Herstel, Maagverkleining

Eerste dagen thuis..

Aangezien het vandaag inmiddels een week geleden is dat ik geopereerd ben, wordt het denk ik wel eens even tijd voor een update over mijn eerste week na de operatie.

Afgelopen zaterdag mocht ik, na een verblijf van 3 dagen in het ziekenhuis EINDELIJK, naar huis.. HOEZEE HOEZEE. Mijn moeder was al een aantal dagen in mijn huis om op m’n 3 harige kinderen te passen en zou nog blijven tot zondag. Mijn zusje die mij op kwam halen uit het ziekenhuis ging zaterdags weer richting huis. En op zondag kwam mijn beste vriendin voor 4 dagen de “dienst” overnemen van mijn moeder, zodat ik in ieder geval in de eerste week na de operatie verzekerd ben van goede zorg!

Maar ja, de vraag die ik echt onwijs vaak krijg (thanks iedereen die zo met mij mee leeft!!) is dus hoe het nu met me gaat.. En ik kan zeggen dat op lichamelijk gebied het eigenlijk dus best wel redelijk met me gaat.. Ik had sinds ik uit het ziekenhuis af en toe wat steekjes in m’n linkerzijde. Dat is nu meer een continue zeurderige “pijn”. Die dan af en toe wat oplaait als ik wat eet dat zwaar valt en de boel in werking gaat, of als ik een wandeling buiten maak wanneer Bella ook wordt uitgelaten. Of dat als ik een poging doe voorzichtig de vaatwasser uit te ruimen dat mijn energie gelijk op standje -10 komt te staan.

Doorgaan met lezen “Eerste dagen thuis..”

Herstel, Maagverkleining

Teleurstelling & mindfuck

Na het nieuws van de arts dat ik toch een nachtje langer moest blijven was ik erg teleurgesteld. Maar goed je moet nu eenmaal het zekere voor het onzekere nemen, dat begrijp ik ook heus. Dus toen ik het eenmaal een beetje verwerkt had ging ik eerst maar weer even aan het regelen. Ik kan namelijk geen gewone paracetamol slikken. Al breek ik ze in 4-en, dan sta ik te kokhalzen voor het leven. Een kenmerk voor iets wat niet de bedoeling is bij je nieuwe mini maag. Maarja, ik had maar 1 strip meegenomen omdat ik zo overtuigd was dat ik vandaag naar huis mocht.

Ik had mijn zusje geappt, zij zou vandaag toch naar Rotterdam komen. In plaats van mij op te halen lukt het wellicht om op bezoekuur langs te komen. Ze wist niet helemaal of ze het ging halen, dus ging ik voor de zekerheid toch maar even kijken of een vriendin nog tijd had om langs te komen. En ja hoor een traject-vriendin had wel tijd om langs te komen. Ook weer geregeld, dan eerst maar tijd voor m’n eerste echte vaste voedsel. Vanmorgen had ik wat hapjes vla op en rond 10:00 kreeg ik ook nog een glas melk. Maar nu mocht ik een heus beschuitje eten. Die werd klaar gezet op tafel en daar keek ik best naar uit, dus hup het bed uit.

Doorgaan met lezen “Teleurstelling & mindfuck”

De Ingreep, Maagverkleining

D-DAY – 16 juni 2022

Ik kan het werkelijk waar nog altijd niet bevatten. Maar vandaag is het toch echt zover. Ik krijg eindelijk de ingreep die mijn hele leven gaat veranderen, namelijk een gastric bypass. Na een voortraject van ruim 12 maanden vol met ups maar ook heel veel downs met de bijbehorende emoties; teleurstelling, frustratie en boosheid, kwam daar een eind aan toen ik op de wachtlijst werd geplaatst. Om vervolgens nog heel (on)geduldig wachten op een operatie datum. En nu zijn we alweer (bijna) 4 maanden verder.

Ik kon en kan me nog steeds niet zo goed voorstellen waar ik nu sta en dat het voor mij dan ook eindelijk gaat gebeuren. Het is zo onwerkelijk. Maar ik ga mij zo om 07:00 melden. Wie weet mag ik wel als eerste, scheelt een hoop nagels bijten!!

Ik ben er in ieder geval echt klaar voor! De laatste loodjes waren tering zwaar.. En ik ben dankbaar voor alle lieve mensen om mij heen die me bleven supporten, ondanks dat ik een hoop aan het klagen was. EINDELIJK is het tijd voor Renske 2.0! M’n leven zal hierna nooit meer hetzelfde zijn en daar ben ik erg dankbaar voor!!

Dus tot straks nieuw leven! Spreek jullie over een aantal uur weer, als ik mijn roesje heb uitgeslapen 😜