. Met een overzichtje van mijn blogs, handig zo’n online dagboek, probeer ik van alle gebeurtenissen een samenvatting te geven. Bloedonderzoek, magnesium, traject delen met de directeur, frustratie door vergelijken, ITIL training, de diëtiste, psychologisch onderzoek, bedrijfsfeestje, collega’s waar ik helemaal gestoord van word, de conditietest en laten we vooral de afhakende longarts niet vergeten..

En als we dan bijna aan het eind zijn, bijna 1,5 uur verder dient de volgende cliënt zich al aan. Drs. O. vertelt dat ze echt wel positieve dingen terug hoort in mijn verhaal. Overwegingen, dingen denken maar niet zeggen, zaken aan anderen overdragen en bepalen hoe ik iets breng. “Niet zo streng zijn voor jezelf hoor! Volgende week EMDR eraan wagen?”

Kan ze nog kiezen ook. Deze keer genoeg opties!

Let’s talk!, Psychotherapie

Kleurtjes

veel liefs, Renske

Vandaag was het weer tijd voor psychotherapie. “Hoe is het met je?” Daar moest ik even over nadenken. Het een en ander is er natuurlijk gebeurd. Dus ik som een beetje op wat dat allemaal was. Een daarvan was vrij heftig, niet zozeer qua gebeurtenis maar wel in de emotie die ik daarbij heb ervaren. Wat gelijk alle resterende energie opvreet die ik heb voor een dag. Zullen we er een “EMDR-retje” op doen, vraagt Drs. O.

Hoewel ik EMDR echt super mega heftig vind, sta ik er absoluut positief tegenover. Soms huil ik vanuit het diepst van mijn ziel zonder dat ik een uur daarvoor wist dat het betreffende onderwerp überhaupt een probleem was. Ik ben dan de rest van de avond HE-LE-MAAL stuk, maar het maakt me tegelijkertijd ook lichter. Opgeluchter dat ik weer iets mag weg doen uit mijn volledig afgeladen “fucked-up” hoofd.

Maar vandaag probeerden we wat nieuws. Na de eerste drie rondes zegt ze “we gaan met kleurtjes werken. Jouw werkgeheugen is erg groot. Je kan veel aan. Wat maakt bij een lagere belasting dat je goed tot inzichten kan komen. Het haalt alleen in sommige gevallen niet voldoende de emotie er vanaf. Dus gaan we met kleurtjes werken zodat je werkgeheugen tot de max belast wordt. Zodra de EMDR ronde weer start snap ik direct wat ze bedoelt. De balk die normaal één enkele rustig heen en weer gaande lichtgroene kleur laat zien is veranderd in een kermis attractie. De snelheid is opgevoerd en in oog tempo verandert de kleur in groen, blauw, wit, rood en paars welke ik in mijn hoofd steeds moet benoemen náást het proberen op te halen van de gebeurtenis, het gevoel en de emoties. “WAAAAAH!”

“Ik denk dat ik vannacht ga dromen over die gekke kleurtjes hoor”, zeg ik lachend als ik na 1,5 uur haar praktijk verlaat.