Het gebeurt eigenlijk niet meer zo vaak, m’n littekens zijn heel mooi geworden, en zeker sinds het rode er een beetje afgaat vallen ze eigenlijk steeds minder op.
Toch zie ik nog wel eens een blik van iemand erheen gaan en dan denk ik ‘oja’. Maar eigenlijk vind ik dat niet erg. Ik vind het ook niet vervelend als mensen vragen waar de littekens vandaan komen. Logisch, want ze zijn best wel groot en ik heb heel hard gewerkt om te zijn waar ik nu ben. En de medische armlift was voor mij de eerste kers op de taart.
Dus toen ik laatst na een feestje deze over-enthousiaste foto zag, kon ik niet anders dan glimlachen. Want een jaar geleden werd ik geopereerd en daarvoor zou ik nooit een mouwloos shirt hebben durven dragen naar een feestje, laat staan m’n armen zo in de lucht gooien als er een fotograaf in de buurt is.
En ja, ik zou graag nog wat stappen willen zetten op dat vlak. En ik durf niet te zeggen of dat gaat lukken, maar de tijd zal het leren.
Tot die tijd, ben ik oké met alles wat wel is gelukt! 🥰
Veel liefs, Renske 