Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Natraject

Bewegen part 2

Enkele weken geleden heb ik een afspraak gehad met J.B. om de vorm van ondersteuning te bespreken voor mijn beweegtraject. Individueel of in groepsverband. Omdat mijn doel is uiteindelijk weer te kunnen bodypumpen, leek het me goed om individueel te starten met begeleiding voor fitness. Zodat ik kan werken aan een sterker lichaam, wat voor mijn HMS erg belangrijk is. Maarja zoals ik al zei, het leek een goed idee. Ik had onwijs goede uitleg gekregen van de bewegingstherapeut, maar dan komt het. Je moet jezelf motiveren om aan de slag te gaan. Ook als het buiten 30+ graden is.

Dus toen J.S. tijdens mijn afspraak aan mij vroeg hoe ik verder wilde gaan op het gebied van krachttraining, bekende ik eerlijk niks met de besproken cardio activiteiten te hebben gedaan. Ik kon het gewoon niet opbrengen. Wel had ik 2 lessen aquarobics gevolgd, dat is toch ook zeker 45 minuten sporten alleen train je daar natuurlijk niet op hartslag. Maar dan doe ik het tenminste. Gek toch eigenlijk dat ik het niet kan opbrengen om nog eens 40 minuten extra te wandelen op een dag, maar naar het zwembad te gaan om een aquarobicsles te volgen van 45-50 minuten, dat is geen enkel probleem…

Daarom bespraken we wat goede vervolgstappen zouden zijn. J.S. gaf mij alle informatie van het 6 weken beweegtraject en vroeg of ik wilde wisselen, of wellicht toch ook nog krachttraining wilde doen. Krachttraining ga ik nu gewoonweg niet doen, ik ken mijzelf. Ik heb nog zoveel moeite met meer gaan werken, energie, de huisdieren en sociale activiteiten. Zonder stok achter de deur, gaat er weinig gebeuren. Dus laten we de krachttraining in deze vorm even voor wat het is.

Doorgaan met lezen “Bewegen part 2”

Maagverkleining, Natraject

Afspraak met de diëtiste

Eindelijk was het zover! Mijn eerste 1-op-1 afspraak met de diëtiste na de operatie. Ik had die afspraak al veel eerder kunnen hebben, maar ik had het ziekenhuis gevraagd een afspraak in te plannen bij dezelfde diëtiste als in het voortraject. Behalve de historie die zij kent, had ik ook een klik. En word ik een beetje simpel van alle wisselende gezichten. Ik heb nog een natraject van 5 jaar, dan is het fijn dat je bij de juiste specialist terecht komt. Dus werd mijn afspraak in verband met vakantie zo’n 5 weken opgeschoven en mocht ik eindelijk langskomen!

Hoe gaat het nu met je?” vraagt M.B. Dat is natuurlijk geen vraag die onbekend is. Mensen die ik zie en weten van mijn operatie stellen die vraag. Maar in dit geval mag het antwoord wat uitgebreider zijn. En terwijl ik vertel over mijn gebrek aan energie en duizeligheid besef ik mij ineens dat de duizeligheid eigenlijk is afgenomen. Alleen met opstaan uit bed onderweg naar de badkamer wordt de wereld soms nog wel even wat draaierig. Maar verder? Goh wat raar eigenlijk, de duizeligheid was zo’n grote hinder gedurende de dag. Ik heb niet eens gemerkt dat hij weg was……

Verder nemen we qua eten mijn dag door. Dat ik het lastig vind om te blijven variëren met verschillende producten. Dat soms de zuivel echt m’n neus uit komt. En hoe ik dat heb geprobeerd op te vangen, met bijvoorbeeld de “Bolletje tussendoortje crackers” of de “Nature valley proteine notenrepen” die ik door tips vanuit de Instagram WLS community was gaan gebruiken.

Doorgaan met lezen “Afspraak met de diëtiste”

Lifestyle, Maagverkleining, Natraject, Working girl

20 uur en verder

Afgelopen week heb ik dan EIN-DE-LIJK de 20 uur gehaald. 5 ochtenden heb ik gewerkt van 8.30-12.30 En wat is het gek en tegelijkertijd fijn om weer meer regelmaat te hebben. Toch valt het werken me zwaar. Zodra ik klaar ben met werken ga ik, hooguit met een tussenstop bij de AH, naar huis en duik ik vrijwel direct m’n bed in. Slapen doe ik niet meer, maar wel lig ik als een dooie een beetje te scrollen op m’n telefoon.

Maar toch voel ik de druk. Niet dat mijn werkgever mij pusht hoor, het is meer een gevoel dat ik zelf heb. Morgen is het 8 weken geleden dat ik geopereerd ben, dus het aangegeven herstel van 2-6 weken is ruimschoots verstreken. En aangezien ik qua ochtenden niet meer verder uit kan breiden, wordt het tijd voor een nieuwe stap; een extra dagdeel. Oftewel een hele dag werken.

Maar dat had ik wel een beetje onderschat. Hoewel ik vol goede moed en een tas vol eten en drinken naar kantoor ging merkte ik tegen de lunchpauze aan dat m’n hoofd aan het eind van haar latijn was. Maarja, ik geef me dan niet direct gewonnen natuurlijk. Dus start ik aan m’n lunchpauze. Even m’n crackers met filet american opeten. Maar als ik me dan nog steeds niet lekker voel, kruip ik even weg in een van onze treinzitjes. Even geen prikkels…

Doorgaan met lezen “20 uur en verder”