Curaçao, Lifestyle, Travel

It’s time!!

Okeee, nog niet helemaal maar wel bijna dan! Want ik heb zojuist m’n online incheck gedaan en over iets minder dan 30 uur stap ik in het vliegtuig naar Curaçao voor 15 dagen. En god wat vind ik het spannend. De laatste keer dat ik überhaupt heb gevlogen is in 2013 geweest. In april vloog ik destijds met wat klasgenoten naar Barcelona om ons laatste studiejaar af te sluiten. En in september vloog ik met een vriendin voor een paar dagen naar Londen. Europa, that’s it. Verder ben ik met mijn billen nog niet geweest. En nu ga ik naar freakin’ Curaçao, in m’n eentje.

En ja ik word daar opgewacht door een collega met mijn huurauto en ik moet daar ook werken en heb dus wel aanspraak, een soort van sociaal vangnet etc. Maar tot ik in het vliegtuig zit en alles is geboard etc., ofnee misschien wel tot ik de eerste dagen achter de rug heb van inchecken in m’n appartement en de weg naar kantoor vinden zal ik misschien toch nog wel een beetje zenuwen of misschien is het zelfs een beetje stress ervaren.

Ik ben écht wel het type persoon dat nieuwe dingen wil proberen, het gevoel van avontuur wil opzoeken. Maar het zijn dingen die ik niet zo vaak doe. Daarnaast ben ik een enorme controlfreak, wat maakt dat ik me extra druk maak over dat waar ik dus geen controle over heb. Dus ga ik dingen 100 keer over in m’n hoofd om er zeker van te zijn dat het gaat zoals ik denk dat het gaat. En hoop ik dat alles onderweg ook mee zit.

Dus ook vandaag ga ik nog een keer al m’n lijstjes af, pak ik vanavond de laatste dingen in mijn handbagage waaronder mijn laptop. Maak ik m’n handtas klaar, weeg ik mijn koffers nog een keertje en ga ik het echt proberen los te laten en genieten van de laatste avond voor ik vertrek (gelukkig is er afleiding aanwezig🥰🥰).

Willen jullie mee op avontuur? De komende twee weken zal ik proberen zoveel mogelijk te delen van mijn reis welke je kan volgen op mijn PolarSteps ‘Workation Curaçao’! Dus voor nu zeg ik doeeeeeiiiii, of zoals ze in Curaçao zouden zeggen ‘Ayo!’

Dumpings, Maagverkleining, Natraject

Christmas dinner dumping

Al weken hebben we het erover. Onze outfits voor het Kerstdiner. En met we bedoel ik mijzelf en de meiden uit mijn team. Want we gaan lekker dineren bij Gastrobar Hartig, een knus shared dining restaurant. Thema; glitter en glamour.

Ik start de dag lekker vrij. We hebben namelijk afgesproken erna nog drankjes te doen en ik wil Bella niet zolang alleen laten, dus slaap ik zowaar uit tot 09:00! Douche ik en start ik aan m’n Christmas dinner preparations. Tot ik ready ben voor een avondje uit.

Het is al relatief lang geleden dat ik een avondje uit ben geweest en ik heb er echt zin in! We borrelen nog even vooraf op kantoor waar we de 3 bazen nog even verrassen met een kado als bedankje voor de afgelopen periode. En wij ontvangen een leuke bonus met dezelfde gedachte! Altijd leuk zo in deze dure maanden!

Tijd om naar het restaurant te gaan. Waar we heerlijk mogen genieten van 3 gangen vol overheerlijke gerechten. Er komen vlees, vis en vegetarische gerechten voorbij en het voordeel hiervan is dat je overal een beetje van eet. Wat eigenlijk dus echt perfect is voor een maagverkleiner. Er zit tussen de 3 gangen ook even tijd om het eten te laten zakken. En er is mogelijkheid om bij te bestellen als iets sneller op is, wat weer ideaal is voor de rest van het gezelschap.

Doorgaan met lezen “Christmas dinner dumping”

Here we go.., Maagverkleining, Working girl

Als een ballon

“Ik ga het doen! Nee toch niet. Jaweheeel! NEE! DOE het nou”. Zo zit ik na mijn lunchpauze een minuut of 5 achter mijn bureau. De operationeel directeur lijkt deze week wat rustiger te zijn in haar agenda, dus het zou het perfecte moment zijn om haar in te lichten. “oké genoeg”, ik sta op en begeef me naar haar kantoor. Iedere stap die ik zet maakt de knoop vol spanning in mijn maag groter. Ik voel mijn hart kloppen in mijn keel. Als ik mijn hoofd om de hoek laat zien merk ik dat ik mijn adem heb ingehouden. “Ben je druk, heb je even tijd?” vraag ik, terwijl alle ingehouden adem ontsnapt. “Ik ben druk, maar tijd kan ik maken”, antwoord ze.

Afgelopen weken heb ik diverse collega’s ingelicht. Niet allemaal, verre van maar wel een deel waar ik regelmatig mee samen werk. Dat ging soms met veel emotie gepaard, maar soms viel het mee. Wat de trigger daartoe is weet ik niet. Het is niet dat ik twijfel over mijn keuze voor dit traject. Ik ben er zelfs echt heel zeker van dat dit voor mij de juiste weg is naar een gezondere ik, een gezondere toekomst.

Doorgaan met lezen “Als een ballon”