Intake & Aanvraag Armlift, Maagverkleining, Mediale Armlift, Natraject, Plastische Chirurgie

Controle en verwijzing PC

Vandaag was de controle afspraak, die eigenlijk samen hoort te vallen met mijn twee jarig ‘kiwi-jubileum’. Maar door wat geschuif met data is dit ietsje vroeger gepland. Ik had een afspraak met A. vd S., ook een physcian assistent maar een andere dan normaal. Ik had nog best lang extra ondersteuning vanwege mijn struggles na het verwijderen van mijn galblaas, na deze afspraak word ik overgedragen naar de verpleegkundige.

Toen ik binnenkwam begreep ik dat A. naar huis was geroepen, dus dat ik bij een assistent-arts de afspraak had zodat de afspraak toch door kon gaan. Op zich geen ramp, toch merk ik dat ik onbekende gezichten die je historie niet kennen ietwat vervelend vind. En dat merk ik ook wel enigszins tijdens ons gesprek.

Zelf was ik door een uitgevallen trein 5 minuten te laat, maar heb vervolgens nog zeker 10 minuten wachten om vervolgens net 6 minuten binnen te zijn geweest. “Je bent nu ruim een jaar PO.. ohnee dat is de galblaas. Bijna twee jaar. Je bloedwaarden zien er netjes uit. Gaat alles goed met eten? Heb je pijn in je buik? Slik je je multi nog?”

Ik vertel haar dat het goed gaat en ze sluit af met of ik nog vragen heb. Die heb ik zeker. Ik zie dalende lijnen als het gaat om bepaalde bloedwaarden die me zorgen baren. Een enkele zit zelfs al onder de ondergrens. Maar volgens de arts-assistent is dat nergens voor nodig. Ik ben sceptisch, maar ja tegelijkertijd weet ik er zelf niet genoeg van om echt het gesprek aan te gaan.. Lastig, want hoe ga je daar dan mee om?

Ik laat het voor wat het is en vertel dat ik bij mijn vorige afspraak met M. heb afgesproken dat bij stabiliteit ik mijn verwijzing krijg voor de plastische chirurgie! “Oh ja hoor, ga ik voor je regelen”.

En dat was het weer, ik sta buiten. Kort maar krachtig, was er meer nodig? Dat weet ik niet zo goed, maar ik heb straks m’n verwijzing dus we gaan gewoon lekker door!

Dating 'nd more, Fitgirl, Lifestyle, Maagverkleining, Married at first Sight, Natraject

Knop om!

Vandaag was ik bezig met het uitbreiden van m’n blog. Als mijn avontuur doorzet, komt m’n leven toch wat op z’n kop te staan. Dan verdient Married at first Sight toch wel een plekje hier! Met wat Google onderzoek naar de vorige koppels vind ik een uitspraak van Chantal uit seizoen 2 waar ze zegt “Er was waanzinnig veel te doen: mijn jurk moest worden uitgezocht en de gastenlijst worden opgesteld. Mijn aanstaande man en ik mochten allebei dertig mensen voor de ceremonie en vijftig mensen voor het feest uitnodigen. Ook werd er een vrijgezellenfeest voor me georganiseerd.” Dat geeft wat extra informatie, want ik had nog niet bedacht om dat te vragen. Leuk want dat biedt voor de gastenlijst toch wel wat ruimte!

Binnenkort dus misschien een feestje!” zegt m’n zusje als ik dat enthousiast met haar deel. “17 kilo binnen twee maanden is best haalbaar toch😂?” en gelijk weet ik dat ze het heeft over dat ze graag nog wat lichter zou willen zijn. Mijn eigen doel ligt namelijk momenteel op 19 kilo. Ik was kort voor m’n operatie al enigszins aan het stabiliseren en nu wisselen de kilo’s ook iedere week. Toch zou ik graag nog willen doorpakken om mijn laatste doel te behalen, niet alleen voor m’n eventuele bruiloft maar gewoon in het algemeen. Alleen nu is er een extra beweegreden bijgekomen. Ik wilde eigenlijk niet echt diëten, maar misschien toch een beetje zeg ik gekscherend. “Misschien als ik door ben naar testdag 3?”

Maar dat is pas bekend op 25 augustus, voor een eventuele trouwdag is dat wel erg kort dag. Al scheelt dat maar 2 weken met nu. We lachen erom, maar besluiten toch om een gezamenlijk doel te stellen van 15 kilo en dat het toch echt tijd is om weer eens even flink orde op zaken te stellen. We moeten natuurlijk wel genoeg in de kast hebben liggen om dit te ondersteunen. Dus ik bestel nog even snel een extra rondje gezonde dingen zoals griekse yoghurt, skyr, fruit, eieren, melk, tonijn, komkommer en maiswafels, bij Picnic. Dan kunnen we er tegenaan!

Doorgaan met lezen “Knop om!”

Complicaties, Galblaas, Maagverkleining

Naar huis?

Na m’n operatie en de beslissing van de arts om mij nog niet naar huis te sturen, beleef ik eigenlijk een vrij rustige dag. De pijn verdwijnt niet, ook niet ondanks de ingenomen OxyCodon maar ik probeer zo goed en kwaad rustig te blijven, te dealen met de pijn en een boek te lezen. Rechtop, niet teveel liggend zodat er geen longontsteking kan ontstaan. De voeding komt mij her en der van eten en drinken voorzien. M’n lieve dinnie M., die thuis op mn diertjes past komt ook nog even langs en brengt wat spulletjes mee.

Dan komt de medicatie verpleegkundige om 16:00 met m’n pilletjes en een poedertje, met de mededeling dat ik dit allemaal pas om 17:00 mag innemen. Ook geen bekertje of roerstaafje voor het poeder, maar dat ontdek ik later pas. Om 20:00 gebeurt wederom hetzelfde. Ik mag het pas tussen 21:00 en 22:00 innemen. Hoewel ik prima in staat ben even een wekkertje te zetten voor medicatie vind ik het wel absurd. Ik lig in het ziekenhuis ziek te zijn en dan moet ik allerlei tijden in de gaten gaan houden om m’n pijnmedicatie in te nemen. Daar zijn zij toch voor?! En de eerste ronde kan ik ook nog zelf op zoek gaan naar een bekertje en een roerstaafje. Ronde twee merk ik op dat dit er niet bij zit en krijg ik dit wel alvast.

De rest van de avond zie ik niemand meer. Ik begrijp ook wel als ik niet bel dat er niet per se iemand komt. Ook omdat de rest van m’n kamer inmiddels naar huis is. Maar een verpleegafdeling waar het relatief rustig is door Hemelvaart, is dan toch ook af en toe een blik om de deur werpen om te zien of alles nog naar behoren gaat? Blijkbaar niet, ik hoor af en toe wat luid gelach uit de hoek van de verpleegkundigen komen en besluit mezelf klaar te maken voor de nacht. Ik sluit de gordijnen en doe het licht uit. Ik maak een redelijke nacht, maar ben al vrij vroeg wakker. Half 7. Doordat de pijn draaglijk is, verwacht ik vandaag wel naar huis te gaan. Ik begin dan al op tijd met me op te frissen. Mocht het dan toch mis gaan, dan weten we dat maar op tijd.

Doorgaan met lezen “Naar huis?”