Als je dit twee jaar geleden tegen mij zou zeggen, zou ik niet lachen. Ik zou je ronduit voor gek verklaren. HE-LE-MAAL gestoord zelfs. Als ik de hond ging uitlaten was ik al buiten adem voordat ik überhaupt het einde van de straat had bereikt.
De afgelopen twee jaar waren een enorme rollercoaster. Ik weet dat er mensen zijn die vinden dat een ingreep zoals een maagverkleining de -easy way out- is. En eerlijk, ik heb ooit hetzelfde gedacht. Natuurlijk zonder deze ingreep zou ik niet zijn waar ik nu sta. Maar tegelijkertijd heb ik kapot hard gewerkt aan mijn eigen gezondheid. M’n lichaam een nieuwe levensstijl aan leren, voeding, sporten en grenzen verleggen. In m’n eerste jaar vlogen de kilo’s eraf. Daarna ging ik al vrij snel richting stabilisatie.
Oh mijn god. Nog maar 14 dagen?!?! Ik werp een blik op de startpagina mijn blog en zie daar de countdown widget voor de Strong Viking Run. Nog maar 14 dagen tot het zover is. Ik merk dat in mijn hoofd het perfectionisme en de wil om alles goed te kunnen doen strijden met het gevoel van voldoening dat ik graag wil voelen dat ik überhaupt hier aan ga deelnemen. Dat gevoel van een wedstrijd in plaats van jezelf uit te dagen. Ik merk dat ik doodsbenauwd ben. Ik heb rond geroepen dat ik hier aan mee ga doen en dat ik ervoor train, maar wat als ik het nou niet kan? Dat stemmetje die in mijn hoofd me eraan herinnert dat ik voor lul sta als het niet lukt. Hoewel dat stemmetje niet zomaar weggaat, is het eigenlijk wel onzin wat ze roept. De Strong Viking Run is namelijk geen wedstrijd, maar een challenge. Een waar je jezelf uitdaagt alles uit jezelf te halen wat er in zit. Waar je obstakels tegen gaat komen die je gaat rocken en misschien een paar waar je (letterlijk!) op je bek gaat. Is dat erg? Nee. Voelt dat voor mij ook zo? Nee. Ik wil dingen halen, ze kunnen afvinken. Maar is dat realistisch? Nee, ook niet.
Het is pas een maand of 8 geleden dat ik besloot mee te gaan doen met de Strong Viking Run. Ik vond dat ik lekker in een goede flow van bewegen zat en wilde doelen stellen en ambities waarmaken. Ik ben soms een enorme overdenker, maar op andere momenten ook echt impulsief. Dus riep ik dat ik mee ging doen in de hoop dat dit niet m’n zoveelste bevlieging was. En guess what? It’s not. In september 2023 ben ik gestart met een programma waar je door middel van intervallen leert hardlopen. Daarnaast heb ik in februari mijn bodypump lessen ingeruild voor krachttraining.
Dus waar ik tot vorig jaar nog geen meter in mn leven heb hardgelopen, heb ik inmiddels 23 trainingsessies erop zitten. En ren ik nu zo’n 4,5 kilometer in 3x 10 minuten. De run over 2 weken is 7 km, maar wel met de kanttekening dat ik tussendoor even op adem kan komen als ik moet wachten voor een obstakel. Maar tegelijkertijd ik wel meer uitgeput raak door zo’n obstakel. Waaaaah, PANIEK!!! Gelukkig heb ik mn buddy Jade, die meer dan topfit is. Haar doel? Mij door die run heen loodsen, lol.
Wil je ons ook komen aanmoedigen? Dan moet je er wel voor naar Wijchen komen, want daar vindt de run plaats. Wij zullen om 14:00 van start gaan!
Ik weet nog dat toen ik lessen had voor mijn rijbewijs dat dat altijd heel erg goed ging. Ik mocht met 19 lessen voor de eerste keer afrijden, maar daar kwam mijn faalangst om de hoek kijken. Compleet ‘blank’ ging ik door de examens heen, waardoor iedere keer er toch weer net voldoende aanleiding was om niet het bewijs in ontvangst te mogen nemen dat ik was geslaagd. Na enkele jaren van pauze en een nieuwe poging haalde ik eindelijk mijn rijbewijs. Dat ene bewijs dat inmiddels vrijwel onmogelijk leek te behalen.
Veel liefs, Renske 