Ik heb een Instagram account, vergelijkbaar aan deze blog. Daar post ik soms wat en deel ik mijn blogposts. Ook volg ik daar vrouwen die net als ik in het traject zitten, of die al geopereerd zijn.
Zoals je al eerder hebt kunnen lezen, vergeleek ik mijn traject met wat andere dames die er heel vlot doorheen lopen. En waarvan een paar zelfs al een operatiedatum hebben. Maar behalve dat een traject veel afwijkende afspraken kan hebben, volgen zij het traject ook nog eens ergens anders. Dus dan heb je niet echt een goede maatstaf. Dus is de kliniek sneller, of hanteren zij een andere werkwijze. Vraagtekens die ik niet beantwoord kreeg omdat ik nog geen ‘lotgenoten’ kon vinden die in hetzelfde ziekenhuis het traject volgen.
Tot nu! Een dame vond mijn account en stuurde mij een berichtje! We kletsen direct over hoe het traject ons af gaat. Waaruit ik direct op kon maken dat haar gevoel precies hetzelfde is als die van mij “gas op die lollie”. Maar in tegenstelling tot mijzelf hoefde zij enkel de 2 delen van de intake te doen en slechts 2 weken op de uitslag daarvan te wachten. En vervolgens zou er een afspraak ingepland worden met de internist.
Niks mis mee zou je denken. Behalve dat haar GO voor het voortraject eind april was en zij, nu ruim 2 maanden verder, nog steeds wacht op de afspraak met de internist. Ook bellen leverde haar weinig duidelijkheid op. Ze zijn nog niet bij “haar datum”, moeten nog inhalen van feb/maart, maar proberen echt de aanmeldingen nog dit jaar af te ronden.
Daar schrok ik echt wel even van. Ik ben (voor m’n gevoel) nog lang niet bij de afspraak met de internist. Op zijn vroegst pas na de afspraak van 24 augustus. Maar dan?
“Dus deze zomer nog geen stringbikini” grapt ze. Ik moet er wel iets om lachen. Maar de moed is mij echt wel een beetje in de schoenen gezakt.
Veel liefs, Renske 