Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Woordenbrij

Overvoeler.

Mensen die mij kennen, of misschien moet ik zeggen die een deel van mij kennen zullen mij omschrijven als spontaan, gezellig maar ook direct en soms misschien zelfs wel een beetje bitchy. Ik laat wel het achterste van m’n tong zien, maar niet over dingen die me écht bezig houden of mij raken.

Ik heb door de jaren heen geleerd dat het beter is om je niet kwetsbaar op te stellen. Zodat het niet tegen je gebruikt kan worden. Of dat je er niet mee gekwetst kan worden. Therapie en Drs. O. hebben mij laten zien dat het ook anders kan. Dat als je je kwetsbaar opstelt en mensen laat zien wie je werkelijk bent dat het veel moois kan geven en niets is minder waar. Maar dat stukje Renske laten zien vind ik nog steeds niet altijd even makkelijk. Ik hou er niet van om kwetsbaar te zijn, waardoor slechts een handjevol mensen die kant van mij zien.

Dat komt misschien omdat ik echt een gevoelsmens ben. Alles wat ik doe komt voort uit een gevoel. Ik overdenk zaken altijd enorm en voel dingen daardoor soms wat heftiger. Zeker de mooie dingen, omdat ik niet altijd gewend ben dat ze gebeuren. En als dat gebeurt raken ze mij soms zo.

Doorgaan met lezen “Overvoeler.”

Just life, Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Woordenbrij

Mijlpalen en flashbacks

Gister was mijn officiële weegdag. Ik weeg nog precies hetzelfde als een week geleden. Kerst heeft mij niet laten afvallen, maar voor het eerst ook niet doen aankomen. Daar ben ik heel erg dankbaar voor, maar ik vond het ook jammer dat er niets af is. Omdat ik nog maar 2 ons verwijderd ben van een nieuw tiental. Is dat nou zo bijzonder?

Ja en nee. Nee omdat ik dan nog steeds maar 2 ons lichter ben dan een dag of week ervoor. Maar dit tiental is bijzonder. Omdat de laatste keer dat ik dit woog, ik 23 jaar was. Ruim 13 jaar geleden. Je zal je afvragen waarom ik dat zo goed weet. Dat is helaas omdat er niet zo’n leuke herinnering aan vast hangt.

De eerste schooldag van mijn nieuwe opleiding. Ik ging na jaren werken terug naar school. We gingen met alle Toerisme en hospitality klassen naar Utrecht waar we onder andere gingen waterfietsen. Daar werd ik ingedeeld met 3 andere meiden die ieder amper 50 kilo wogen. Dus je kan je wel voorstellen wat daar dan gebeurt. Zij vinden dat het mijn schuld is dat ze zwaar moeten trappen, maar ook het bootje waar we in zitten helt naar mijn kant omdat ik zwaarder ben dan de andere meisjes. “Ja bij ons zit zo’n dikke in het bootje van zeker 100 kilo” lees ik op het telefoonscherm van het meisje dat links voor mij zit. Het overgewicht voelt als 300 kilo drukkend op mijn schouders. Wat ontzettend vernederend.

Daarom heb ik mij vandaag nog eens gewogen. Heb ik het bereikt? Ja! Zowaar was ik ruim een kilo lichter dan gister. Vandaag weeg ik precies hetzelfde als die ene dag, 13 jaar geleden. Maar ik voel mij niet hetzelfde. Ik ben juist dankbaar, dat ik dit wegen mag. Dankbaar voor wat ik heb bereikt. En als ik in de spiegel kijk voel ik mij mooi. Goed zoals ik ben. En dat is het enige wat telt. Wat een ander ervan vindt doet er niet toe en ik laat mij daar niet langer door beperken.

Just life, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Selfcare & Health

Wat een beloning!

Al vroeg voor m’n operatie bedacht ik een aantal beloningen. Een beloning als ik 25 kilo kwijt ben, of 50 kilo. Of wie weet hoeveel nog meer.. Ik vind het nog steeds een prachtig idee. Want hoeveel vooroordelen er ook zijn, een operatie is niet de easy way out en ik werk er hard voor om het te laten slagen. Dus als ik specifieke mijlpalen behaal, heb ik mij voorgenomen mijzelf te belonen met iets waar ik blij van word!

Het punt met dit soort dingen is alleen, dat je er dan ook echt tijd voor vrij moet maken.. Ik ben al een tijdje 25 kilo kwijt, maar bij die pedicure heb ben ik nog niet geweest. En op het moment van schrijven ben ik 0,5 kilo verwijderd van de -50 kilo, dus ja.. Wat doe je dan?

Doorgaan met lezen “Wat een beloning!”