Ik lig in bed, helemaal dood. Gister was mijn allereerste Strong Viking Run; Lightning 7 km. Ik zeg eerste, want de bedoeling is dat er zeker nog één of meerdere zullen gaan volgen.
Als je dit twee jaar geleden tegen mij zou zeggen, zou ik niet lachen. Ik zou je ronduit voor gek verklaren. HE-LE-MAAL gestoord zelfs. Als ik de hond ging uitlaten was ik al buiten adem voordat ik überhaupt het einde van de straat had bereikt.
De afgelopen twee jaar waren een enorme rollercoaster. Ik weet dat er mensen zijn die vinden dat een ingreep zoals een maagverkleining de -easy way out- is. En eerlijk, ik heb ooit hetzelfde gedacht. Natuurlijk zonder deze ingreep zou ik niet zijn waar ik nu sta. Maar tegelijkertijd heb ik kapot hard gewerkt aan mijn eigen gezondheid. M’n lichaam een nieuwe levensstijl aan leren, voeding, sporten en grenzen verleggen. In m’n eerste jaar vlogen de kilo’s eraf. Daarna ging ik al vrij snel richting stabilisatie.
“Bullshit”. Tijdens een openhartig gesprek met Gino, oprichter van RealRoots, naar aanleiding van de winactie met HealThyself, vertel ik hem mijn verhaal. Niet alleen waar ik nu sta en wat ik doe, maar ook waar ik vandaan kom. En wat nu eigenlijk de oorzaak was van mijn overgewicht en mijn overweging om te kiezen voor een maagverkleining.
En dan mijn ‘vroege stabiliseren’ en bovenal het antwoord van het ziekenhuis daarop. En nee, 70 kilo is niet weinig. En ja ik ben echt heel blij met waar ik nu sta en tot wie ik heb mogen groeien (of is het krimpen?). Maar toch had ik liever nog zo’n 15 kilo meer willen verliezen. 15 kilo voor mezelf, maar stiekem ook voor de vereiste van de zorgverzekeraar die een specifiek BMI hanteert wanneer er wordt gesproken over de voorwaarden voor het vergoeden van corrigerende ingrepen.
Physician assistent M.R. vertelde bij mijn laatste afspraak dat ik het maximale heb gehaald. “Je lichaam is op een gegeven moment niet meer in staat om verder af te vallen. Wanneer je meer of harder gaat sporten zal je je lichaam vooral meer uitputten. Of dat je straks weer terug bij af bent in plaats van dat je afvalt.”. Doordat ik al maanden intensief bezig ben met bewegen en ik inmiddels al ruim 10 maanden stabiel ben twijfelde ik niet aan dat antwoord. Ik heb daar op zich vrede mee. Alleen is Gino het er niet mee eens.
Ondanks alles wat er gebeurt gaat het gewone leven gewoon door. En aangezien ik toch even terug naar huis was heb ik besloten mijn afspraak voor de extra controle door te laten gaan. Tijdens de controle bespreken we mijn voedingspatroon. Ik geef aan dat ik tegenwoordig 4 keer per week sport; ik doe aan boksen, bodypump, salsadansen en hardlopen. Ik merk dat mijn lichaam om meer eten vraagt; zo erg dat ik op dagen soms ‘s ochtends al met honger op sta. Ik moet daar mijn eigen weg in vinden en dat is lastig.
Ik wil goed voor mijn lichaam zorgen, zeker omdat ik er best wel veel van vraag. Dus vraag ik de physician assistent M.R. hoe het zit met mijn vitamines. Mijn trainer vertelde mij namelijk dat multivitamine meestal geen nut hebben. Je neemt veel vitamines in, maar je lichaam is maar in staat slechts een aantal vitamines en mineralen tegelijkertijd op te nemen. Hoewel M.R. bevestigt dat het laatste klopt, zijn de samenstellingen van deze specifieke vitamines volgens hem zo gemaakt om te zorgen dat m’n lichaam dat kan opnemen wat het nodig heeft. “Omdat door de operatie de twaalfvingerige darm wordt overgeslagen heeft het lichaam veel moeite om vitamines op te nemen. Daarom zijn die multivitamine zo afgesteld dat je een grote hoeveelheid aangeboden krijgt. En wat er teveel is scheid je weer uit”. Verder bespreken we ook nog mijn extra inname van magnesium, vezels en magnesium hydroxide. En dat ik ook het advies van m’n trainer heb gekregen om eventueel calcium te slikken om dat tegenover de magnesium te zetten. “Nu is het zo dat wij geen calcium verplicht stellen, waar veel andere ziekenhuizen dat wel doen. Wij adviseren vier zuivelmomenten per dag waarbij er voldoende calcium opgenomen kan worden. Maar extra calcium nemen kan geen kwaad. Dan raad ik je wel aan om de calciumcitraat te kiezen voor de beste opname.” Dus dat ga ik zeker even bekijken.
We blijven nog even hangen bij de vitamines. De laatste periode ben ik namelijk best veel moe. Soms begin ik al moe aan m’n dag en dat maakt het dubbel zo lastig om alles op te brengen. Natuurlijk doe dat ik dat wel, maar het zou fijn zijn als ik meer energie zou hebben op momenten. Misschien moet ik die energie uit (meer) eten halen, maar ik wil toch zeker weten dat het niet aan iets anders ligt. Dus stelt M.R. voor om een extra lab uit te voeren op mijn bloedwaarden. Dat doen ze normaal niet, maar het is goed om zaken uit te kunnen sluiten. Zo was mijn vitamine D bijvoorbeeld voor de operatie al erg laag en daar heb ik destijds een jaar vitamine D voor bij geslikt om deze waarde weer op te krikken. Toch is bij de laatste paar uitslagen terug te zien dat deze weer behoorlijk zakt. Dus mag ik een ‘paar’ buisjes bloed laten afnemen voor: Kreatinine incl eGFR, Albumine, Calcium, Ferritine, Foliumzuur, Hemoglobine, HBA1C, Hematocriet, IJzer, Kalium, MCV, Magnesium, RDW, Triglyceriden, Transferrine, Vitamine B1, Vitamine B12, Vitamine B6, Zink en Vitamine D.
Veel liefs, Renske 