Categorie: Fitgirl

Fitgirl, Let's do this!, Lifestyle

Crossen & Duizelingen

veel liefs, Renske

Het is de afgelopen weken wat stil geweest. Ik had te kampen met bronchitis en hoewel ik dacht dat het ergste wel achter de rug was, bleek het tegendeel waar. Dat werd pijnlijk duidelijk na m’n eerste hardlooprun. En ook in de weken die volgden liep het niet zoals het moest. Ik heb er zelfs dansles voor moeten overslaan en als je mij een beetje kent, dan weet je dat dat echt heel wat zegt..

Toch wilde ik wel weer aan de bak. Afgelopen week begon ik daarom weer met de small group krachttraining. Op zich ging dat niet onaardig, maar die weken van niets doen waren duidelijk voelbaar. Mijn lichaam was stijf en mijn spieren hadden het aardig te verduren. Maar goed, dat is te overzien. Je moet natuurlijk ergens beginnen. En rustig opbouwen. De rest van de week deed ik het bewust wat rustiger, want samen met Jade stond er nog een oliebollenrun op de planning. Geen wedstrijd op tijd, maar gewoon voor de lol. De afstand was 4,6 kilometer en sinds m’n vorige run heb ik eigenlijk niet meer hardgelopen. Juist daarom leek me dit een prima volgende stap.

Bij aankomst haalden we onze startnummers op en terwijl we bezig waren met het opspelden ervan, kwamen we tot een kleine *kuch* oke grote ontdekking. Dit was geen gewone run, maar een cross. Oeps…

Doorgaan met lezen “Crossen & Duizelingen”

Fitgirl, Lifestyle

Mijn eerste hardlooprun

veel liefs, Renske

Het is eventjes geleden dat we ons hiervoor in hadden geschreven, ik en m’n sportbestie Jade. Maar het was een kadootje voor m’n verjaardag nog, of naja… Eigenlijk was het kado een obstakelrun, maar die was 5 minuten voordat wij kaartjes wilden bestellen uitverkocht. En achteraf gezien was ik daar nog helemaal niet aan toe qua herstel van m’n operatie. Dus kwamen we uit op een 5 km run bij Spark Spijkenisse voor m’n verjaardag, die we zouden gaan rennen op de verjaardag van Jade.

Helemaal leuk, maar ik was toch wel een beetje zenuwachtig hoor. Ik had namelijk al een tijdje niet echt meer regelmatig hardlopen waardoor we eigenlijk alleen tussendoor 2 5km trainingen hebben gedaan én de huisarts concludeerde dat ik bronchitis heb, dus of het nog helemaal wijs is. Maar eerder dit jaar moest ik de 1/4 marathon van Rotterdam al overslaan én was Jade genoodzaakt de strong Viking run zonder mij te doen in verband met m’n BPPD en het herstel van m’n operatie. Dus ik voelde me anders echt te schuldig om weer Sjaak afhaak te wezen.

Doorgaan met lezen “Mijn eerste hardlooprun”

Baer Lifestyle, Fitgirl, Just life, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

6 maanden

veel liefs, Renske

Zes maanden geleden, op 29 maart werd ik overvallen voor aanvallen van positieduizeligheid, ook wel BPPD genoemd. De periode die volgende was intens, omdat deze aanvallen ‘zomaar’ kunnen ontstaan, maar ook heel lang blijven hangen waardoor het herstel langzamer gaat als je te maken hebt met stress.

Dat laatst was voor mij absoluut het geval. Werk bracht me veel stress en ik gaf mijn lichaam ook wel veel stress door vaak te trainen maar ook vooral lang te trainen. Dus toen ik moest herstellen wilde ik zo snel mogelijk weer aan de slag. En toen dat niet lukte viel ik in een zwart gat. Ik zag de marathon van Rotterdam, waarbij ik voor het eerst aan de 1/4 afstand zou deelnemen, aan me voorbij gaan. En toen ik opgeroepen werd voor m’n mediale armlift ingreep was ik natuurlijk dolblij, maar moest ook de strong Viking run gecanceld worden.

En eigenlijk was dat maar goed ook. Want ik was niet alleen fysiek uitgeschakeld, mentaal was ik veel slechter eraan toe dan dat ik had gedacht. En toen ik eenmaal groen licht had gekregen van dr. Jaquet om weer te gaan sporten ging het moeizaam. Samen met m’n trainer van BAER lifestyle, ging ik weer aan de slag. Geen urenlange krachttrainingsessies meer. Maar voorzichtig opbouwen. Dat kost heel erg veel geduld. En menig keer was m’n adem niet zo lang. Ik voelde mij niet mezelf meer omdat ik te lang door was gegaan als een machine.

Vandaag is het 6 maanden geleden tot die ene nacht, die me weer keihard heeft terug geroepen. Hoewel die kristallen in m’n gehoorbuis enerzijds alles door de war hebben geschopt, was dat tegelijkertijd ook m’n redding. Ik denk namelijk oprecht dat ik balanceerde op het randje van de afgrond om op een burn-out af te stevenen. En na de afgelopen maanden weer hard maar op een juist tempo aan mezelf te werken kost enorm veel, maar een stuk minder dan wanneer het anders was gelopen.

Dus vandaag ben ik even dankbaar. Ik heb nog wel een aardige weg te gaan, maar ieder stapje is er weer een meer dan gister. En ik ben dankbaar voor iedereen om me heen, die me helpt deze stappen te zetten als het mij zelf even niet lukt 🫶🏻