Let’s talk!, Lifestyle, Maagverkleining, Psychotherapie, Woordenbrij

Vette zeug

Het heeft een tijdje geduurd voor ik zeker was of ik iets wilde schrijven over dit onderwerp. Want ik weet niet zeker of er ruchtbaarheid aan geven helpt en of dat zulke mensen überhaupt de aandacht verdienen. Maar als dingen mij maar vaak genoeg gaan irriteren, dan komt het vanzelf!

Feit; Mensen zijn judgemental. Je kan wel zeggen dat je dat niet bent. Maar hoe je het ook went of keert, er zal altijd een punt zijn dat je een mening hebt (en vindt dat je die mag hebben) over iemand. Omdat iemand iets doet wat jij nooit zou doen, omdat je ergens iets van vindt wat niet in je straatje past. Of in een aantal gevallen omdat iemand gewoon vindt dat ze alles maar mogen zeggen wat er in ze op komt. Dat is de maatschappij waar we in leven, eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ikzelf mij daar ook wel eens schuldig aan maak.

Alleen als je niet voldoet aan het “perfecte plaatje” van de maatschappij, dan krijg je toch veel vaker dan gemiddeld ‘zomaar’ opmerkingen naar je hoofd geslingerd.

Vandaag werd ik bijvoorbeeld zomaar een vette zeug genoemd. Ik was eigenlijk best verbaasd. Ja ik weet wel dat ik dik ben hoor, begrijp mij niet verkeerd. Maar dit werd gezegd door iemand die achter mij liep en wie ik geen enkele aanleiding gaf voor deze uitspraak. Of nouja, behalve overgewicht hebben dan 😉

Doorgaan met lezen “Vette zeug”

Let’s talk!, Psychotherapie

Het zegt niks over jou

Afgelopen week was mijn weekje vakantie. Slechts een weekje omdat door de moeheid en het traject ik verlofdagen gebruik als ik mij niet zo lekker voel. Resultaat? Verlofdagen die er doorheen vliegen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Even een weekje alleen maar dingen doen die leuk zijn.

Totdat ik afgelopen maandag te horen kreeg dat er dingen gedaan en gezegd zijn die mij heel boos maakten. Boos, gefrustreerd en een gevoel van oneerlijkheid. Daarna een stukje teleurstelling. En dat net in m’n vakantie. Toch verbaasde ik mij over het feit dat ik het relatief goed van mij af kon zetten. Ik kon op dat moment niets aan de situatie veranderen. En ik wist dat ik op zaterdag psychotherapie zou hebben. Dus mooi om EMDR even goed z’n werk te laten doen.

Toen ik eenmaal mijn hart had gelucht, gingen we aan de slag. Met EMDR zijn we de vorige keer overgeschakeld op kleurtjes en daar bleven we nu ook bij. Terwijl ik dacht dat ik het al best een beetje had laten zinken allemaal, viel dat even onwijs tegen. Alle emotie kwam eruit en zelfs met de EMDR bleef er een gevoel achter van als ik dit op wil lossen, of minstens er niet meer door geraakt wil worden moet ik op bepaalde vlakken enorm veranderen in hoe ik ben als persoon. “Nou nee helemáál niet” zegt Drs. O. als ze mijn gedachte aanhoort. “Als jij blijft bij waar je voor staat en wat je doet, dan is dat goed. Wat een ander zegt of doet zegt namelijk helemaal niets over jou”.

En dat is het huiswerk voor de komende periode. Mij niet druk maken (of althans, proberen) om wat een ander doet of zegt. Zolang ik maar ben wie ik zijn wil. Want wat een ander vindt zegt niets over mij!

Dus we gaan zien of dat gaat lukken. Drs. O. is nu 3 weken met vakantie. Wie weet wat het ons gaat brengen.