Terwijl ik aan het werk ben word ik gebeld; anoniem. Ik neem op en een vriendelijke dame vertelt mij dat mijn afspraak van morgen (uitslag van psychologisch onderzoek) geen doorgang kan vinden omdat de psycholoog ziek is. Ze wil graag een nieuwe afspraak maken.
Stiekem heb ik gelijk al een beetje de balen erin. Ik wacht nu zo’n 5 weken op deze afspraak. En die met de casemanager is over 2 weken aan de beurt. Maar goed ik verbijt me en luister braaf haar voorstel af.
“25 oktober…”
Afgelopen week was mijn weekje vakantie. Slechts een weekje omdat door de moeheid en het traject ik verlofdagen gebruik als ik mij niet zo lekker voel. Resultaat? Verlofdagen die er doorheen vliegen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Even een weekje alleen maar dingen doen die leuk zijn.
Totdat ik afgelopen maandag te horen kreeg dat er dingen gedaan en gezegd zijn die mij heel boos maakten. Boos, gefrustreerd en een gevoel van oneerlijkheid. Daarna een stukje teleurstelling. En dat net in m’n vakantie. Toch verbaasde ik mij over het feit dat ik het relatief goed van mij af kon zetten. Ik kon op dat moment niets aan de situatie veranderen. En ik wist dat ik op zaterdag psychotherapie zou hebben. Dus mooi om EMDR even goed z’n werk te laten doen.
Toen ik eenmaal mijn hart had gelucht, gingen we aan de slag. Met EMDR zijn we de vorige keer overgeschakeld op kleurtjes en daar bleven we nu ook bij. Terwijl ik dacht dat ik het al best een beetje had laten zinken allemaal, viel dat even onwijs tegen. Alle emotie kwam eruit en zelfs met de EMDR bleef er een gevoel achter van als ik dit op wil lossen, of minstens er niet meer door geraakt wil worden moet ik op bepaalde vlakken enorm veranderen in hoe ik ben als persoon. “Nou nee helemáál niet” zegt Drs. O. als ze mijn gedachte aanhoort. “Als jij blijft bij waar je voor staat en wat je doet, dan is dat goed. Wat een ander zegt of doet zegt namelijk helemaal niets over jou”.
En dat is het huiswerk voor de komende periode. Mij niet druk maken (of althans, proberen) om wat een ander doet of zegt. Zolang ik maar ben wie ik zijn wil. Want wat een ander vindt zegt niets over mij!
Dus we gaan zien of dat gaat lukken. Drs. O. is nu 3 weken met vakantie. Wie weet wat het ons gaat brengen.
Man man man.. Wat heb ik mijzelf toch aangedaan. Een pittige cursus plannen tijdens mijn traject. Ik weet inmiddels dat ik het allemaal een beetje onderschat heb. Maar nu kan ik mijzelf echt wel voor m’n kop slaan. Afgelopen maandag zat ik er al vroeg in de middag HE-LE-MAAL doorheen. Gisteren leek het mee te vallen, maar ik had wel moeite mijn hoofd er bij te houden.
Ja wat kies je dan? 100% focus, maar de laatste paar uur niets meer opslaan. Of gedurende de dag minder focus, maar steeds een beetje te weinig onthouden. Je mist hoe dan ook informatie. De afgelopen jaren vond ik trainingen zoals deze wel pittig, maar ik kon het wel goed handelen. En vaak haalde ik mijn examen dan ook met vlag en wimpel.
Nu vind ik het lastig. Na een dag training volgen is m’n hoofd best wel vol. Maandagavond was ik echt niets meer waard. Gisteravond heb ik wel twee oefenexamens kunnen maken. Een waarvan er al een aantal vragen besproken zijn en een die nog totaal onbekend is. 40 vragen per examen, waarvan je er maximaal 12 fout mag hebben. Ik merk dat ik al moeite heb met het lezen en begrijpen van de vraag. De Engelse taal die mij normaal echt wel gemakkelijk af gaat, lijkt nu een beetje op een wiskundige soms die ik niet opgelost krijg.
Veel liefs, Renske 