Maand: juni 2025

Herstel, Lymfedrainage Massage, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Op m’n buik!

veel liefs, Renske

De afgelopen weken waren m’n armen nog flink aan het herstellen. Dat duurt ook nog wel een tijdje, maar langzaamaan merk je dat je steeds meer kan. Het enige wat me nog niet zo goed lukte was m’n armen redelijk aan strekken. Dat mag al wel, maar er kwam een soort trekkend gevoel richting m’n onderarm waardoor dat dan niet lukte. Voelt een beetje alsof je spier dan tekort is en het niet toestaat.

Gister had ik weer een afspraak bij de huidtherapeut voor een lymfedrainage massage ook wel bekend als een ‘after lipo massage’. Ik ben daar vorige week voor het eerst mee gestart en het is de bedoeling om het vocht wat beter te kunnen afvoeren. Met name in m’n onderarmen heb ik daar namelijk echt veel last van. Vrij snel na het masseren voelde ik al de nodige verlichting. M’n onderarmen voelen minder zwaar, minder kolossaal. Maar er gebeurt deze keer ook wat meer in m’n bovenarmen. Enerzijds een wat trekkend gevoel wat ook een beetje richting m’n littekens werkt en anderzijds een wat algeheel pijnlijk gevoel.

Wat uiteindelijk wel weer iets minder werd gelukkig. Zoveel minder dat ik nu eindelijk durfde toe te geven aan de drang die m’n lichaam al weken voelt van op m’n zij te willen slapen. Ik had het al eens eerder geprobeerd, maar het lag gewoon niet zo lekker. Er komt dan veel meer druk op je armen te liggen en dus ook op mn littekens en in combinatie met de compressiemouwen is dat echt niet relaxed. Maar gisteravond probeerde ik het en het lukte me zelfs om op m’n buik te gaan liggen. Want m’n armen goed naar boven (naast mn hoofd) brengen ging ineens een stuk soepeler.

Nu heb ik dit uiteindelijk niet heel lang vol gehouden. Het was net niet helemaal comfortabel en vooral erg onwennig. Maar ik denk als ik dit nu iedere avond voorzichtig probeer dat het me steeds wat beter lukt. Al wijt ik het vooral aan de lymfedrainage massage. Dus hopelijk blijf ik de effecten daar nog wel even van voelen!

Maagverkleining, Natraject

3 jaar PO 🥝

veel liefs, Renske

Terwijl ik rustig lig wakker te worden, herstellende van mijn mediale armlift, probeer ik terug te denken aan mijn bariatrische traject die 4,5 jaar geleden begon. En ik zeg je eerlijk, het ligt allemaal niet zo scherp in m’n gedachten. Geen “als de dag van gisteren”. Toch was het een bijzonder intens traject en ik zou willen dat ik het véél eerder had gedaan. Maar de stap naar een maagverkleining was voor mij heel groot. De schaamte, de erkenning dat obesitas een ziekte is en dat ik daar aan leed.

Eenmaal gestart werd dat gevoel eerst groter. Mijn ziekenhuis heeft een bariatrisch centrum, zijn enorm gespecialiseerd in deze ingrepen en hebben een uitgebreid één op één voor- én na-traject. Ik werd door de mangel gehaald. Niet alleen kreeg ik een intake, maar moest ik zelf ook weer contact opnemen met de longarts vanwege mijn eerder geconstateerde slaapapneu wat leidde tot een slaaponderzoek en een longfunctietest. Verder kreeg ik ook een gesprek met een psycholoog, zij wilde een vervolgonderzoek vanwege mijn verleden met een narcistische vader, kwam de diëtiste én een conditietest aan de orde voordat ik groen licht kreeg en daadwerkelijk het traject in mocht voor de operatie.

En als je denkt dat je er dan bent? Dat mocht ik willen. De internist gaat je onderzoeken om te zorgen dat alles, medisch gezien, boven tafel is op het moment dat je geopereerd gaat worden. En zij stuurde me door naar de cardioloog voor een ECG en een holteronderzoek. Wat vond ik die tijd verschrikkelijk lang duren. Natuurlijk was er in die tijd Corona en dat had enorm veel invloed op de tijden van wachten tussendoor. Maar soms gingen er wéken voorbij. Dus wat was ik blij dat na de bezoeken aan de cardioloog, tijdens mijn laatste afspraak met de internist de afronding van het voortraject plaats vond.

Doorgaan met lezen “3 jaar PO 🥝”

Herstel, Mediale Armlift, Plastische Chirurgie

Eerste pleister wissel!

veel liefs, Renske

Twijfels twijfels. Enerzijds denk ik lekker laten zitten, anderzijds heb ik behoefte aan frisheid. Vorige week bij de 2e controle werden de hechtingen die zich aan de buitenkant bevinden verwijderd en uiteraard kreeg ik daarna nieuwe pleisters ter ondersteuning van m’n litteken.

“Deze pleisters moet je iedere twee weken vervangen, mochten ze al loslaten kan het eerder.” En op de pleisters in m’n oksel na blijft het allemaal redelijk zitten. Maar gister en vandaag is het al zo onwijs warm, helemaal met die compressiemouwen aan dat ik heb besloten vandaag de pleisters te vervangen. Ik vind het belangrijk dat niets m’n herstel in de weg zit dus ook geen zweterige pleisters op mn littekens. En het zijn er nogal wat.

Het verwijderen van de pleisters ging best wel gemakkelijk, alleen zijn er toch nog een paar plekjes die niet helemaal dicht zitten. En ook kwam er een heel klein beetje pus vrij. Nu is het niet zo dat ik gelijk helemaal in paniek ben, maar tegelijkertijd is het wel iets dat ik denk aiii, moet ik me nu zorgen gaan maken?

Doorgaan met lezen “Eerste pleister wissel!”