Zes weken PO, oftewel post operatief. ZES WEKEN?!?! Hallo, waar blijft de tijd? Het voelt enerzijds als gisteren dat ik mij meldde in het ziekenhuis voor de opname en m’n ingreep. De eerste week was nog best wel pittig, zeker met de drains. Maar sinds die eruit zijn, is het meest lastige geduld hebben. Geduldig zijn en blijven en m’n lichaam veel rust geven.
Maar het is gelukt en vandaag ben ik dan EINDELIJK 6 weken PO. Waarbij het grootste gedeelte van mn eerste herstel (6-8 weken) er nu op zit. Het daadwerkelijke resultaat zal nog even op zich laten wachten. Maarrrrr…. Vanaf vandaag mag ik rustig aan gaan beginnen met sporten waarbij ik ook mn armen mag belasten.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik het ook wel een beetje spannend vind. Omdat zeker nu ik (bijna) geen hechtpleisters meer draag, m’n littekens ineens heel fragiel aanvoelen. Zelfs met mn compressiemouwen aan.
Maar goed geleidelijk aan zal dat vast beter gaan. En hopelijk neemt het vocht straks ook wel echt meer af. Want gister was mn linkerhand ineens een hoopje vocht. Dus naast mn lymfedrainage massages ben ik een klein beetje in de weer geweest met een stress balletje en wat knijpbewegingen, in de hoop dat het voldoende doet om het vocht te verminderen. Want m’n drukmouwen hoeven in principe “nog maar” 3 weken aan en dan zitten die 8 weken er ook EINDELIJK op! Maar het is wel fijn als dat vocht dan een stuk minder is!
Veel liefs, Renske 