Baer Lifestyle, Fitgirl, Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Krachttraining

De afgelopen weken kreeg ik al weer wat vaker berichtjes van m’n trainer. Ook hij was benieuwd wanneer ik weer mocht trainen en zorgt voor de accountability, zodat ik na al die maanden dan ook weer écht aan de bak ga.

Die accountability heb ik niet per se nodig, want ik kijk op zich best wel uit naar dat ik weer iets mag doen. Tegelijkertijd mag ik ook gewoon wandelen en dat heb ik de afgelopen weken ook veel minder gedaan dan ik eigenlijk had willen of moeten doen.

Maar dan is het zover! Het is 7 juli!

Bijzonder hoe je er echt wel zin in kan hebben, maar het tegelijkertijd ook echt spannend vind. We trainen vandaag de benen, maar bij sommige oefeningen gebruik je wel je armen. En voel ik wat momenten van spanning, een soort trekkend gevoel. Gelukkig zijn mijn trainer en ik heel goed ingespeeld op elkaar en past hij direct de oefeningen voor me aan. En na iets meer dan een uur te hebben getraind ben ik op. Dramatisch ga ik languit op de loopband liggen “ik kan niet meer”.

En dan zit de eerste keer erop! Het voelt nog wat onvoldaan. Ja ik heb wel getraind, maar omdat ik echt rustig aan moet doen en dan in m’n hoofd zit vind ik het ook lastig. Maar toch, de kop is er af. Als ik morgen m’n afspraak heb gehad bij dr. Jaquet en hij bevestigt dat het goed gaat, wordt het misschien ook wel makkelijker.

Fitgirl, Lifestyle

Streep erdoor

Terwijl ik m’n blog schrijf voel ik nog een beetje de pijn van mijn keuze. Ik had echt nog de vurige hoop dat ik dit wel even zou fixen. Heb het zolang als mogelijk uitgesteld. De machteloze (en ietwat eigenwijze) neiging om er tegen in te willen gaan. Maar het gaat gewoon echt niet. Ik kan hier niet tegen vechten en dat frustreert me enorm.

Waar ik vorige week vrijdagavond compleet clueless en gezond m’n bed in stapte veranderde dat een paar uur later compleet. BPPD. Ik had er wel al eens van gehoord van een collega, maar dat dit de uitwerking zou zijn had ik geen idee van.

Ik had me voorgenomen vandaag m’n bestelde hardloopschoenen op te halen. “Als dat nou goed gaat, dan gaat die 1/4 marathon zondag misschien ook nog wel lukken”. Nou een leuke gedachte maar het werd zeer duidelijk dat die marathon er echt niet in zit, definitief een streep erdoor. Hoe graag ik het anders had gezien. Dus ik mocht niet meer uitstellen van mezelf en heb de knoop doorgehakt om m’n startbewijs ter overname aan te bieden. Is er tenminste nog iemand die er blij van wordt. En binnen 20 minuten was hij verkocht.

Wil je nog een foto ontvangen na de finish met je naam en startnummer? 😉” vraagt de gozer die m’n startbewijs overnam. “Altijd leuk!” reageer ik met gemengde gevoelens.

Dan maar volgend jaar..

Fitgirl, Intake & Aanvraag Armlift, Lifestyle, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Get a f*ckin’ Grip

Ik sta op de weegschaal voor mijn maandelijkse weeg- en meetmoment. Hoewel ik niet verbaasd mag zijn schrik ik toch wel een beetje. +4,7 kilo ten opzichte van de intake-afspraak met dr. Jaquet, welke nog maar enkele weken geleden is.

Ik wil zeggen dat ik de afgelopen weken enorm gestruggled heb, maar eigenlijk is het al wel iets langer. De intake met de plastisch chirurg had nogal wat voeten in de aarde en de tijd om dat in te kunnen doen werd steeds minder. Eind November wist ik hoeveel kilo er af moest, maar toch bleef m’n gewicht op en neer gaan. Dus zo bleef ik bezig. Voor de aftrap van de feestdagen wist ik dat het echt niet anders kon, er moest iets veranderen want anders werd die afspraak wéér geannuleerd. Met nog maar een krappe 2 weken te gaan gooide ik alles overboord en ging aan een rigoreus ‘dieet’. Of nouja in de sportwereld noemen ze het cutten, waarbij je je inname beperkt tot heel veel water en eiwitten. En verder eigenlijk niet zo heel veel. Het werkte, want prompt kwam er ineens die mijlpaal van -80,0 kilo voorbij zetten.

Toch was het nét niet genoeg, in de laatste week stagneerde mijn gewichtsverlies ondanks de grote hoeveelheden water die ik dronk en het weinige eten dat ik at. Toen deed ik iets wat ik mezelf nooit had voorgenomen te doen, ik ging tijdelijk (!) aan de laxeermiddelen. Het bracht me absoluut waar ik heen wilde, namelijk het gewicht wat het ziekenhuis (en de zorgverzekeraar) van je eist om in aanmerking te komen voor zo’n ingreep. Maar na de intake afspraak ben ik daar natuurlijk direct weer mee gestopt, met alle gevolgen van dien.

Doorgaan met lezen “Get a f*ckin’ Grip”