Just life, Lifestyle, Working girl

Bloemen!

Wanneer ik in m’n lunchpauze terug kom van de supermarkt, tref ik een man aan die net een bos bloemen voor m’n deur aan het achterlaten is. Geheime aanbidder? Nee dat helaas niet, maar wel een prachtige bos bloemen. Ik zoek naar een kaartje, want ik verwacht eigenlijk helemaal niets van dit. Dus van wie zou het zijn?

“Beste Renske,
Wat leuk dat jij binnenkort bij ons start.
We kijken uit naar je komst en de verdere samenwerking.

Groetjes,”

Ojaaaa! Ik had het nieuws natuurlijk nog niet gedeeld natuurlijk. Maar ik heb inderdaad per 1 oktober een nieuwe baan! Ik ga aan de slag als Service Coördinator bij een IT netwerkorganisatie. Afgelopen maandag heb ik mijn contract (digitaal) ondertekend waarmee dan nu de kogel officieel door de kerk is!

Herstel, Intake & Aanvraag Beenlift, Maagverkleining, Mediale Armlift, Mediale Beenlift, Natraject

Road to the -12 k.

Zucht. Wat vond ik het moeilijk om vorige week weer op die weegschaal te gaan staan. En te ontdekken wat de schade is…. Echt wel een aantal kilo’s erbij sinds de operatie.

Kijk, het is natuurlijk vorig jaar al een beetje begonnen. Ik heb na de operatie een gewicht gekregen waar ik redelijk stabiel in ben. De ene maand is het een paar kilo meer, dan weer een paar kilo minder. Maar gemiddeld was het wel altijd hetzelfde. Daar voelde ik me goed bij. Maar dan komt het ziekenhuis en de zorgverzekeraar die zeggen dat als ik in aanmerking wil komen voor een operatie dat ik dan lichter moet zijn. Op dat moment was dat een verschil van zo’n 10 kilo. En dan hoor ik je denken, wat is nu 10 kilo?

Maar wanneer je al ruim 75 kilo bent afgevallen, is 10 kilo niet meer zo vanzelfsprekend. Na de operatie stabiliseerde ik al zo ongeveer bij 60 kilo. Die andere 15 heb ik echt héél hard voor moeten strijden. Ook omdat ik vooral gezond wil leven en niet meer in die dieetcultuur wil blijven hangen. Want dat is ook gewoon heel erg slecht voor je mindset. En dat ging me eigenlijk wel prima af. Alleen, ik had nu niet echt een keus meer.. Toen mijn intake afspraak in juli afgezegd werd, verstreken er wat maanden waar ik echt probeerde iets lichter te worden. En dat lukte ook wel, ietsje. Inmiddels was het november en ik was 5 kilo kwijt. Maar dat was nog steeds ruim 5 kilo te zwaar. 5 kilo in 50 dagen met de feestdagen voor de deur is wel een hele pittige klus. En hoewel ik de mijlpaal van – 80,0 kilo aantikte moest er op het allerlaatste moment nog steeds 1,5 kilo af. Waardoor ik gebruik heb gemaakt van een heleboel sauna bezoekjes, maar ook laxeertabletten…. En ja, ik weet dat dat heel slecht is. Maar als ik te zwaar was dan zou het allemaal weer uitgesteld worden. En dat wilde ik koste wat het kost (letterlijk) voorkomen.

Nouja het resultaat weten we allemaal, want inmiddels ben ik zo’n 3,5 maand PO! Maar na de intake vlogen de kilo’s er weer aan. Ergens logisch natuurlijk want zeker die laatste kilo’s waren niet meer dan vocht. Het gebruik van laxeertabletten is misschien wel het meest domme dat ik ooit heb gedaan. En daarna viel ik echt even in een gat en raakte ik kwijt waar ik zo hard voor had gewerkt; balans. Niet heel lang daarna kwam de BPPD om de hoek kijken en vervolgens werd ik natuurlijk geopereerd. Er gebeurde heel veel en ik was alle grip verloren. Na m’n operatie was ik ook heel voorzichtig als het ging om fysieke beweging. Maar ik was na al die maanden van stil zitten ook wel echt lui geworden. En omdat je dan weinig kan/mag, ga je je vervelen en het snacken bleef dan ook niet uit.

Inmiddels ben ik met behulp van mijn trainer én vrienden echt weer een poging aan het doen tot opbouwen van mijn routine. Dat gaat echt niet verkeerd en nu ik ook weer probeer beter op mijn voeding te letten zie ik wel wat resultaat. Want kostte me het vorige week enorm veel moeite om de weegschaal onder ogen te komen, sta ik er sindsdien juist weer iedere dag op. Maar voor nu maakt dat niet uit, ik moet even dat gevoel weer terug zien te krijgen van controle. Dat dingen gaan zoals ik dat wil en m’n balans terug vinden. En voor vandaag? -2,5 kilo! Het begin is er, “slechts” 10 kilo nog te gaan tot het vereiste gewicht…

Wish me luck!

Biker Girl, Lifestyle, Maagverkleining

Mijn eerste keer!

Mijn eerste keer in een heuse motor winkel, you little pervert. Ik weet wel wat je dacht. Vandaag ben ik met een vriendin naar MKC Moto geweest, een motorkleding outlet om wat inspiratie en advies op te doen. Daar dook ik in de wereld van leren jassen, stevige broeken en alles wat je nodig hebt voor op de motor. Maar jeetje, de kleding was toch best wel een uitdaging. Ik was begonnen met de broeken. Ik begrijp echt dat ze veilig en praktisch moeten zijn. Maar ik zou het ook wel fijn vinden als ze lekker zitten en ze ook nog een beetje leuk staan. Maar, en geloof me dat was echt makkelijker gezegd dan gedaan…

Ik had echt even het gevoel weer terug te gaan in de tijd, naar de Renske met een heleboel kilootjes meer. Ik had namelijk een hele toffe legging van REV’IT!, de Ellison Ladies SK Pantalon. Een skinny fit speciaal voor dames. Alleen… (engelse) maat 34 paste maar nét en dat was ook gelijk de grootste maat is. Ook in het Outlet gedeelte kon ik niet echt slagen. Ik had een broek te pakken die ik wel nice vond, maarja lengtemaat 34. En als je denkt “dan haal je toch gewoon wat van de pijpen af?”. Dat zit er helaas niet in, want de bescherming die je knieën moet beschermen zit dan ineens op je schenen. Leuk, maar ik wil motorrijden niet voetballen.

Vervolgens probeerde ik een ander merk, maat 48 (!!!!). En daar paste ik weer bijna twee keer in. Seriously? Waarom moet er zóveel verschil in zitten? Het wordt me wel duidelijk, ik moet echt flink op zoek naar een merk die broeken heeft voor de vollere én kleinere vrouw. Met een mooie aansluiting hebt, wat soepelere stof voor bewegingsvrijheid én lengtematen die passen bij iemand van 1,61. Want dat is blijkbaar nog steeds een uitdaging.

Doorgaan met lezen “Mijn eerste keer!”