Onlangs was ik alle moed wel een beetje verloren, zo schreef ik in mijn blog. Ik had online iemand gesproken die mij vertelde hoelang zij wachten moest op een afspraak waar ik (helaas!) nog lang niet aan toe ben.
Echter na ons gesprek kreeg zij ineens een brief thuis waar ze uitgenodigd was voor een afspraak op 27 juli (vandaag dus!). Vorige week moest zij bloed prikken en was er een onderzoek voor bacteriën in de darmen. Zojuist terug van de betreffende afspraak vertelt zij dat ze volgende week direct weer mag voor een afspraak met de chirurg én een bijeenkomst en dat zij daarna als het goed is op de wachtlijst wordt geplaatst. Eindelijk lijkt er voor haar wat schot in de zaak te zitten.
Maar waar ik echt oprecht door verrast werd is dat er ‘slechts’ 70 patiënten op de wachtlijst staan momenteel. 70 personen is ontzettend veel, begrijp mij niet verkeerd. Maar als het ziekenhuis 10 operaties uitvoert per week, zijn dat ongeveer maar 7 weken. Dat is nog zo goed te overzien. En afhankelijk hoe mijn voortraject verloopt ben ik dan toch misschien dit jaar wel aan de beurt. En dat is ontzettend positief nieuws.
Kon ik ook echt wel even gebruiken! Dus voor mij is het eind voorlopig nog steeds niet in zicht, maar de positieve noot van dit bericht helpt wel met de tijd uitzitten.
