Maagverkleining, Voortraject

Gebeld door de internist!

Ik neem net een hap van mn brood als mijn telefoon afgaat. De naam van het ziekenhuis verschijnt op het scherm! Ik neem snel op terwijl ik ondertussen mijn brood probeer weg te krijgen. “Met A.T. , de internist! We zouden even bellen vandaag.” zegt ze vrolijk. Ze windt er geen doekjes om en valt direct met de deur in huis dat ze de uitslag heeft gezien van de cardioloog en dat het helemaal goed is. En ondanks dat ik dat eigenlijk allang wist voel ik echt zoveel zenuwen van me afglijden die plaats maken voor euforie. Ik ben zo zo zo ontzettend blij dat zij bevestigt dat ik lichamelijk er klaar genoeg voor ben om deze ingreep te ondergaan. Dit was de laatste “hindernis”. Dus…… Tijd voor de groepsbijeenkomst! Door de recente veranderingen zijn ze nu weer volop begonnen met plannen en daar word ik snel voor uitgenodigd.

Verder bespraken we de afgelopen weken. Ik had toch nog wel een beetje gezeten met hoe mijn verwachting was en de daadwerkelijke uitkomst qua tijd en afspraken en wilde mijn hart nog even luchten. Ze had er gelukkig veel begrip voor, dat laat de extra weken van wachten niet meer verdwijnen, maar het geeft wel rust zodat ik het achter me kan laten. Verder vroeg ze nog wel of ik wilde deelnemen aan een studie over cortisol. Geen idee wat dat precies inhoud, maar baat het niet dan schaadt het niet. Dus ik heb daarvoor toestemming gegeven en word er binnenkort over gebeld.

Uiteraard kon ik het niet laten om te vragen of ze nog iets wist van de huidige stand van zaken. Het is soms een beetje stil rondom de berichtgeving, niet zo lang geleden had ik bijvoorbeeld al gevraagd aan het ziekenhuis van hoe en wat. Toen vertelden ze dat de wachtlijst bestond uit 141 patiënten en dat ze in opstartfase bezig zijn met 4 operaties per week te plannen. De internist dacht dat ze nu inmiddels het dubbele wel plannen. Maar dat ze wel echt afhankelijk zijn van hoe COVID-19 zich ontwikkelt en alles wat daar uit voorkomt. Dat begrijp ik, maar er zit in ieder geval beweging in.

Blij ei - Uniq Coach en Care

En dat maakt dat ik de rest van de dag (of week!) rondstuiter als een klein blij ei!

Here we go.., Maagverkleining

Het hoge woord is eruit!

Daar zit ik dan. Gelukkig mocht ik gelijk om 08:30, want wat een zenuwen zo op de vroege morgen. Ze kijkt me aan met een vragende blik.. Zo goed voorbereid en alsnog veranderen de woorden in m’n hoofd in één grote brij. Jeeez Renske, get a grip.. “Ik zou willen weten wat de mogelijkheden zijn om in aanmerking te komen voor een Gastric Sleeve”. Zo, het hoge woord is eruit..

De huisarts geeft me een betekenisvolle blik en we gaan het gesprek aan. Overgewicht, voeding, beweging, de dieet-pogingen in de afgelopen jaren.. Oja en een shitload aan emoties. Ze komen steeds meer los. 2x in slechts een paar dagen tijd. Ik denk dat ik zelden iets zó lastig heb gevonden. Maarja, niemand heeft dan ook gezegd dat het makkelijk zou worden. En dit is nog maar het begin…

“Eerst maar even kijken hoe we er nu voor staan”. Ik krijg een formulier overhandigd voor bloedprikken morgenvroeg. Een hoop vinkjes staan aangekruist.. Nier-, lever-, schildklierfunctie, cholesterol en nog ‘tig kruisjes bij diverse vitamines.. Heb ik na morgen nog wel wat bloed over?😅

Here we go.., Let’s talk!, Maagverkleining, Woordenbrij

Beldate!

Ga ik dit echt doen? Ik open de contactenlijst op mijn telefoon en kies het contact.. Ik druk op de groene knop en m’n telefoon tracht een gesprek tot gang te brengen. “Ik ga ophangen.. Nee echt niet. Jawel, ik kan dit niet! Jaweheeeeel..”

“Met de assistente van dokter V.” HA! Te laat, geen weg meer terug. M’n hart gaat als een gek tekeer, m’n handen zijn klam en ik voel m’n maag samentrekken als ik begin aan mijn verhaal. Nog nooit heb ik meer dan 5 minuten aan de telefoon gehangen met de assistente. Deze keer is het bijna een heuse beldate! Een voor in de boeken, want ik denk dat dit de meest slopende 21 minuten van mijn leven waren. Doorgaan met lezen “Beldate!”