Na het nieuws van de arts dat ik toch een nachtje langer moest blijven was ik erg teleurgesteld. Maar goed je moet nu eenmaal het zekere voor het onzekere nemen, dat begrijp ik ook heus. Dus toen ik het eenmaal een beetje verwerkt had ging ik eerst maar weer even aan het regelen. Ik kan namelijk geen gewone paracetamol slikken. Al breek ik ze in 4-en, dan sta ik te kokhalzen voor het leven. Een kenmerk voor iets wat niet de bedoeling is bij je nieuwe mini maag. Maarja, ik had maar 1 strip meegenomen omdat ik zo overtuigd was dat ik vandaag naar huis mocht.
Ik had mijn zusje geappt, zij zou vandaag toch naar Rotterdam komen. In plaats van mij op te halen lukt het wellicht om op bezoekuur langs te komen. Ze wist niet helemaal of ze het ging halen, dus ging ik voor de zekerheid toch maar even kijken of een vriendin nog tijd had om langs te komen. En ja hoor een traject-vriendin had wel tijd om langs te komen. Ook weer geregeld, dan eerst maar tijd voor m’n eerste echte vaste voedsel. Vanmorgen had ik wat hapjes vla op en rond 10:00 kreeg ik ook nog een glas melk. Maar nu mocht ik een heus beschuitje eten. Die werd klaar gezet op tafel en daar keek ik best naar uit, dus hup het bed uit.
