Let’s talk!, Maagverkleining, Psychotherapie, Voortraject

Verslag Psychotherapeut

Vorige week werd duidelijk dat psychologe vd W. na het onderzoek toch nog graag input wilde van mijn psychotherapeut. Drs. O.. Dus kreeg ik een brief met vragen mee, waar mijn psychotherapeut een terugkoppeling op moet geven. Het bespreken van mijn case en het daaropvolgende besluit zou worden uitgesteld tot dit verslag is ontvangen.

In de auto bel ik haar gelijk. “Mag jij drie keer raden wat ik heb gekregen van het ziekenhuis? Een brief of je een verslag wil schrijven over mij” spreek ik haar voicemail in. Kort erna belt ze mij terug. Ik leg haar uit wat de bedoeling is en dat ik het document de volgende ochtend zal inspannen zodat ik het digitaal kan verzenden. Geen tijd te verliezen hè! Drs. O. net 2 dagen terug van vakantie, met ontzettend veel in te halen, belooft mij plechtig het verslag zo snel mogelijk te schrijven, zodat het besluit niet door haar langer op zich laat wachten. “Fijn, ontzettend bedankt!” Ik eindig het gesprek.

Het nadeel van perfectionist zijn, is dat de lat vaak hoog ligt. Niet bewust, maar dat is nou eenmaal zo. Dat heeft zo’n voordelen, maar ook zeker z’n nadelen. Zo word ik meestal niet verrast door mensen. Te hoge en voornamelijk andere verwachtingen dan anderen. Maar vandaag, precies een week nadat ik Drs. O. heb gebeld, krijg ik een berichtje van Minddistrict. Minddisctrict is het platform waar mijn psychotherapeut communiceren met elkaar buiten therapie. Er is een update! Het zal toch niet?

Doorgaan met lezen “Verslag Psychotherapeut”

Let’s talk!, Psychotherapie

Het zegt niks over jou

Afgelopen week was mijn weekje vakantie. Slechts een weekje omdat door de moeheid en het traject ik verlofdagen gebruik als ik mij niet zo lekker voel. Resultaat? Verlofdagen die er doorheen vliegen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Even een weekje alleen maar dingen doen die leuk zijn.

Totdat ik afgelopen maandag te horen kreeg dat er dingen gedaan en gezegd zijn die mij heel boos maakten. Boos, gefrustreerd en een gevoel van oneerlijkheid. Daarna een stukje teleurstelling. En dat net in m’n vakantie. Toch verbaasde ik mij over het feit dat ik het relatief goed van mij af kon zetten. Ik kon op dat moment niets aan de situatie veranderen. En ik wist dat ik op zaterdag psychotherapie zou hebben. Dus mooi om EMDR even goed z’n werk te laten doen.

Toen ik eenmaal mijn hart had gelucht, gingen we aan de slag. Met EMDR zijn we de vorige keer overgeschakeld op kleurtjes en daar bleven we nu ook bij. Terwijl ik dacht dat ik het al best een beetje had laten zinken allemaal, viel dat even onwijs tegen. Alle emotie kwam eruit en zelfs met de EMDR bleef er een gevoel achter van als ik dit op wil lossen, of minstens er niet meer door geraakt wil worden moet ik op bepaalde vlakken enorm veranderen in hoe ik ben als persoon. “Nou nee helemáál niet” zegt Drs. O. als ze mijn gedachte aanhoort. “Als jij blijft bij waar je voor staat en wat je doet, dan is dat goed. Wat een ander zegt of doet zegt namelijk helemaal niets over jou”.

En dat is het huiswerk voor de komende periode. Mij niet druk maken (of althans, proberen) om wat een ander doet of zegt. Zolang ik maar ben wie ik zijn wil. Want wat een ander vindt zegt niets over mij!

Dus we gaan zien of dat gaat lukken. Drs. O. is nu 3 weken met vakantie. Wie weet wat het ons gaat brengen.

Let’s talk!, Psychotherapie

Speeddate?

Hoe gaat het met je, vraagt drs. O. “Nou… Laat ik voorop stellen dat ik noooooooit meer zolang zonder je wil hoor.” Ze lacht maar kijkt wat bezorgd. Vandaag is het ruim 3,5 week geleden dat ik m’n psycholoog voor het laatst sprak. De eerste keer met zo’n lange periode ertussen. Op mijn eigen initiatief, maar er is zóveel gebeurd in de tussentijd. Dus absoluut niet voor herhaling vatbaar. “Maar vertel, wat is er allemaal gebeurd dan??”

Dit is waarschijnlijk hoe speeddaten voelt. Je hebt 3 minuten en moet het maximale eruit weten te halen. Praten praten praten en nog meer praten. Met een overzichtje van mijn blogs, handig zo’n online dagboek, probeer ik van alle gebeurtenissen een samenvatting te geven. Bloedonderzoek, magnesium, traject delen met de directeur, frustratie door vergelijken, ITIL training, de diëtiste, psychologisch onderzoek, bedrijfsfeestje, collega’s waar ik helemaal gestoord van word, de conditietest en laten we vooral de afhakende longarts niet vergeten..

En als we dan bijna aan het eind zijn, bijna 1,5 uur verder dient de volgende cliënt zich al aan. Drs. O. vertelt dat ze echt wel positieve dingen terug hoort in mijn verhaal. Overwegingen, dingen denken maar niet zeggen, zaken aan anderen overdragen en bepalen hoe ik iets breng. “Niet zo streng zijn voor jezelf hoor! Volgende week EMDR eraan wagen?”

Kan ze nog kiezen ook. Deze keer genoeg opties!