Voor de operatie kon ik altijd met alle gemak van de wereld naar de wc. De angst om na de operatie slecht te kunnen gaan was dan ook best wel groot, maar tegelijkertijd kon ik me er maar weinig bij voorstellen. Sinds de operatie heb ik over het algemeen weinig problemen met naar de wc gaan, al zijn er af en toe momenten dat het echt moeizaam gaat. Dan is de aandrang er; het gevoel dat het tegen je sterrie aantikt klaar voor de finale.. Maar tegelijk is het niet genoeg om naar buiten te komen. Waardoor je de hele dag het gevoel hebt dat je nodig moet poepen. Strontvervelend! 💩 💩💩
Natuurlijk weet ik waar het aan ligt. Vastere ontlasting ontstaat door gebrek aan vezels of door te weinig water drinken. Dat is niet zo gek als je al een stuk minder eet, niet alles kan verdragen en dat wat je nuttigt ook nog eens niet allemaal opgenomen wordt door je lichaam. Daarom kreeg ik tijdens het ontslag een advies mee om bisacodyl te halen. Bisacodyl is een tabletje die een laxerend effect heeft. Het is niet voor langdurig gebruik en lost op de lange termijn zeker het probleem niet op, maar de oorzaak is wel duidelijk en die lost zich voorlopig evenmin op.
Dus toen enkele weken geleden ik voor de 9e keer die dag begonnen was aan een bevalling met flinke persweëen om de ontlasting eruit te krijgen, was ik er HE-LE-MAAL klaar mee. Ik wilde zo graag dat het eruit was, mij weer even leeg voelen… Dat ik er voor koos om een bisacodyl in te nemen. En ja hoor, binnen 3 uur kwam er zowaar een hoop gerommel tot stand in mijn onderbuik en hoewel het nog steeds niet onwijs makkelijk ging was de klus geklaard. Helaas was de 2e keer geen succesverhaal.
Veel liefs, Renske 